بەزى ئەسلىمىلەر (2)

ﻗﺎﻗﺸﺎﻳﻤﯩﺰ، ﻗﺎﻗﺸﺎﻳﻤﯩﺰ، ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻛﯧﺘﯩﻤﯩﺰ…
ﺳﻪﭘﻪﺭﻗﯩﻞ، ﺑﯩﺮ ﻛﯜﻧﻰ ﺋﯚﻟﯜﭖ ﻛﯧﺘﯩﻤﯩﺰ.

ﺑﯘﻳﯩﻠﻘﻰ ﺩﻩﻡ ﺋﯧﻠﯩﺶ ﺳﻪﭘﯩﺮﯨﻤﺪﻩ ﺑﯧﻴﺠﯩﯔ ﻏﻪﺭﺑﯩﻲ ﭘﻮﻳﯩﺰ ﯞﻭﮔﺰﺍﻟﻰ ﯞﻩ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﺪﯨﻜﻰ ﺑﯧﻠﻪﺕ ﮬﺎﻳﺎﻧﻜﻪﺷﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﻗﯩﻤﻤﻪﺕ ﺑﺎﮬﺎﺩﺍ ﺋﺎﻟﻐﺎﻥ ﺑﯧﻠﻪﺕﺑﯩﺰ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﯘ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﺘﯩﻜﻰ ﺋﯧﻐﯩﺮﻣﻪﺳﯩﻠﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﯛﭖ ﺑﯧﺮﯨﺪﯗ: ﻣﯩﻐﯩﻠﺪﺍﭖ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ ﺋﺎﺩﻩﻡ، ﺋﯧﮭﺘﯩﻴﺎﺟﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﯗﺭﺍﻟﻤﺎﻳﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻗﺎﺗﻨﺎﺵ ، ﺗﯚﻣﯜﺭ ﻳﻮﻝ ﺳﯩﺴﺘﯧﻤﯩﺴﺪﯨﻜﻰﺗﯜﺯﻩﻟﻤﻪﺱ ﭼﯩﺮﯨﻜﻠﯩﻚ، ﻗﺎﻧﯘﻥ-ﺗﯜﺯﯛﻣﺪﯨﻦﻛﺎﯞﺍﻙ ﺋﯧﭽﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﺎﻳﺎﻧﻜﻪﺷﻠﻪﺭ، ﺗﯩﺮﯨﻜﭽﯩﻠﯩﻚ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺩﻩﭖ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺋﺎﻗﻼﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﺎﻟﺪﺍﻣﭽﯩﻠﯩﻖ، ﮔﻮﻳﺎ ﭘﯜﺗﯜﻥ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺕ ﻛﯚﺯﯨﻨﻰ ﻳﯘﻣﯘﯞﺍﻟﻐﺎﻥﺑﯘ ﻳﯩﺮﮔﯩﻨﭽﻠﯩﻚ ﺋﻪﮬﯟﺍﻟﻼﺭﻏﺎ ﺑﺎﺯﺍﺭﺋﯩﮕﯩﻠﯩﻜﯩﻨﯩﯔ ﻗﺎﻧﯘﻧﯩﻴﯩﺘﻰ ﺑﯘ ﺩﻩﭖ ﺗﻮﻏﺮﺍ ﻗﺎﺭﺍﺷﻘﺎ ﻣﻪﺟﺒﯘﺭ ﺑﻮﻻﻣﺪﯗﻕ؟
ﺳﻪﭘﻪﺭﮔﯜﺯﻩﻝ، ﺳﻪﭘﻪﺭ ﻛﯚﯕﯜﻟﻠﯜﻙ، ﺳﻪﭘﻪﺭ ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺕ ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻜﻰ ﮬﻮﺯﯗﺭ… ﺋﻪﻣﻤﺎ ﻳﻮﻟﻼﺭﻏﺎ ﻗﻮﻳﯘﻟﻐﺎﻥ ﻗﺎﺗﻤﯘ ﻗﺎﺕ ﺋﯩﻤﻜﺎﻧﯩﻴﻪﺕ ﺗﻮﺳﺎﻗﻠﯩﺮﻯ، ﺗﯘﻳﯘﻗﺴﯩﺰ ﭘﯘﺗﻠﯩﺸﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺩﻭﻗﺎﻟﻼﺭ، ﺳﯜﺭﻛﯩﻠﯩﺸﻠﻪﺭ، ﺗﻪﺳﺎﺩﺩﯨﭙﯩﻲ ﮬﺎﺩﯨﺴﯩﻠﻪﺭ… ﺳﻪﭘﻪﺭﻧﯩﯔ ﭘﻪﻳﺰﯨﻨﻰ ﺋﯘﭼﯘﺭﯗﭘﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺧﻪﻳﺮﯨﻴﻪﺕ، ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﮕﻪ ﺳﺎﻻﻣﻪﺕ ﭼﯜﺷﯜﯞﺍﻟﺪﯗﻕ. ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰ ﮬﻪﺭﻳﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﺴﻪﻡ ﮬﻪﺭ ﻳﯩﻠﻰ ﻳﯧﯖﻰ ﻣﻮﺩﺍ ﻛﯩﻴﯩﻢ ﺋﺎﻟﻤﺎﺷﺘﯘﺭﯗﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﺎﺳﺎﻧﭽﯘﻕ ﻗﯩﺰﺩﻩﻙ ﻗﯘﭼﺎﻕ ﺋﺎﭼﯩﺪﯗ. ﺋﻪﯓ ﺑﺎﺷﺘﺎﺩﯙﯕﻜﯚﯞﺭﯛﻙ، ﭼﻮﯓ ﺑﺎﺯﺍﺭﻻﺭﻧﻰ ﺑﯩﺮﻛﯚﺭﻣﻪﻱ ﺗﯘﺭﯗﭖ، ﻣﯧﺰﯨﻠﯩﻚ ﺗﺎﻣﺎﻗﻼﺭﻧﻰ ﺗﯧﺘﯩﻤﺎﻱ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺋﯩﺶ ﻳﺎﺩﯨﻤﯩﺰﻏﺎ ﻛﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ. ﻗﺎﺭﺍ ﺭﻭﻣﺎﻟﻠﯩﻖ ﺳﺎﮬﯩﺒﺠﺎﻣﺎﻝ، ﭘﺎﻛﯩﺰﻗﯩﺰﻻﺭ، ﻣﻮﺩﺍ ﻛﯩﻴﯩﻨﮕﻪﻥ ﺷﻮﺥ ﻗﯩﺰﻻﺭ، ﺯﯨﻴﺎﻟﯩﻲﺑﯩﻠﻪﻥ ﺳﻮﺩﯨﮕﻪﺭﻟﯩﻜﯩﻨﻰ ﭘﻪﺭﻕ ﺋﻪﺗﻜﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺧﯘﺵ ﭘﯩﭽﯩﻢ ﻳﯩﮕﯩﺘﻠﻪﺭ، ”ﺋﺎﻟﺘﻪ ﺷﻪﮬﻪﺭ“ ﻳﺎﻛﻰ ﺷﯩﻤﺎﻟﺪﯨﻦ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﭘﻪﺭﻕﺋﻪﺗﻜﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﯘﺳﺎﭘﯩﺮﻻﺭ، ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻣﺎﻛﺎﻥ ﺩﻩﭖ ﻛﺎﯞﺍﭖ ﻳﯩﮕﻪﭺ ﺋﺎﻏﺰﯨﻨﻰ ﭼﺎﻛﯩﻠﺪﯨﺘﯩﭗ ﻣﯘﻧﺎﺭﻧﯩﯔﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺳﻪﻧﺌﻪﺕ ﻧﻮﻣﯘﺭﻟﯩﺮﯨﻨﻰﻛﯚﺭﯛﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﭽﯩﻠﻪﺭ… ﮬﻪﺭ ﻳﯩﻞ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﻩ، ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺕ… ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﺪﺍﺋﯘﻳﺎﻗﺘﯩﻦ ﺑﯘﻳﺎﻗﻘﺎ ﻗﯩﺴﺘﯩﻠﯩﺸﯩﭗ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ… ﺳﯧﺘﯩﻘﭽﯩﻼﺭ، ﻛﺎﻧﺎﻳﻼﺭ، ﺋﯜﻥ-ﺳﯩﻦ ﺩﯗﻛﺎﻧﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﻳﺎﯕﺮﺍﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﻮﻣﯘﻣﯩﻲ ﺳﺎﺩﺍﻻﺭ، ﺋﻪﺑﺠﻪﺷﻠﯩﻚ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺑﯩﺮ ﺭﯦﺘﯩﻢ، ﺑﯩﺮ ﻣﯩﻠﻮﺩﯨﻴﻪ ﺑﺎﺭﺩﻩﻙ: ﺳﻮﺩﯨﮕﻪﺭ ﻣﯩﻠﻠﻪﺗﻤﯩﺰ، ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﻰ ﻣﯩﻠﻠﻪﺗﻤﯩﺰ، ﻧﻮﭼﻰ ﻣﯩﻠﻠﻪﺗﻤﯩﺰ، ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰﻧﻰ ﺗﻮﻧﯘﺗﻤﯩﺴﺎﻕ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻣﻪﯞﺟﯘﺗﻠﯘﻗﯩﻤﯩﺰﻳﺎﯕﺮﺍﻕ ﺳﺎﺩﺍ ﺑﯩﻠﻪﻥ… ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﺸﯩﺪﯗ.
ﺟﯜﻣﻪﻛﯜﻧﻰ ﺑﻪﻳﺘﯘﻝ ﻣﻪﺋﻤﯘﺭ ﺑﯘﺭﯗﻧﻘﯩﺪﻩﻙ ﺋﺎﯞﺍﺕ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﭘﺎﻛﯩﺰ ﻛﯩﻴﯩﻨﮕﻪﻥ ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ ﭘﺎﻛﯩﺰ ﻣﻪﺳﭽﯩﺖ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﻣﯚﮬﺘﻪﺭﻩﻡ ﮬﺎﺟﯩﻤﻨﯩﯔﯞﻩﺯ-ﺗﻪﺑﻠﯩﻐﯩﻨﻰ ﺋﺎﯕﻼﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭘﺘﯘ. ﺗﻪﻧﻠﻪﺭ، ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺭﻭﮬﻼﺭ ﺑﯩﺮ ﺳﻪﭖ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ، ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﺴﯩﻼ ﭼﯧﭽﯩﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ﻳﻪﻧﯩﻼ ﺗﻪﻛﺮﺍﺭ ﯞﻩ ﺗﻪﻛﺮﺍﺭ ﺑﯩﺮﺳﻪﭖ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ… ﯞﻩﺯ ﻳﺎﯕﺮﺍﻳﺪﯗ، ﺋﯩﺴﺴﯩﻘﺘﯩﻦﺑﻮﻳﯘﻧﻼﺭﺩﯨﻦ ﺗﻪﺭ ﺋﺎﻗﯩﺪﯗ، ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻜﻪ ﮬﺎﯞﺍ ﺗﻪﯕﺸﯩﮕﯜﭺ ﺋﺎﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﭘﯘﻝ ﻳﻮﻕ، ﺳﻪﺩﯨﻘﻪ-ﺋﯧﮭﺴﺎﻥ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﺎﻳﻨﯩﯔ ﺗﺎﻳﯩﻨﻰ ﻳﻮﻕ. ﭘﯘﻝ ﺗﺎﭘﺴﺎ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﺋﻪﯓ ﺑﺎﺷﺘﺎ ﺋﯧﺴﯩﮕﻪ ﻛﯧﻠﯩﺪﯨﻐﯩﻨﻰ ﺋﯩﺸﺮﻩﺕ، ﺋﯚﻟﮕﯜﺭ ﮬﺎﯞﺍﻳﻰ ﮬﻪﯞﻩﺱ… ﻛﯧﺒﯩﺮ ﺗﻪﻗﻪﺯﺯﺍﺳﻰﺋﺎﻳﺎﻏﻨﻰ ﭘﺎﻗﯩﺮﯨﺘﯩﭗ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﻣﺎﻳﺪﻩﻙﻗﺎﺭﺍ ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺟﻪﺯﺑﯩﻠﯩﻚ. ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻧﯩﯔ ﻗﯩﻴﺎ ﺑﺎﻗﻘﺎﻧﺪﯨﻜﻰ ﻧﺎﺯﻯ، ﮬﯚﺭﻣﻪﺕ، ﮬﯧﻴﯩﻘﯩﺶ ﻧﻪﺯﯨﺮﯨﮕﻪ ﺟﺎﻥ ﺗﻪﺳﻪﺩﺩﯗﻕ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻣﯘ ﺷﯘ ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﺋﺎﺟﺎﻳﯩﭗ ﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﯚﻟﯜﻣﺪﯨﻦ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﻗﻮﺭﻗﯘﺵ ﻳﻮﻕ، ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺑﯧﻘﯩﺶ، ﺋﯩﺸﻨﯩﯔ ﺋﻮﯕﻴﯩﯩﻐﺎﻗﯧﭽﯩﺶ ﺗﻪﻗﻪﺯﺯﺍﺳﻰ ﺟﯘﺵ ﺋﯘﺭﯨﺪﯗ. ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﺴﯩﻼ ﺩﯗﻧﻴﺎ ﺋﯩﺸﻰ ﻳﯜﮔﯜﺭﺗﯩﺪﯗ، ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺑﺎﻻﺳﻰ، ﻣﯘﻧﺎﺳﯩﯟﻩﺗﻜﻪ ﭼﯩﺮﻣﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥﺟﺎﮬﺎﻧﺪﺍﺭﭼﯩﻠﯩﻖ… ﺷﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﻪ ﻧﯧﻤﯩﺴﻰﺋﯧﮭﺘﯩﻴﺎﺝ ﺗﺎﻏﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﻮﻟﺪﯗﺭﯗﺵ ﺋﯜﭼﯜﻥ… ﮔﯘﻧﺎﮬﻜﺎﺭ ﺟﯩﻨﻼﺭ ﯞﻩ ﺋﯩﻨﺴﺎﻧﻼﺭ ﺟﻪﮬﻪﻧﻨﻪﻣﮕﻪ ﺗﺎﺷﻠﯩﻨﯩﭗ ﺗﯘﺭﺳﯩﻤﯘ، ﺑﺎﻏﺮﻯ ﺗﻮﻟﻤﺎﺱﺟﻪﮬﻪﻧﻨﻪﻡ ”ﻳﻪﻧﻪ ﺑﺎﺭﻣﯘ.. “ ﺩﻩﭖ ﺗﻪﻟﻤﯜﺭﯛﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻧﺪﻩﻙ، ﮬﺎﯞﺍﻱ ﮬﻪﯞﻩﺱ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺗﻮﻟﻤﺎﺱ ﺗﺎﻏﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﯧﭽﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﻰ ﺧﻪﺗﻪﺭﻟﯩﻚﺋﯧﺰﯨﻘﺘﯘﺭﯗﺷﻼﺭﻧﯩﯔ ﻗﻮﻳﻨﯩﺪﺍ ﭼﯚﮔﯩﻠﻪﭖ ﻧﻪﻟﻪﺭﮔﻪ ﻛﯧﺘﯩﺸﻰ ﻣﯘﻣﻜﯩﻦ؟ ﺋﯩﻤﺎﻥ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻧﯧﻤﻪ؟ ﯞﯨﺠﺪﺍﻥ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻧﯧﻤﻪ؟ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﺋﺎﻟﻪﻣﻠﯩﻚ ﺑﻪﺧﺖﺳﻮﺩﯨﺴﯩﺪﺍ ﻛﯩﻢ ﺑﯩﺰﮔﻪ ﺋﯩﺶ ﺋﯚﮔﯩﺘﯩﺪﯗ؟ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻧﻰﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺗﻮﻧﯘﻳﻤﯩﺰ؟ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺭﻭﮬﯩﻨﻰ ﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﻳﺎﺩ ﺋﯧﺘﯩﻤﯩﺰ، ﺳﯜﻧﻨﻪﺗﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺋﻪﻣﻪﻝ ﻗﯩﻼﻟﯩﺪﯗﻕ؟ ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﻣﯘﯞﻩﭘﭙﻪﻗﯩﻴﻪﺕﻳﻮﻟﯩﻤﯩﺰ ﻧﯧﻤﻪ؟
ﻣﯚﮬﺘﻪﺭﻩﻡﮬﺎﺟﻰ ﺳﻪﺩﯨﻘﯩﻨﯩﯔ ﺧﺎﺳﯩﻴﯩﺘﻰ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﺳﯚﺯﻟﯩﺪﻯ، ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺳﻪﺩﯨﻘﻪ ﺑﯧﺮﯨﺸﻜﻪ ﺗﯧﮕﯩﺸﻠﯩﻚ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭ ﻣﯜﮔﺪﻩﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯨﺪﯗ، ﻛﺎﻟﻠﯩﺴﻰ ﺳﻪﮔﻪﻙ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ﺭﻭﮬﻰ ﻣﯜﮔﺪﻩﻙ، ﺑﻪﺯﯨﻠﻪﺭﺑﻪﻟﻜﯩﻢ ﺟﯜﻣﻪ ﻧﺎﻣﯩﺰﯨﺪﯨﻦ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ﻗﻪﻟﺐ ﮬﯘﺯﯗﺭﻯ ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ، ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻨﯩﯔ ﮬﻪﻳﯟﻩﺗﻠﯩﻚ ﮬﺎﻟﯩﺘﯩﮕﻪ ﻣﻪﭘﺘﯘﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﻳﺎﻛﻰ ﺋﺎﺩﻩﺕ ﻛﯜﭼﯩﺪﯨﻦﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻜﻪ ﻛﯩﺮﮔﻪﻥ ﺑﻮﻟﯘﺷﻰ ﻣﯘﻣﻜﯩﻦ. ﺑﯩﺮ ﻣﯘﯕﻠﯘﻕﻧﺎﺧﺸﺎ ﻳﺎﺩﯨﻤﺎ ﻛﻪﭼﺘﻰ، ﺑﯘ ﻧﺎﺧﺸﺎ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﻳﯩﻐﻠﯩﺘﺎﻻﻳﺪﯗ، ﺑﯘ ﻛﯜﭺ ﯞﻩ ﺗﻪﺳﯩﺮ ﺷﯘ ﻧﺎﺧﺸﯩﻨﻰ ﯞﺍﻳﯩﻐﺎ ﻳﻪﺗﻜﯜﺯﯛﭖ ﺋﯧﻴﺘﻘﺎﻥ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔﺋﺎﯞﺍﺯﯨﻐﺎ ﻣﻪﻧﺴﯘﭘﻤﯘ ﻳﺎﻛﻰ ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰﻧﯩﯔ ﺋﻪﺳﻠﻰ ﻛﻮﻟﻠﯩﻜﺘﯧﭗ ﻣﯘﯓ-ﮬﻪﺳﺮﯨﺘﯩﮕﻪ ﻣﻪﻧﺴﯘﭘﻤﯘ؟ ﺑﻪﻟﻜﯩﻢ، ﮬﻪﺭ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﺳﻪﯞﻩﺏﺑﺎﺭﺩﯗﺭ:
ﻗﯘﻻﻕﺳﺎﻻﺭ ﻛﯩﻢ، ﻳﯧﺘﯩﻤﻠﻪﺭ ﻧﺎﻟﯩﺴﯩﮕﻪ،
ﯞﺍﻱﺋﺎﻧﺎﻡ ﻗﯘﻧﯩﺨﺎﻥ، ﯞﺍﻱ ﺩﺍﺩﺍﻡ ﻛﺎﺭﯞﺍﻥ…
ﻳﻮﻝ-ﻳﻮﻟﻼﺭﺩﯨﻜﻰﻏﯧﺮﯨﭙﻼﺭ، ﻳﺎﻟﻐﺎﻥ ﺗﯩﻠﻪﻣﭽﯩﻠﻪﺭ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﻨﯩﯔ ﺋﻪﯓ ﺟﻪﻟﭙﻜﺎﺭ ﻳﯜﺯﯨﺪﻩ ﻳﺎﻣﺎﻥ ﺳﯜﭘﻪﺗﻠﯩﻚ ﻣﻪﯕﺪﻩﻙ ﭼﻮﯕﯩﻴﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ… ﯞﻭﮔﺰﺍﻟﺪﯨﻜﻰﮬﺎﻳﺎﻧﻜﻪﺷﻠﯩﻜﺘﯩﻦ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ ﻛﻮﭼﯩﻼﺭﻏﯩﭽﻪ، ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﺳﺎﺧﺘﯩﻠﯩﻖ، ﺋﺎﻟﺪﺍﻣﭽﯩﻠﯩﻖ ﻳﺎﻣﺮﺍﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ، ﻗﺎﻧﯘﻥ، ﺋﻪﺧﻼﻕ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﭘﻪﺧﯩﺮﻟﯩﻨﯩﭗ ﺋﯧﻐﯩﺰ ﺋﺎﭼﻘﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺟﯧﻜﻨﯩﯔ ﺗﻮﺭ ﺧﺎﺗﯩﺮﯨﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺋﺎﻣﯧﺮﯨﻜﯩﺪﺍ ﻗﺎﻧﯘﻥ-ﺗﯜﺯﯛﻣﻨﯩﯔ ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻟﻠﯩﻜﯩﻨﻰ، ﺋﻪﯓ ﺋﯧﻐﯩﺮ ﺋﯩﺸﻨﯩﯔ ﺳﺎﺧﺘﯩﻠﯩﻖ، ﻳﺎﻟﻐﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻖ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰﺑﯩﻠﯩﻤﯩﺰ، ﻗﺎﻧﯘﻥ-ﺗﯜﺯﯛﻡ ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻝ ﺩﯙﻟﻪﺗﺘﻪ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺕ ﺋﻪﺧﻼﻗﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺑﯘﻧﯩﯖﺪﺍ ﺷﯘ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺕﺋﺎﺩﻩﻣﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﺋﻮﻣﯘﻣﯩﻲ ﺳﺎﭘﺎ ﻣﯘﮬﯩﻢ ﺭﻭﻝ ﺋﻮﻳﻨﺎﻳﺪﯗ، ﺑﯩﺰ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﺘﯩﻜﻰ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺳﺎﭘﺎﺳﯩﻐﺎ ﻧﻪﺯﻩﺭ ﺳﺎﻟﺴﺎﻕ، ﻗﺎﻧﯘﻥ، ﺋﻪﺧﻼﻕ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﺑﻪﻙﯞﺍﻳﺴﺎﭖ ﻛﯧﺘﯩﺸﻨﯩﯖﻤﯘ ﺋﻮﺭﻧﻰ ﻳﻮﻗﻠﯘﻗﯩﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻠﯩﻤﯩﺰ.
ﻣﯚﮬﺘﻪﺭﻩﻡﮬﺎﺟﯩﻢ ﻣﯘﮬﺘﺎﺟﻼﺭﻏﺎﻳﺎﺭﺩﻩﻡ ﺑﯧﺮﯨﺸﻨﯩﯔ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﺯﯙﺭﯛﺭﻟﯩﻜﯩﻨﻰ ﺗﻪﻛﯩﺘﻠﯩﺪﻯ. ﮬﻪﺭ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﻣﯧﺪﯨﻴﺎ ﯞﺍﺳﯩﺘﯩﻠﯩﺮﻯ ﺋﻮﺭﯗﻧﻼﭖ ﺑﻮﻻﻟﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ، ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺕﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻴﺎﺗﯩﻐﺎ ﻧﺎﮬﺎﻳﯩﺘﻰ ﭘﺎﻳﺪﯨﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻚ ﻧﯘﺗﯘﻕ، ﺑﯩﯟﺍﺳﯩﺘﻪ ﭼﺎﻗﯩﺮﯨﻖ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﺘﻪ ﻳﺎﯕﺮﯨﺪﻯ. ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕﺋﻮﺭﻧﯩﺪﯨﻦ ﻗﯩﻤﯩﺮﻻﭖ ﻗﻮﻳﺪﻯ، ﻛﯩﻤﻠﻪﺭﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﻪﻧﺪﻯ ﯞﻩ ﻛﯧﻴﯩﻨﻜﻰ ﮬﺎﻳﺎﺗﯩﺪﺍ ﺑﯘﻧﻰ ﺋﻪﻣﻪﻟﮕﻪ ﺋﺎﺷﯘﺭﺍﻟﯩﺪﻯ، ﻛﯩﻤﻠﻪﺭ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻨﯩﭗ ﺋﺎﯕﻠﯩﻐﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﺘﯩﻦﭼﯩﻘﯩﭙﻼ ﺋﯘﻧﺘﯘﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﻛﯩﻤﻠﻪﺭ ﺷﯘ ﻣﯜﮔﺪﯨﮕﻪﻧﭽﻪﻣﯜﮔﺪﻩﭖ ﻧﺎﻣﯩﺰﯨﻨﻰ ﺋﻮﻗﯘﭘﻼ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﮕﯜﭼﻰ ﺋﺎﻟﻼﮬ… ﺑﯩﺰ ﻛﻪﻣﭽﯩﻠﯩﻚ، ﻧﯘﻗﺴﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻮﻟﯘﭖ ﺗﺎﺷﻘﺎﻥ ﻣﻪﺧﻠﯘﻕ، ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻟﻠﯩﻚ، ﺋﯘﻟﯘﻏﻠﯘﻕ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺋﺎﻟﻼﮬﻘﯩﻼ ﺧﺎﺱ. ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﺑﯩﺰ ﺋﺎﻟﻼﮬﺘﯩﻦ ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰﮔﻪ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﺯ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘﻛﺎﻣﯩﻠﻠﯩﻖ، ﺋﯩﺰﺯﻩﺕ-ﺷﻪﺭﻩﭖ، ﺑﻪﺧﺖ-ﺳﺎﺋﺎﺩﻩﺕﺗﻪﻟﻪﭖ ﻗﯩﻠﯩﻤﯩﺰ. ﺩﯗﺋﺎ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ، ﺋﺎﻳﯩﻘﯩﻢ ﻳﯜﺗﻤﻪﭘﺘﯘ.

بالىلىق ۋە ئويۇن

مەن بالامنى، باجام بالىسىنى ئەگەشتۈرۈپ سۇ ئۈستى باغچىسىغا باردۇق. سەندۇڭبېي بېكىتىنىڭ ئالدىدىن ئىلگىرى نەچچە كۆرۈپ، باغچىنىڭ ئالدىدىن نەچچە ئۆتكەن بولساممۇ بۈگۈن تۇنجى قېتىم كىرىشم ئىدى، بالىلارنى دېمىسەك كىرمەيتتۇق، ئەمەلىيەتتىمۇ كۆپىنچە ئادەم بالىلىرىنى ۋە بالىلىق دۇنيادىكى ئويۇنلارنىڭ تاماشىسىنى كۆرۈش ئۈچۈن كىرىدىكەن، لېكىن ئىچكىرىلەپ كىرگەنسېرى ئويۇنلارنىڭ چوڭىيىپ، ياشلار، چوڭلارغىچە تەرەققىي قىلىپ كەتكەنلىكىنى ھېس قىلدىم. قورقۇنچىن ھۇزۇرلىنىشنى ئىستەيدىغان ياشلار خەتەرلىك سېرىلمىلارنىڭ ئۈستىدە چىقىرىشىپ، توۋلىشىپ يۈرەتتى، يۈرىكى ئاجىزلار پەستە ھاڭۋېقىپ قارىشاتتى. خىلمۇ خىل ئويۇنلار يول-يوللارغا بالىلارنى ئالداش ئۈچۈن قويۇلغان توزاقلاردەك كۆرۈنۈپ كەتتى، 3 ياشلىق قىزىمنىڭ ھەممە ئويۇننى ئويناپ باققۇسى كېلەتتى. قاچانلاردۇر، بىرسى شۇ گەپنى قىلدى: ئەسلىدە ھەممە ئادەمنىڭ جېنى ئوخشاشمىش، كىچىك بالىنىڭ جۇغى كىچىك بولغاچقا جېنى تېنىغا سىغماي قالىمىش، ئويناپ سەكرەپ ھارمايمىش… بىز بىر قانچە كىچىك ئويۇنلارنى تاللاپ بالىلارنى ئويناتقاندىن كېيىن خەتەرلىك ئويۇنلارغا نەزەر سالدۇق. ئىلگىرى بېيجىڭ ئويۇنچۇقلار باغچىسىدا ھاۋادا يىلاندەك تولغىنىپ كەتكەن سېرىلمىدا ئوقتەك ئۇچۇپ قورقۇشتىن ھوزۇرلانغان، لېكىن بۇ يەردە ئۇنداق قىلغۇم كەلمىدى. مېنىڭچە، ئۇنى بىرلا قېتىم كۆرۈپ قويسا، ئوينىمىغان ئويۇنلارنى ئويناپ بولدى قىلسا بولىدۇ، سېغىنغۇدەك ھېچنېمىسى يوق. باجامنىڭ پاراخوتقا چىققۇسى كېلىپ قالدى، تەۋەككۇل دەپ چىقتۇق. چىقىپ بولۇپ سەل پۇشايمان قىلدىم، قىزىمدىن ئەنسىرەپ قالدىم، ئولتۇرغانلار ئاساسەن ياشلار بولۇپ، قىزىم ئەڭ كىچىك ئىدى، ئۇنىڭدىن چوڭ 7-8 ياشلاردىكى بىر قىز قورقۇپ ئولتۇرۇپتىكەن، دادىسى قىزىمنى كۆرسىتىپ تۇرۇپ: قورقماڭ، قاراڭە، سىزدىن كىچىك قىزمۇ قورقماي ئولتۇرۇۋاتسا… دەپ قىزىغا مەدەت بەردى. قىزىمنى ئۇ قىزنىڭ قېشىدا ئولتۇرغۇزۇپ قويدۇم، قورقۇۋاتقان قىز سەل پەسكۇيغا چۈشتى. قارىسام باشقىلارمۇ سەل جىددىيلىشىپ قالغانىدى. ئويۇن باشلانماستا بۇنداق قوررققىلى تۇرسا ھېلى نېمە ئىش بولۇپ كېتەر دەپ ئويلايتتىم. ئۆرلەپ چۈشەر پاراخوت بارغانسېرى ئېگىزلەشكە باشلىدى. ھەر قېتىم ئېگىزلەپ بىر توختىغاندا 1-2 سېكونت ئىچىدە يۈرىكىممۇ توختاپ قالغاندەك، مەيدەمنى تاش بېسىۋالغاندەك بولاتتى، كۆزۈمنى يۇمۇۋالاتتىم، پاراخوت چۈشكەندە ھەممىمىز تەبىئىي ھالدا توۋلىشاتتۇق، يۈرىكىم جايىغا چۈشەتتى، يەنىمۇ يۇقىرى ئۆرلىگەندە يۈرىكىم بىر نەرسىگە ئىلىنىپ قالغاندەك بولاتتى، مەيدەم ئاغرىيتتى، پەسكە چۈشكەندە يەنە راھەتلىنىپ ۋاقىرىشاتتۇق. ئەمما قورقۇنچ ئارىلىشىپ كەتكەن بۇ ئەسەبىي ئويۇننىڭ تېزرەك تاماملىنىشىنى كۈتەتتىم، باجامنىڭ 6 ياشلىق ئوغلى قورقۇپ يىغلىغان چېغىۋا، ئۇنىڭغا قارىغىدەكمۇ ئىمكان يوق. بالامغا قارىسام مىت قىلماي ئولتۇرىدۇ، ھېلىقى قىزمۇ بەك قورقۇپ كەتكەندەك ئەمەس… ئويۇن تۈگىگەندە باشقىچە راھەتلىنىپ قالدۇق. بالىلارنى نەچچە سائەتلىك ئوينايدىغان “ يەل توپ ئاتىدىغان چېدىر“غا سولىۋېتىپ ئارام ئالدۇق. ”چېدىر“نىڭ يېنىدا گۈلەڭگۈچ ئۇچىدىغانلارغا قاراپ ھەۋەسلىنىپ تۇرۇپ قالدىم. بايا ئەمدى ھېچقانداق دەھشەتلىك ئويۇنغا كىرمەيمەن دەپ ئويلىغانىدىم، پىقىرىما گۈلەڭگۈچتە ئۇچۇۋاتقان قىزلارغا قاراپ زوقلاندىم، قورقۇنچاقلىقىمدىن بىزار بولدۇم. تولۇقسزدا ئوقۇيدىغان چاغلىرىمىزدا قوشنا يېزىدا (ئۇچتۇرپاننىڭ ئاچتاغ يېزىسىدا ) كاتتا جەيتاغ نورۇزى ئۆتكۈزۈلەتتى، يېزا-يېزىلاردىن نۇرغۇن ئادەم نورۇز بەزمىسىگە كېلەتتى ، سودا-سېتىق بولاتتى، ئات بەيگىچىلىرى ئوغلاق تارتىشاتتى، كۈچتۈڭگۈرلەر چېلىشاتتى، قوشقار، توخۇ سوقۇشتۇرۇلاتتى. ئاياللار گۈلەڭگۈچ ئۇچۇشاتتى، كۆپىنچە ئەر-ئايال تەڭ ئۇچۇشۇپ، سامادا پەرۋاز قىلىشاتتى. ئۇلارنىڭ بىر-بىرىگە جۇر بولۇپ خۇشال پقىىراشلىرى، كۆز بېقىشلىرى، بىردەم ئەركىن قىيغىتىشلىرىغا شاھىد بولغانىدىم. كېيىن جەيتاغ نورۇزى يۇرتداشلىرىمىز سېغىنىپ ئەسلەيدىغان بىر تارىخ بولۇپ قالدى. بۈگۈن كۆرۈۋاتقىنىم شۇنىڭغا ئوخشىشىپ كېتىدىغان، زامانىۋى، ئەمما كۆلىمى كىچىك پىقىرىما گۈلەڭگۈچ ئىدى. جەيتاغدىكى گۈلەڭگۈچنىڭ چاقپىلىكى چوڭ، ئۇچۇش ئېگىزلىكى يۈكسەك ئىدى. چاقپەلەكنى ئاستىدىن تۆت-بەش ئادەم بىرلىكتە بۇقىدەك تۈرتۈپ ھەرىكەتلەندۈرەتتى. ھازىرقى گۈلەڭگۈچ توك بىلەن ئاپتوماتىك ھەرىكەتلەندۈرۈلەتتى، چاقپەلەك يانتۇلۇق گىرادۇسىنى ھەر خىل ئۆزگەرتەلەيتتى. نېمىلا بولمىسۇن، بىر چىقىپ كۆرۈپ باققۇم كەلدى، ئەڭ چەتتىكى ئارغامچىغا ئىلىندىم، چاقپەلەك ئايلىنىشقا باشلىدى، بارغانچە تېزلەشتى، بىر دەم يۇقىرى، بىر دەم پەس ئۇچتۇق، قىزلار چىقىرىغىلى تۇردى، ھاۋا بوشلۇقىدا بۇنداق تېز ئايلىنىش باشنى ئازراق قايدۇرغاننى ھېسابقا ئالمىغاندا، ئادەملەرنىڭ قۇشتەك ئۇچۇپ بېقىش ئارزۇسىنى يېرىم-ياتا بولسىمۇ ئىشقا ئاشۇرۇدىكەن. ھېچنەگە قارىماي ئەتراپتىكى دەرەخلەرگە قارىۋىدىم، راستىنلا ئۆزەمنى دەرەخ ئەتراپىدا ئايلىنىۋاتقان قۇشتەك ھېس قىلدىم، شامالدىن سالقىنلاپ قالدىم. بالىلار چېدىرغا سولىنىپ توپ ئېتىپ ئويناپ قانغاندا يېنىپ چىقتى.
جېكنىڭ تور خاتىرىلىرىدە ئامېرىكىدا چوڭلارنىڭ خىلمۇ خىل ئويۇن ئوينايدىغانلىقىنى، بالىلىقىدىكى ئويۇنلىرىنى تاشلىۋەتمەي، ئەكسىچە بارغانچە تەرەققىي قىلدۇرغانلىقىنى ئوقۇغانىدىم. ئۇلارنىڭ كاللىسى ئويۇن بىلەن ئېچىلىپ تۇرسا كېرەك. تومتاق بولسىمۇ شۇنى ئويلىدىمكى، زېرەك ئامېرىكىلىقلار بالىلىقىدىكى قىزىققانلىقىنى، ھوشيارلىقىنى تاشلىمىغان گەپ، زېھنىنى ئاچىدىغان ئويۇن بىلەن پەننى ئەپچىل بىرلەشتۈرۈپ، خىلمۇ خىل كەشپىيات، يېڭىلىقلارنى بەرپا قىلالىغان گەپ. بىز كىچىكىمىزدە ئوينىغان ئويۇنلار ھازىر يوق. كېيىنچە بىز بىلگەن ئويۇننىڭ مەنىسى سۆزنىڭ ئۆزىدىن تارتىپ مەنە دائىرىسىگە پۈتۈنلەي ئاينىپ، بۇزۇلۇپ، بۇرمىلىنىپ كەتتى. ئويۇن دېسە بېزەڭ ئولتۇرۇش، ئىچىپ، چېكىپ ئويناش، قىزلارنى كەلتۈرۈپ ئويناش.. ۋاڭبا، دىباغا بېرىش.. دېگەندەك ئىشلار ئېسىمىزگە كېلىدىغان بولدى. مۇنداقچە ئېيتقاندا، ئويۇن ئۆزىنىڭ ئىجابىي مەنىسىنى بارغانچە يوقىتىپ، تاماشا دېگەن سۆز بىلەن جۈپلىشىپ، خۇددى جەمئىيەتتە بۇزۇق بىر جۇپلەر كۆپىيىپ كەتكەندەك غولداپ، نۇرغۇن سەلبىي مەنىلەرنى يۈكلىۋالدى. جەمئىيەتنىڭ تەرەققىي قىلىشىغا ئەگىشىپ ئويۇنلار دەھشەت كۆپىيىپ، ئەسلىدىكى مەنىلەرمۇ تىل مۇھىتىغا بېقىپ ئۆزگىرىپ ھازىرقىدەك كەڭ ۋە سەلبىي مەنىلەرنى شەكىللەندۈردى. مۇھىت تىلشۇناسلىقىدىن مەلۇمكى، جەمئىيەتنىڭ ئۆزگىرىشىگە بېقىپ ئادەملەر گەپ ياساپ تۇرىدۇ، ياكى ئەسلىدىكى سۆز-ئاتالغۇلىرىنىڭ مەنىسىنى كېڭەيتىدۇ. خۇددى خەنزۇلار توخۇغا ئىشلىتىدىغان جى نى پاھىشەلەرگە ئىشلەتكەندەك… غازنى بىلدۈرىدىغان يا نى ئەر پاھىشە، ھېجىقىزلارغا قوللانغاندەك…
گەپلەر شاخلاپ كېتىۋاتىدۇ. مەن گۈلەڭگۈچ ئۇچقاچ قۇشقاچنى خىيال قىلسام، بالىلارنىڭ ئويۇنىغا قاراپ ئولتۇرۇپ، ئويۇن دېگەن مۇشۇ سۆز ھەققىدە ئويلىنىپ قالدىم. قىسقىسى، ھازىر كۆڭۈل ئاچىدىغاننىڭ ھەممىسى ئويۇن بولۇپ قالدى، ھەتتا جەمئيەتتىكى كۆپىنچە ئىشلار: ئوقۇش، خىزمەت، توي… سودا-سېتىق، ئىجتىمائىي مۇناسىۋەت، دوستلۇق… دۈشمەنلىك ۋاھاكازالارنىڭ ھەممىسى يىغىپ ئېيتقاندا بىر مەيدان، ياكى تەكرارلىنىدىغان ئويۇن. بۇ بىزدىكى ”ئۆلۈمدىن باشقىسى تاماشا“ دېگەننىڭ ئۆزى شۇ. ئەمما ئادەم ئويۇنغىلا يارىتىلغان، مەيلىگە تامامەن قويۇۋېتىلگەن مەخلۇق ئەمەس، باغلاقتىن بوشىنىپ ئېتىزلىققا قېچىپ ئەركىن يايلايدىغان ئېشەك ئەمەس. ئادەمدە يەنە ئېتىقاد، مەسئۇلىيەت دېگەن نەرسە بولۇشى كېرەك.
بىز ئەسلى بالىلارنى ئوينىتىمىز دەپ كىرىپ ئۆزىمىزمۇ بالىلاردەك ئويناپ چىقتۇق، باشقىچە يەڭگىللەپ قالدۇق. بالىلاردەك بىغۇبار، ساغلام ئويۇنلار تۇرمۇشىمىزدا نەقەدەر ئاز-ھە! مىجەزدە بالىلاردىكى سەبىيلىك، ئاقكۆڭۈللۈكنى دورىيالىساق، بالىلارچە قىزىقىشچان خاراكتېرنى قېرىپ ئۆلگىچە يوقاتماي بىلىم ئۆگەنسەك، ساغلام ئويۇنغا بالىلاردەك بېرىلسەك ۋە شۇنىڭغا ھېرىسمەن بولساق… ئەڭ جايىدا، مۇۋەپپەقىيەتلىك ياشاپمۇ قالاتتۇقكەن. ئەمما ياش چوڭايغانچە بالىلىقنى كۆزگە ئىلمىدۇق، ئۇنى كىچىك كۆرۈپ يىراقلاشتۇق، بالىنىڭ كىچىكى بولغىچە ئىتنىڭ كۈچىكى بول…دېگەن قەبىھ بىر ماقال قەلبىمىزگە سىڭدى، چوڭ بولۇشقا شۇنچە ئالدىراپ كەتتۇقيۇ چوڭ بولۇپ ئالەمنى مالەم قىلالمىدۇق؛ چوڭمۇ بولدۇق، 30دىن ئاشتۇق، ئەمدى بۇ ۋاقىت دەھشەت تېز ئۆتۈپ ئۆلۈمگە يېقىنلاپ كېتىۋاتىمىز. بالىلىقتىن يىراقلاشقانچە بىغۇبار قەلب چاڭ-توزان بىلەن بۇلغىنىپ كەتتى. جەمئىيەتتە ئېقىپ يۈرگەن ئىدىيە ۋابالىرى روھىمىزنى ئاستىرىتتىن چىرىتتى، ئاجىزلاشتۇردى ، يا چوڭ بىر ئىشنى تەۋرىتەلمىدۇق. ئەكسىچە بارغانچە ئەبگالىشىپ، 35 كە بارماي تۇرۇپلا قېرىپ كەتكىلى تۇردۇق ۋە بالىمىزدىن ئۈمىد كۈتۈشكە باشلىدۇق… بىز باسقان ئىزلار، بىز ئويىنغان ئويۇنلار، بىز كەلتۈرگەن قىزلار… دەپ قويىمىز تېخى پەخرىلىنىپ. قېرىلاردەك ئەسلىمە ئىچىدە ياشايمىز. ئۆزھالدەك ”قىزلار قېنى، دۇنيا قېنى! “ دەپ جار سالىمىز، ياش تۇرۇپلا ئارمان بىلەن كېتىدىغاندەك ھەسرەتلىنىمىز.
يازغۇچىلارمۇ بالىلارغا ئوخشاش ساددا، گول، تەسىرچان كېلىدۇ. قاقۋاش، ھەر ئىشتا زىيان تارتماسلىقنى بىرىنچى ئۆلچەم قىلىدىغان ئادەمدىن تالانت ئىگىلىرى ئاسانلىقچە چىقمايدۇ. بىر نەرسە يازىدىغانلارنىڭ ھەممىسى ئۆزىنىڭ ئويۇنىغا بېرىلىپ كەتكەن بالىلارغا ئوخشايدۇ، ئاسانلىقچە قايتىپ چىقالمايدۇ. مۇشۇ ئىزدىنىشتىنلا بىر نەچچەيلەن بار، بالىلارچە زېرەكلىكىنى تاشلىمىغان. مەسىلەن، بىخلان، ئۆزى كومپيۇتېر ئۇستىسى تۇرۇپ، ئوبدان ماقالىلارنى، ئىنكاسلارنى يازىدۇ. جېكمۇ ئۆزى، فىزىكىچى تۇرۇپ، ”يېزىقچىلىق ئويۇنى“ ئويناپ قويىدۇ، لېكىن ئۇلارنىڭ يازمىلىرىدىن زوقلىنىمەن، تېپىۋالسام قالدۇرماي ئوقۇيمەن، شۇنچە راۋان، ئاممىباپ. ئۇچۇر مول، ھېسسىياتمۇ كەم ئەمەس، گەپ ئويۇنى ئاز ياكى يوق دىيەرلىك، ئادەمگە نەپ تېگىدۇ. ئۇلارنىڭ تەبىئىي پەن ئەھلىگە خاس ئەستايىدىللىقى يازمىلىرىغىمۇ سىڭگەن. ئۇلارنىڭ توردىكى ئەركىن مۇلاھىزە ماقالىلىرى ماقالە ئۈچۈنلا ماقالە يازىدىغان، ”ئاتام ئېيتقان بايىقى“ دىن قۇتۇلالمىغان، كاللىسى قېتىپ قالغان ئىجتىمائىي پەنچى، ئەدەبىياتچىلارنىڭكىدىن كۆپ ياخشى. سەبىي، زېرەك بالىلىقتىكى تەپەككۇر ياش چوڭايغانچە يوقاپ كەتمىسە، كامىللىققا، ئىجادكارلىققا يۈكسەلسە، ئۇنىڭدىن چوقۇم مەلۇم بىر تالانت ياكى كۆپ تەرەپلىمىلىك تالانت، تىرىشچانلىق ۋە نەتىجە بارلىققا كېلىدۇ. فىروئىد پسخىك كېسەللەر دوختۇرى، لېكىن ئۇ يەنە ماقالە يېزىش ئۇستىسى. ئېينىشتىيىننىڭمۇ ئېسىل ماقالىلىرى، ماقالىلىرىدە داڭلىق ئوخشىتىشلىرى بار. ئېينىشتىيىننىڭ كۆزلىرىگە قارىسا بىر يېرىدىن بالىلارچە سەبىيلىك، ئوماقلىق بالقىپ تۇرىدۇ. بالىلىق ۋە ساغلام ئويۇن بىر پارلاق روھ ۋە ئىزدىنىشنىڭ تىمسالى. ئەدەبىياتچىلاردا يېزىقچىلىق ئويۇنىغا بالىلارچە بېرىلىش بىلەن بىر ۋاقىتتا تەبىئىي پەن ئىقتىدارىغا خاس زېرەك، ئۆتكۈر كاللا بولسا گۈل ئۈستىگە گۈل قوشۇلىدۇ. ئۆز دەۋرىدە سەنئەت بىلەن فىزىكىدا تەڭ ۋايىغا يەتكەن داۋىنچى، دوختۇرلۇقتىن يازغۇچىلىققا ئۆتكەن چېخۇپ، لۈشۈن… ۋە باشقا مەن بىلمەيدىغان شۇ خىل مەشھۇرلارنىڭ ھەممىسى سۆزىمىزنىڭ دەلىلى. بالىلىقنىڭ ئۇلۇغلۇقىنى شۇ ئۇلۇغلار ئۆز ھاياتىدا قىبلىنەما قىلغان، دېڭىز بويىدا قۇلۇلە تېرىپ ئويناۋاتقان، ئويۇنچۇقنى بۇزۇپ چۇۋۇۋاتقان، قەغەزگە بىر نېمە جىجىلىۋاتقان سۆيۈملۈك بالىلارنىڭ روھىنى ئۆز ۋۇجۇدىدا بىر ئۆمۈر پارلاق نۇر چاچقۇزغان. لۈشۈننىڭ: غەزەپ بىلەن ھۆمىيىمەن قەبىھ زالىملارغا، كالا بولۇپ باش ئېگىمەن سەبىي بالىلارغا… “ دېگەن مەشھۇر مىسراسى بىغۇبار بالىلىققا ئوقۇلغان نادىر مەدھىيە.
ئۈرۈمچى سۇ ئۈستى باغچىسىدا بالىلارغا قاراپ ئولتۇرۇپ، بالىلىقىمنى نەقەدەر سېغىنغانلىقىمنى ھېس قىلدىم، ھازىرمۇ ئىچىمدە ئۆزەمنى بالا دەيمەن، لېكىن ھەر بىر ئۆمۈر باسقۇچىدا بىر چەكلىمە، بىر تۆمۈر قەپەزگە سولىنىمىز. باشقىلارنىڭ، قاچانغىچە كىچىك بالىدەك يۈرۈيسەن، قاچانغىچە ئىش ئۇقمايسەن… ساددا، ئەخمەق… دېيىشلىرىدىن ئۆلگىدەك قورقۇپ، بالىلىقنى ئۆزىمىزدىن يىراق ھەيدەيمىز، جاھاننىڭ رەپتارىغا بېقىپ ھىيلىگەرلىشىمىز. ئاھ، ئەخمەق بولسىمۇ شۇ بالا خېلى سۆيۈملۈك، ئاق كۆڭۈل ئىدى. ياشىسۇن، بالىلىق. بالىلىق بولغانلار ئۆيۈڭلەردە بالاڭلار بىلەن كۆپرەك ﺋﻮﻳﻨﯩﺸﯩﭗ ﺑﯧﺮﯨﯖﻼﺭ، ﺑﺎﻏﭽﯩﻼﺭﻏﺎ ﺋﺎﭘﯩﺮﯨﯖﻼﺭ. ﺑﺎﻟﯩﻼﺭﮬﻪﻗﯩﻘﻪﺗﻪﻥ ﺑﺎﺷﻘﯩﭽﻪ ﺑﯩﺮ ﺩﯗﻧﻴﺎ، ﺑﺎﻟﯩﻠﯩﻖ ﮬﻪﻗﯩﻘﻪﺗﻪﻥ ﺳﯚﻳﯜﻣﻠﯜﻙ ﺑﯩﺮ ﺩﻩﯞﺭ.

ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺳﻪﭘﯩﺮﻯ

ﺧﻮﺗﻪﻧﮕﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ. ﺑﯩﺮ ﺟﺎﻳﺪﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺟﺎﻳﻐﺎﻳﯚﺗﻜﯩﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﯞﯗﺟﯘﺩﯗﻡﮬﺎﻳﺎﺗﻠﯩﻘﻨﯩﯔ ﺷﺎﮬﻤﺎﺕ ﺗﺎﺧﺘﯩﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﭘﯧﭽﻜﯩﻐﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺭﻭﮬﯩﻢ ﻣﺎﮬﯩﻴﻪﺗﺘﻪ ﺑﯩﺮ ﺋﯩﺰﯨﺪﺍ ﺗﯘﺭﻣﺎﻳﺘﺘﻰ، ﭼﯜﻧﻜﻰ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺳﻪﻳﺮ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥﺩﺍﺋﯩﺮﯨﺴﻰ ﻣﺎﻛﺎﻥ، ﺯﺍﻣﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﻪﻛﻠﻪﻧﻤﻪﻳﺪﯗ-ﺩﻩ، ﺭﻭﮬﯩﻤﯩﺰ ﺋﯚﺗﻤﯜﺷﻜﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﺑﺎﺭﺍﻻﻳﺪﯗ، ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﻪ ﻗﯧﺘﯩﻐﺎ ﺷﯘﯕﻐﯘﭖ ﺑﯩﺮ ﮬﺎﺯﺍ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﯟﻩﺗﻜﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮬﺎﺯﯨﺮﻏﺎ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﻪﻟﮕﯜﺳﯩﻨﻰ ﻣﯚﻟﭽﻪﺭﻟﻪﻳﺪﯗ ﯞﻩ ﺗﻪﺳﻪﯞﯞﯗﺭ ﻣﻪﻧﺰﯨﻠﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﻳﯚﺗﻜﯩﻠﯩﺪﯗ. ﻛﻪﻟﮕﯜﺳﯩﺪﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮﺍﻗﻼﺋﯚﺗﻤﯜﺷﻜﻪ ﻳﺎﻛﻰ ﮬﺎﺯﯨﺮﻏﺎ ﺗﯧﺰ ﺳﯜﺭﺋﻪﺗﺘﻪﻳﯚﺗﻜﯩﻠﯩﺪﯗ، ﺯﺍﻣﺎﻥ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﻰ ﻛﯚﭖ ﮬﺎﻟﻼﺭﺩﺍ ﺑﯘﺯﯗﻟﯘﭖ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻧﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ. ﺷﯘﯕﺎ ﺋﺎﯓ ﺋﯧﻘﯩﻤﻰ ﻳﺎﺯﻏﯘﭼﯩﻠﯩﺮﻯ ﭘﺴﺨﯩﻚ ﺗﻪﺳﯟﯨﺮ ﺋﯘﺳﯘﻟﯩﻨﻰ ﻗﻮﻟﻠﯩﻨﯩﭗﺋﻪﺳﻪﺭ ﻳﺎﺯﻏﺎﻧﺪﺍ ﺋﻪﻧﺌﻪﻧﯩﯟﻯ ﯞﺍﻗﯩﺖﺗﻪﺭﺗﯩﭙﯩﻨﻰ ﺑﯘﺯﯗﭖ ﺗﺎﺷﻼﻳﺪﯗ. ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺑﯘ ﻳﺎﺯﻣﺎﻣﻨﻰ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﯩﻨﻰ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻧﻼﺷﺘﯘﺭﯗﭖ (ﺑﻪﺭﯨﺒﯩﺮ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﺋﯚﺗﻤﯜﺷﻜﻪ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﭼﻜﻪ) ﻳﺎﺯﺍﻱ ﺩﻩﭘﻤﯘ ﺋﻮﻳﻠﯩﺪﯨﻢ، ﻟﯧﻜﯩﻦﺋﻪﺯﻩﻟﺪﯨﻦ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﻠﯩﻚ ﻳﺎﺷﺎﭖ، ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﻠﯩﻚ ﻳﯧﺰﯨﭗ ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﭼﻘﺎ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﯩﮕﻪ ﺭﯨﺌﺎﻳﻪ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺋﺎﺳﺎﺳﺘﺎ ﻳﺎﺯﺩﯨﻢ، ﺭﻩﯕﮕﺎﺭﻩﯓ ﮬﯧﺲ-ﺗﯘﻳﻐﯘ، ﺋﯧﻐﯩﺮ-ﻳﯧﻨﯩﻚ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺋﯚﺗﻜﻪﻥ ﻛﻪﭼﻤﯩﺸﻠﻪﺭﻧﻰ ﺋﻪﻟﮕﻪﻛﺘﯩﻦ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯛﭖ ﺋﺎﻧﺪﯨﻦﺩﯨﻘﻘﯩﺘﯩﯖﻼﺭﻏﺎ ﺳﯘﻧﺪﯗﻡ، ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﺑﻪﺯﻯﻳﻪﺭﺩﻩ ﺯﯨﻐﯩﺮﻻﭖ ﻛﯧﺘﯩﺸﺘﯩﻦ ﻗﯘﺗﯘﻻﻟﻤﯩﺪﯨﻢ. ﺋﻪﺳﻠﯩﻴﻪﻟﻤﯩﮕﻪﻧﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﺋﺎﺗﻼﭖ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ. ﺑﻪﻟﻜﯩﻢ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻛﯚﭖ ﻗﯩﺴﻤﻰ ﻳﯧﺰﯨﺸﻘﺎﺋﻪﺭﺯﯨﻤﻪﻳﺪﯗ، ﺋﻪﮬﻤﯩﻴﻪﺗﺴﯩﺰ.. ﺋﻪﮬﻤﯩﻴﻪﺗﺴﯩﺰﺋﯚﺗﻜﯜﺯﮔﻪﻥ ﯞﺍﻗﯩﺘﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﻛﯚﭖ-ﮬﻪ! ﺳﻪﭘﻪﺭﺩﯨﻤﯘ ﺋﻪﺳﻠﯩﮕﯜﺩﻩﻙ ﺗﯜﺯﯛﻙ ﻧﻪﺭﺳﻪ ﺑﻮﻟﻤﯩﺴﺎ… ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺳﻪﭘﻪﺭﺩﻩ ﺧﯩﻴﺎﻝﺳﯜﺭﯛﺷﻜﻪ، ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰ ﻗﯩﺰﯨﻘﻘﺎﻥ ﺳﺎﮬﻪﺩﯨﻜﻰ ﺋﯩﺸﻼﺭ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﺋﻮﻳﻠﯩﻨﯩﺸﻘﺎ ﻳﯧﺘﻪﺭﻟﯩﻚ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ. ﻳﻮﻟﺪﺍ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﺳﻪﻙﺭﻭﻣﺎﻧﺘﯩﻚ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭﻏﺎﭼﯚﻛﯩﻤﯩﺰ، ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﯩﻤﯩﺰﺩﻩ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﻰ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﻟﻪﭖ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ ﭼﯩﻘﯩﻤﯩﺰ. ﻗﯘﻣﻠﯘﻕ ﺗﺎﺷﻴﻮﻟﯩﺪﺍ ﻳﯘﻟﻐﯘﻧﻼﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﺳﻪﻙ ”ﺌﯩﺰ “ ﻧﺎﻣﻠﯩﻖ ﺷﯧﺌﯩﺮﺩﺍ ﮬﻪﺳﺮﻩﺗﻠﯩﻚ ﻛﯜﻳﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺋﻪﺟﺪﺍﺩﻟﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻧﻰ، ﺑﯘ ﺗﯘﭘﺮﺍﻗﻘﺎ ﺗﯚﻛﯜﻟﮕﻪﻥ ﻗﺎﻧﻼﺭﻧﻰ ﺋﯧﺴﯩﻤﯩﺰﮔﻪ ﺋﺎﻟﯩﻤﯩﺰ. ﭼﻪﻛﺴﯩﺰ ﻗﯘﻡ ﺑﺎﺭﺧﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻧﻪﺯﻩﺭ ﺳﺎﻟﺴﺎﻕ ”ﻘﯘﻡ ﺑﺎﺳﻘﺎﻥ ﺷﻪﮬﻪﺭ’… ﭼﻪﺕ ﺋﻪﻟﻠﯩﻚﻛﯧﭙﻪﻥ ﺋﻮﻏﺮﯨﻠﯩﺮﻯ… ﻛﺎﺭﯞﺍﻧﻼﺭ… ﺋﯚﻣﯜﺭﻣﻪﻧﺰﯨﻠﻰ… ﻗﯩﻴﺎﻣﻪﺕ… ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﺋﺎﺟﺎﻳﯩﭗ ﺋﻮﻳﻼﺭﻏﺎ ﭼﯚﻛﯩﻤﯩﺰ. ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻠﯩﻘﻼﺭﻏﺎﻳﯧﺘﯩﭗ ﺑﺎﺭﺍﻟﻤﯩﻐﺎﻧﭽﻪ ﻗﯘﻡ-ﺑﻮﺭﺍﻥ ﺋﺎﭘﯩﺘﻰ، ﻛﯧﯖﯩﻴﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﭼﯚﻟﻠﯜﻙ، ﺑﯘﺯﯗﻟﯘﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯧﻜﻮﻟﻮﮔﯩﻴﯩﻠﯩﻚ ﺗﻪﯕﭙﯘﯕﻠﯘﻕ، ﺑﯘﻟﻐﯩﻨﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻣﯘﮬﯩﺖ… ﺗﻮﻏﺮﯗﻟﯘﻕ ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭﻧﻰﺳﯜﺭﯨﻤﯩﺰ… ﺑﯘ ﻳﻮﻟﺪﺍ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ، ﮔﺎﮬﻰ ﻛﯜﻧﺪﯛﺯﻯ، ﮔﺎﮬﻰ ﻛﯧﭽﯩﺴﻰ… ﮬﻪﺭ ﻗﯧﺘﯩﻤﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﺶ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﻛﻪﭼﻤﯩﺶﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺕ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯘﻳﻘﯘ، ﭼﯜﺵ… ﺗﻪﺷﻨﺎﻟﯩﻖ…ﻻﺭﻧﯩﯔﮬﯧﭽﻘﺎﻳﺴﯩﺴﻰ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺗﻪﻛﺮﺍﺭ ﺑﯩﺮ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﮬﻪﺭﮔﯩﺰ ﺗﻪﻛﺮﺍﺭ ﮬﺎﻳﺎﺕ ﻛﻪﭼﯜﺭﻣﻪﻳﺪﯗ، ﺋﯚﺳﺘﻪﯕﮕﻪ ﺑﯩﺮﯨﻨﭽﻰﻗﯧﺘﯩﻢ ﺳﻪﻛﺮﯨﮕﻪﻥ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﯩﻜﻰ ﺗﯘﻳﻐﯘﻧﻰ ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰﻗﯧﺘﯩﻢ ﮬﻪﺭﮔﯩﺰ ﺗﺎﭘﻘﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺷﯘﯕﺎ ﻛﻮﻧﺎ ﺳﻪﭘﻪﺭﺩﯨﻦ ﮬﻪﺭ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺯﯦﺮﯨﻜﻪﻱ ﺩﯦﮕﻪﻧﺪﻩ، ﺑﯘ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻳﯧﯖﻰ ﺳﻪﭘﻪﺭ، ﻣﺎﺷﯩﻨﺎ، ﺳﯜﺭﺋﻪﺕ، ﻳﻮﻟﯘﭼﯩﻼﺭ، ﻳﻮﻟﺪﯨﻜﻰ ﺗﺎﻣﺎﻕ… ﺑﻮﻏﯘﻧﺎﻕ ﻛﺎﺭﯨﯟﺍﺗﺘﯩﻜﻰ ﺋﯘﻳﻘﯘ.. ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺪﺍ ﻗﻮﻳﯘﻟﯘﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻧﺎﺧﺸﺎ، ﻛﯩﻨﻮﻻﺭ..ﻧﯩﯔﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﻳﯧﯖﻰ، ﻳﯧﯖﻰ ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﺘﺎﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﯩﺴﻪﻥ، ﻳﯧﯖﻰ ﺗﯘﻳﻐﯘﻻﺭﻏﺎ ﻛﯧﻠﯩﯟﺍﺗﯩﺴﻪﻥ،… ﺩﻩﭖ ﺋﯚﺯﻩﻣﮕﻪ ﺗﻪﺳﻪﻟﻠﯩﻲ ﺑﯧﺮﯨﻤﻪﻥ. ﻛﻮﻧﺎ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﺋﯘﭼﺮﺍﺷﻘﺎﻥ ﺭﻭﮬﯩﻤﯩﺰﺋﻪﺳﻠﯩﻤﻪ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﯧﯖﯩﻠﯩﻖ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﺗﻮﺧﺘﯩﻤﺎﻱ ﺋﯚﺗﯜﺷﯜﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺑﯩﺮ ﻛﯚﺭﮔﻪﻥ ﺟﺎﻳﻼﺭ، ﺗﻪﻛﺮﺍﺭ ﻣﯧﯖﯩﺸﻼﺭ ﻛﻮﻧﺎ ﺟﺎﻳﺪﺍﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﺸﯩﺪﯗ، ﺭﻭﮬﯩﻤﯩﺰ ﮔﻪﺭﭼﻪ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﺸﺘﯩﻦﺳﯩﻘﯩﻠﺴﯩﻤﯘ ﺋﻪﻣﻤﺎ ﻳﯧﯖﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﺑﺎﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻛﻪﭼﻤﯩﺸﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﯧﺘﯩﻐﺎ ﺷﯘﯕﻐﯘﭖ، ﻳﯧﯖﻰ ﮬﺎﯞﺍ، ﻳﯧﯖﻰ ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﺘﯩﻦ ﻧﻪﭘﻪﺳﻠﯩﻨﯩﺪﯗ.
ﺑﯧﻜﻪﺗﺘﯩﻦﭼﯩﻘﯩﭗ ﺑﻮﻻﻟﻤﺎﻱ ﺋﯘﺯﯗﻥ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ. ﺋﻮﺭﻧﯩﻤﯩﺰﮬﺎﻳﺎﻧﻜﻪﺷﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺩﻩﺳﺘﯩﺪﯨﻦ ﻣﯘﻗﯩﻤﻼﻧﻤﺎﻱ ﻛﯚﭖ ﮬﻪﺭﻩﺝ ﺗﺎﺭﺗﺘﯘﻕ. ﺋﻮﻗﯘﻏﯘﭼﯩﻼﺭﺗﻪﺗﯩﻠﮕﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﻪﺯﮔﯩﻞ ﺑﻮﻟﻐﺎﭼﻘﺎ ﺑﯧﻠﻪﺕ ﺑﺎﮬﺎﺳﻰ ﺑﯩﺮﺍﻗﻼ ﺋﯚﺭﻟﻪﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ. ﺗﯚﻣﯜﺭ ﻳﻮﻟﺪﯨﻦ ﭼﻪﺗﺘﻪ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺧﻮﺗﻪﻧﻨﯩﯔﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻠﯩﺮﻯ ﮬﻪﺭ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﯞﯨﻼﻳﻪﺗﻨﯩﯖﻜﯩﺪﯨﻦ ﺋﯩﻠﻐﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ. ﺩﯨﻤﯩﻖ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻨﯩﯔ ﺩﯦﺮﯨﺰﯨﺴﯩﺪﯨﻦ ﺑﯧﺸﯩﻤﻨﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗﺩﻩﺭﺩﻣﻪﻥ ﻗﯧﺮﯨﻨﺪﺍﺷﻠﯩﺮﯨﻤﻐﺎ ﻗﺎﺭﺍﻳﺘﺘﯩﻢ. ﺋﻮﻗﯘﻏﯘﭼﯩﻼﺭ ﭘﺎﺗﭙﺎﺭﺍﻕ ﺑﻮﻟﯘﺷﯘﭖ ﻳﯜﺭﻩﺗﺘﻰ. ﻣﻪﻥ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻐﺎ ﺑﯧﻠﻪﺕ ﺋﺎﻟﻐﺎﻥ ﯞﯨﺠﯩﻚ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻻ ﻣﯘﮬﻪﺑﺒﯩﺘﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺧﻮﺷﻠﯩﺸﯩﭗﺑﻮﻻﻟﻤﺎﻱ، ﭼﯩﯔ ﻗﯘﭼﺎﻗﻼﻱ ﺩﯦﺴﻪ ﻛﯜﭘﻜﯜﻧﺪﯛﺯﺩﻩ ﺋﻪﺗﺮﺍﭘﺘﯩﻜﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﻪﻳﻤﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺋﻮﻏﯘﻝ ﺧﻮﺗﻪﻧﻠﯩﻚ ﺑﻮﻟﺴﺎﻛﯧﺮﻩﻙ ، ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺗﻪﯕﻘﯩﺴﻠﯩﻖ، ﺩﯦﻠﯩﻐﯘﻟﻠﯘﻕ ﯞﻩ ﺳﻪﻝ ﺋﺎﻻﻗﺰﺍﺩﯨﻠﯩﻜﺘﯩﻦ ﺋﻪﻧﺌﻪﻧﯩﯟﻯ ﺋﻪﺧﻼﻕ ﻗﺎﺭﯨﺸﯩﻨﯩﯔ ﺗﯧﺨﻰ ﻳﻮﻗﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﮕﯩﻠﻰ ﺑﻮﻻﺗﺘﻰ. ﺋﯘﻧﻰﺋﯘﺯﺍﺗﻘﯩﻠﻰ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻗﯩﺰ ﺧﯧﻠﯩﻼ ﺋﻪﺭﻛﯩﻦ، ﻛﻪﺳﻜﯩﻦ ﺋﯩﺪﻯ، ﺋﻮﻏﯘﻟﻨﯩﯔ ﺑﻮﻳﻨﯩﻐﺎ ﺋﯧﺴﯩﻠﯩﭗ ﻳﯩﻐﻠﯩﻐﯩﻠﻰ ﺋﺎﺭﺍﻥ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻗﺎﺭﯨﺴﺎﻛﯩﭽﯩﻜﻼ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭ.. ﻣﻪﻛﺘﻪﭘﺘﻪ ﺗﻮﻧﯘﺷﻘﺎﻧﻤﯩﺪﯗ ﻳﺎﻛﻰﺗﻮﺭﺩﺍ ﺗﻮﻧﯘﺷﻘﺎﻧﻤﯩﺪﯗ؟ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻟﯩﻐﯩﺮﻻﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﻛﯚﺯ ﻳﺎﺷﻠﯩﺮﻯ ﭼﯩﻦ ﻣﯘﮬﻪﺑﺒﻪﺗﻨﯩﯔ ﺋﯜﻧﭽﻪ-ﻣﺎﺭﺟﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺪﯗ؟ ﻗﺎﺭﯨﻤﺎﻱ ﺩﯦﺴﻪﻣﻤﯘ، ﺋﯘﺋﯩﻜﻜﯩﺴﯩﮕﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺳﺎﻻﺗﺘﯩﻢ. ﻣﺎﯕﻤﺎﻳﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﺎﭘﺘﻮﺑﯘﺳﺘﺎ ﺋﯩﭽﯩﻢ ﭘﯘﺷﯘﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻧﺪﺍ ﺩﯦﺮﯨﺰﻩ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﺋﯚﻳﺪﯨﻜﻰ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﻭﺭ، ﻛﻮﻣﭙﻴﯘﺗﯧﺮ… ﺋﯧﻜﺮﺍﻧﯩﻐﺎ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵﺟﻪﻟﭙﻜﺎﺭ ﻛﯚﺯﻧﻪﻛﻜﻪ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﺎﺗﺘﻰ-ﺩﻩ، ﺳﯩﺮﺗﺘﺎ ﺩﯨﻘﻘﻪﺗﻨﻰ ﺟﻪﻟﭗ ﻗﯩﻠﻐﯘﺩﻩﻙ ﺑﯩﺮ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﻩ ﮬﺎﻣﺎﻥ ﭘﻪﻳﺪﺍ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻻﺗﺘﻰ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﺪﯨﻜﯩﻨﻰﺑﯩﻠﮕﻪﻧﺪﻩﻙ، ﺋﺎﻳﺎﻟﯩﻢ ﺑﯩﺮﻗﺎﻧﭽﻪ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﭼﻪ ﮔﯧﺰﯨﺘﻨﻰ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﭖ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺩﯦﺮﯨﺰﯨﺪﯨﻦ ﺳﯘﻧﯘﭖ ﺑﻪﺭﺩﻯ. ﺗﯜﺭﻣﯩﮕﻪ ﻛﯩﺮﮔﻪﻥ ﻛﯩﺘﺎﺑﺨﯘﻣﺎﺭ ﺟﯩﻨﺎﻳﻪﺗﭽﯩﮕﻪ ﺋﯘﺋﻪﯓ ﻳﺎﻗﺘﯘﺭﻣﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭﻧﻰﺋﻪﻛﯩﺮﯨﭗ ﺑﻪﺭﺳﯩﯖﯩﺰﻣﯘ ﻛﯚﺭﯨﺪﯗ. ﮔﯧﺰﯨﺘﻨﻰ ﺋﯚﺭﯛﭖ-ﭼﯚﺭﯛﭖ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ، ﺳﯩﺮﺗﺘﺎ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭ ﻳﯧﻐﯩﺸﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﺋﺎﺧﯩﺮ ﻗﻮﺯﻏﺎﻟﺪﯗﻕ، ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰ ﻗﺎﺭﺍ ﻳﺎﻣﻐﯘﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﺍ ﻗﺎﻟﺪﻯ.
ﻗﯘﻣﻠﯘﻕﺗﺎﺷﻴﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺗﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺑﯧﺴﯩﻤﯩﻨﻰ ﺧﯩﻴﺎﻟﻠﯩﺮﯨﻢ ﻳﯧﻨﯩﻜﻠﻪﺗﺘﻰ. ﻛﯧﭽﯩﺴﻰﻗﯘﻣﻠﯘﻕ ﺗﯩﻠﺴﯩﻤﺎﺗﺘﻪﻙ ﺳﯩﺮﻟﯩﻖ ﺋﯩﺪﻯ ، ﻗﯘﻡﺑﺎﺭﺧﺎﻧﻠﯩﺮﻯ ﺭﯨﺌﺎﻟﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻪﺳﻪﯞﯞﯗﺭﻧﯩﯔﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﻳﯧﻴﯩﻠﯩﭗ ﻳﺎﺗﺎﺗﺘﻰ، ﻳﯩﺮﺍﻗﺘﺎ ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻧﯧﻔﯩﺘﭽﯩﻼﺭ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﺋﻮﺕ ﻳﺎﻟﻘﯘﻧﻰ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﻟﻪﺗﺘﻰ. ﺋﺎﺭﯨﻼﭖ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﭖﻗﺎﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯧﻼﻧﻼﺭ، ﺋﯚﺗﻪﯕﻠﻪﺭ، ﺯﺍﯞﯗﺗﻼﺭ، ﮔﺎﺯﺍﺭﻣﯩﻼﺭ… ﻗﯘﻣﻠﯘﻗﻨﯩﯔ ﺑﯘﺭﯗﻧﻘﻰ ﺧﯩﻠﯟﻩﺗﻠﯩﻜﻰ ﯞﻩ ﺟﯩﻤﺠﯩﺘﻠﯩﻘﯩﻨﻰﺑﺎﺭﺍ-ﺑﺎﺭﺍ ﺋﺎﺧﯩﺮﻻﺷﺘﯘﺭﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙﺗﯘﻳﻐﯘ ﺑﯧﺮﻩﺗﺘﻰ. ﺗﺎﯓ ﺋﺎﺗﺘﻰ، ﻛﯜﻥ ﭼﯩﻘﺘﻰ، ﻛﯜﻥ ﭼﯜﺵ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﻧﯩﻴﻪ، ﻛﯧﺮﯨﻴﻪ، ﭼﯩﺮﺍ… ﻻﺭﺩﯨﻦ ﺋﯚﺗﺘﯘﻕ. ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻴﺎﺕ ﻳﻮﻟﺒﻮﻳﻰ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻥ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﻛﻮﭼﯩﻼﺭ ﺋﺎﭘﺌﺎﻗﭽﯩﻠﯩﻖ، ﻣﺎﺗﻮﺭﻟﯘﻕ ﻗﺎﺗﻨﺎﺷﻼﺭ ﮔﯜﻛﯩﺮﯨﺸﯩﭗ ﺳﯩﮕﻨﺎﻝ ﭼﯧﻠﯩﭗ ﻳﯜﺭﯛﯞﺍﺗﻘﺎﻥ… ﻛﻮﭼﯩﻼﺭ ﺋﺎﻗﺎﺭﺗﯩﯟﯦﺘﯩﻠﺴﻪ، ﺑﯩﻨﺎﻻﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺯﯨﭻ ، ﮬﻪﻳﯟﻩﺕﺳﯧﻠﯩﻨﺴﺎ، ﺷﺎﯞﻗﯘﻥ-ﺳﯜﺭﻩﻥ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﻗﺎﺗﺘﯩﻖ ﺑﻮﻟﺴﺎ… ﺗﻪﺭﻩﻗﯩﻴﺎﺕ، ﺩﻩﺑﺪﻩﺑﻪ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺷﯘ.
ﻟﻮﭘﺘﯩﻜﻰﻗﯧﻴﻨﺎﺗﺎﻣﻨﯩﯔ ﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﻣﯩﯔ ﺑﺎﻻﻟﯩﻘﺘﺎ ﺋﯘﻟﯩﺸﯩﭗ، ﮬﺎﺭﺩﯗﻕ ﺋﺎﻟﺪﯨﻢ. ﻛﻪﭼﺘﻪ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﯩﻦ ﺑﯧﺮﻯ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻛﯧﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ، ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﺪﯨﻤﯘ ﻗﻮﻟﺪﯨﻦ ﺑﻪﺭﻣﯩﮕﻪﻥ ﻛﻮﺭﯨﻴﻪ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﯨﻴﻪ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻯ ”ﻗﻪﻟﻪﻧﺪﻩﺭ ﺷﺎﮬﺰﺍﺩﻩ“ ﻧﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ. ﻗﺎﭼﺎﻧﻼﺭﺩﯨﻦ ﺑﯧﺮﻯ ﻛﻮﺭﯨﻴﻪﻧﯩﯔ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﯨﻴﻪ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻟﯩﺮﯨﻐﺎ ﻗﯩﺰﯨﻘﯩﭗ ﻗﺎﻟﻐﯩﻨﯩﻤﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﻤﻪﻥ، ﺋﻪﯓ ﺩﻩﺳﻠﻪﭘﺘﻪ ﻛﯚﺭﮔﯩﻨﯩﻢ ”ﻤﯘﮬﻪﺑﺒﻪﺕﺩﯦﮕﻪﻥ ﻧﯧﻤﻪ“ ﺩﯨﻦ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﮬﺎﺯﯨﺮﻏﯩﭽﻪ 1000 ﻗﯩﺴﯩﻤﻐﺎ ﻳﯧﻘﯩﻦ ﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﯨﻴﻪ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻯ ﻛﯚﺭﮔﻪﻧﺪﯨﻤﻪﻥ. ﻛﯚﺭﮔﻪﻧﻠﻪﺭﺑﯩﻠﯩﺪﯗ: ﻛﻮﺭﯨﻴﻪ ﻓﯩﻠﯩﻤﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔﯞﻩﻗﻪﻟﯩﻜﻰ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻚ، ﻣﻮﻧﺘﺎﮊﻻﺭ ﺗﯘﺭﻣﯘﺵ ﺗﻪﭘﺴﯩﻼﺗﻰ (ﯞﻩﻗﻪﻟﯩﻚ ﺩﯦﺘﺎﻟﻠﯩﺮﻯ) ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﮔﯩﺮﻩﻟﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ، ﺋﻮﻳﻠﯩﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﯘﺷﺸﺎﻕ ﺋﯩﺸﻼﺭ ﭼﯩﻦ، ﻛﯜﻟﻜﯩﻠﯩﻚ ﻳﺎﻛﻰ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻚ ﺗﯜﺳﺘﻪﺭﺍﯞﺍﺟﻠﯩﻨﯩﭗ ﺑﺎﺭﯨﺪﯗ. ﻗﯩﺴﻘﯩﺴﻰ، ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺧﺎﺳﻠﯩﻘﻰ ﮬﻪﺭ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﮔﻪﯞﺩﯨﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺋﻪﺧﻼﻕ ﺗﻪﺭﻏﯩﺒﺎﺗﻰ ، ﺋﯚﺭﭖ-ﺋﺎﺩﯨﺘﻰ ﺟﻪﮬﻪﺗﺘﯩﻦ ﺑﯩﺰﻧﯩﯔﺗﯘﺭﻣﯘﺷﯩﻤﯩﺰﻏﺎ ﻳﯧﻘﯩﻨﻠﯩﺸﯩﭗﻛﯧﺘﯩﺪﯗ، ﺋﺎﺭﺗﯩﺴﻠﯩﺮﻯ ﺭﻭﻟﻨﻰ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﺋﺎﻟﯩﺪﯗ. ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﻯ ﺟﯩﻖ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺩﯙﻟﯩﺘﯩﻤﯩﺰ ﻳﺎﻛﻰ ﻣﯧﻜﺴﯩﻜﺎ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻟﯩﺮﯨﺪﻩﻙ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﺸﻠﯩﻚﺋﻪﻣﻪﺱ. ﻛﻮﺭﯨﻴﯩﺪﻩ ﺳﯩﻨﺎﺭﯨﺴﺘﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﻨﺎﯞﯨﺘﻰ ﻧﺎﮬﺎﻳﯩﺘﻰ ﻳﯘﻗﯩﺮﯨﻤﯩﺶ، ﻛﻮﺭﯨﻴﯩﺪﻩ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭ ﺷﯘ ﺗﯩﻴﺎﺗﯩﺮﻧﻰ ﻛﯩﻤﻨﯩﯔﻳﺎﺯﻏﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻐﺎ ﺋﺎﺳﺎﺳﻪﻥ ﺗﺎﻟﻼﭖ ﻛﯚﺭﯨﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺷﯘﯕﺎ ﺳﯩﻨﺎﺭﯨﺴﺘﻼﺭ ﻛﯚﭖ ﮬﺎﻟﻼﺭﺩﺍ ﺭﯨﮋﯨﺴﻮﺭﻟﯘﻗﻨﻰ ﺋﯜﺳﺘﯩﮕﻪ ﺋﺎﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺗﺎﭘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﭘﯘﻟﯩﻤﯘ ﻛﯚﭖ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ.

ﻳﻮﻟﺪﯨﻜﻰ ﺟﯘﯞﺍﻥ

ﺋﺎﻗﺴﯘﻏﺎ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﯩﻤﻪﻥ. ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰ ﻗﻪﯞﻩﺗﺘﯩﻜﻰ ﻛﺎﺭﯨﯟﺍﺗﺘﺎﺋﯩﺴﺴﯩﻖ ﺷﺎﻣﺎﻟﻼﺭﻏﺎﻳﯜﺯﯛﻣﻨﻰ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺗﻪﺑﯩﺌﻪﺗﻨﯩﯔ ﺷﯩﯟﯨﺮﻻﺷﻠﯩﺮﯨﻨﻰ، ﻗﯘﻣﻠﯘﻗﻨﯩﯔ ﻳﯩﺮﺍﻗﺘﯩﻦ ﺑﯚﺭﯨﺪﻩﻙ ﮬﯘﯞﻻﺷﻠﯩﺮﯨﻨﻰ، ﻳﻪﺭﺗﯧﮕﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥﺋﺎﻟﻠﯩﻘﺎﻧﺪﺍﻕ ﻧﯩﺪﺍﻻﺭﻧﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺑﻮﻟﯩﻤﻪﻥ. ﺋﺎﻧﺪﯨﻦﺑﯘ ﻳﻮﺷﯘﺭﯗﻥ ﺋﺎﯞﺍﺯﻻﺭﻧﻰ ﺋﺎﭘﺘﻮﺑﯘﺳﻨﯩﯔ ﮔﯜﺭﯛﻟﺪﻩﺷﻠﯩﺮﻯ ﺑﯧﺴﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ. ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻢ ﺭﯨﺌﺎﻟﻠﯩﻘﻘﺎ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺳﯧﻤﯩﺰﺟﯘﯞﺍﻥ ﮔﺎﺯﯨﺮ ﭼﯧﻘﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯨﺪﯗ، ﻳﯧﻨﯩﻚ ﺳﯩﻠﻜﯩﻨﯩﭗﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺪﺍ ﺑﻪﺩﯨﻨﻰ ﺟﯩﻢ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﻛﯚﻛﺴﻰ ﻟﯩﻐﯩﺮﻻﻳﺪﯗ. ﺋﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﻳﺎﻟﻨﯩﯔ ﺋﯜﻧﺴﯩﺰ ﺩﯨﺌﺎﻟﯘﮔﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﺎﺷﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﻛﯜﻟﯜﻣﺴﯩﺮﻩﭖ ﻗﯘﭼﺎﻕ ﺋﺎﭼﯩﺪﯗ. ﭼﯚﻝ-ﺟﻪﺯﯨﺮﻩ، ﻗﯘﻣﻠﯘﻕ، ﺋﯩﺴﺴﯩﻘﻠﯩﻖ، ﺗﻪﺷﻨﺎﻟﯩﻖ، ﺋﺎﭘﺘﺎﭘﺘﺎ ﺗﺎﯞﻻﻧﻐﺎﻥ ﻛﯜﭼﻠﯜﻙ ﮔﯩﻴﺎﮬﻼﺭ، ﺑﺎﮬﻨﻰ ﻗﯘﯞﯞﻩﺗﻠﻪﺵ ﺩﻭﺭﯨﻠﯩﺮﻯ… ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﯩﻤﻪﻥ، ﺷﻪﮬﯩﺪﺍﻧﻪﺧﻮﺗﻪﻥ ﻛﻪﻳﻨﯩﻤﺪﻩ ﻗﺎﻟﻤﺎﻗﺘﺎ، ﺧﻮﺗﻪﻥ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩﻧﯧﻤﻪ ﺑﯩﻠﯩﻤﻪﻥ؟ ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻢ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻥ، ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﻪ ﻗﯘﻣﺪﻩﻙ ﺋﯘﭼﯩﺪﯗ، ﺗﻮﺯﺍﻧﺪﻩﻙ ﺗﻮﺯﯗﻳﺪﯗ… ﻗﯘﻣﻐﺎ ﻛﯚﻣﯜﻟﮕﻪﻥ ﺧﻮﺗﻪﻥﺧﺎﺭﺍﺑﯩﻠﯩﺮﻯ… ﺋﺎﺷﯩﻖ-ﻣﻪﺷﯘﻕ ﺭﯨﯟﺍﻳﻪﺗﻠﯩﺮﻯ ، ﺗﺎﺟﺎﯞﯗﺯﭼﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺑﺎﻳﻠﯩﻖ ﻧﻪﭘﺴﯩﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﯗﺭﯗﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﮔﯚﮬﻪﺭ ﺯﯦﻤﯩﻦ، ﺧﯩﻠﯟﻩﺕ ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻠﯩﻖ ، ﻧﯩﻴﺎﺯ ﮬﯧﻜﯩﻤﺒﻪﮒ، ﺋﯩﭙﻼﺱ ﻣﺎﺧﻮﺳﻪﻥ… ﻛﯧﭙﻪﻥ ﺋﻮﻏﺮﯨﺴﻰ ﺳﯩﺘﻪﻳﯩﻦ، ﻗﺎﻗﯟﺍﺵ ﺋﯩﺴﻼﻣﺌﺎﺧﯘﻥ.. ﺗﯜﮔﯩﻤﻪﺱﺑﻮﺭﺍﻥ-ﭼﺎﭘﻘﯘﻧﻼﺭ…ﻟﯧﻴﯩﻐﺎﻥ ﺑﯘﻻﻗﻼﺭ، ﺑﯘﻟﻐﺎﻧﻐﺎﻥ ﺋﺎﮬﯘ ﻛﯚﺯﻟﯜﻛﻠﻪﺭ.. ﺗﯜﮔﯩﻤﻪﺱ ﮬﺎﺷﺎﺭ، ﻛﻪﻟﻜﯜﻧﺪﯨﻦ ﻣﯘﺩﺍﭘﯩﺌﻪ ﻛﯚﺭﯛﺵ… ﻏﺎﻳﻪﺕ ﭼﻮﯓﺳﯘ ﺋﺎﻣﺒﺎﺭﻟﯩﺮﻯ، ﺗﻮﭘﺎ ﻗﻮﻧﯘﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺩﻩﺭﻩﺧﻠﻪﺭ، ﺗﻪﻣﻠﯩﻚ ﻣﯧﯟﻩ-ﭼﯩﯟﯨﻠﻪﺭ، ﻟﻪﺯﺯﻩﺗﻠﯩﻚ ﻛﺎﯞﺍﺑﻼﺭ، ﺗﯧﯟﯨﭙﻼﺭ ، ﮔﯩﻠﻪﻣﭽﯩﻠﻪﺭ، ﺋﺎﻗﺴﯘﻏﺎ ﭘﺎﺧﺘﺎ ﺗﻪﺭﮔﯩﻠﻰﺑﺎﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻛﻪﻣﺒﻪﻏﻪﻝ ﺩﯦﮭﻘﺎﻧﻼﺭ، ﺑﯧﻴﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺗﺎﺷﭽﯩﻼﺭ، ﺋﯧﺴﯩﻞ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻼﺭ، ﻗﻮﺷﻼﭖ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﺋﯧﻠﯩﺸﻼﺭ، ﭘﯩﺪﺍﺋﯩﻲ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭ، ﻛﻪﻳﻨﻰ-ﻛﻪﻳﻨﯩﺪﯨﻦ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﯨﻞ ﺑﺎﺷﻠﯩﻖ ﮬﯚﺟﺠﻪﺗﻠﻪﺭ، ﮬﯧﭻ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﻟﯩﻚ ﺳﯩﻴﺎﺳﻪﺗﻠﻪﺭ، ﻣﻪﻧﺴﻪﭖﺭﻩﺯﯨﻠﻠﯩﻜﻰ، ، ﻗﯩﻤﻤﻪﺕ ﻛﯩﻴﯩﺶﺋﯩﺴﺮﺍﭘﭽﯩﻠﯩﻘﻰ، ﺗﺎﺵ ﻛﻮﻻﺵ ﺑﯘﺯﻏﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻘﻰ… ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﯩﻤﻪﻥ، ﻣﺎﻟﯩﻤﺎﺗﺎﯓ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭ ﯞﯗﺟﯘﺩﯗﻣﻨﻰ ﺋﯧﻐﯩﺮﻻﺷﺘﯘﺭﯗﯞﻩﺗﺘﻰ. ﺋﺎﯕﻐﯩﭽﻪ ﭼﻮﻛﺎﻥﻣﺎﯕﺎ ﻟﻪﭘﭙﯩﺪﻩ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻤﻨﻰ ﺑﯘﺯﺩﻯ، ﺗﻪﺑﻪﺳﺴﯘﻡ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﮔﺎﺯﯨﺮﻧﻰ ﺋﯘﺯﺍﺗﺘﻰ:
-ﮔﺎﺯﯨﺮﭼﯧﻘﯩﯔ،
- ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ. ﺳﯘ ﺋﯩﭽﻪﻣﺴﯩﺰ؟
-ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ، ﺳﯜﻳﯜﻡ ﺑﺎﺭ.
ﮔﺎﺯﯨﺮﭼﺎﻗﻘﺎﭺ ﺟﯘﯞﺍﻧﻨﯩﯔ ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﺪﯨﻢ.
-ﺧﻮﺗﻪﻧﮕﻪﺩﺍﯞﺍﻻﻧﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ، ﺑﯩﺮ ﺋﺎﻳﺪﯨﻦ ﺋﻮﺷﯘﻕ ﺩﺍﯞﺍﻻﻧﺪﯨﻢ. ﺋﯧﺮﯨﻢ ﺷﻮﭘﯘﺭ، ﺑﻪﻙ ﻛﯚﻳﯜﻧﯩﺪﯗ، ﺧﻮﺗﻪﻧﮕﻪ ﻳﻮﻗﻼﭖ ﺑﺎﺭﺩﻯ. ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﺴﺘﺎﻳﺎﺗﻘﺎﻧﻼﺭ ﻣﺎﯕﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ ﺋﯩﺪﻯ، ﺑﯩﺮ ﻧﻪﭼﭽﯩﺴﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﭼﺎ-ﺳﯩﯖﯩﻠﺪﻩﻙ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﯨﻢ. ﻛﯧﺘﯩﺪﯨﻐﯩﻨﯩﻤﻨﻰ ﺋﺎﯕﻼﭖﻧﻪﭼﭽﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﻛﯚﯕﻠﻰ ﻳﯧﺮﯨﻢ ﺑﻮﻟﺪﻯ. ﻣﯩﺠﻪﺯﯨﻢﺋﻮﭼﯘﻕ ﺩﻩﯕﺎ… ﺑﯩﺮ ﻛﯩﻢ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﭼﯩﻘﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﯩﻤﻪﻥ.
… ﺋﺎﻗﺴﯘﻏﺎﻛﯩﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﺎﭼﺎﻟﺪﺍ ﻗﺎﯞﺍﻗﺨﺎﻧﺎ ﺋﺎﭼﺎﺗﺘﯩﻢ. ﻧﺎﮬﯩﻴﯩﺪﯨﻦ ﺋﻮﻳﻨﯩﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯜﺗﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺳﻪﻱ ﭼﯩﻘﯩﺮﺍﺗﺘﯘﻕ، ﮬﺎﺭﺍﻕ ﻗﯘﻳﯘﭖﺑﯧﺮﻩﺗﺘﯩﻢ. ﺋﯘﻻﺭ ﺑﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻗﺎﻧﻤﺎﻳﺘﺘﻰ، ﻗﯩﺰﻻﺭ ﻳﻮﻗﻤﯘ ﺩﻩﻳﺘﺘﻰ. ﻣﺎﯕﺎ ﺗﯧﻠﯧﻔﻮﻥ ﻧﻮﻣﯘﺭﯨﻨﻰ ﻗﺎﻟﺪﯗﺭﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﻧﻪﭼﭽﻪﻗﯩﺰ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ، ﺷﯘﻻﺭﻧﻰ ﭼﺎﻗﯩﺮﯨﭗﺑﯧﺮﻩﺗﺘﯩﻢ. ﺋﯘﻻﺭ ﺷﯘ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﺎﻧﺴﺎ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ، ﻏﻪﺭﻕ ﻣﻪﺳﺖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﯘﺳﯘﻗﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻣﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﻳﻮﻗﯩﻠﯩﺸﺎﺗﺘﻰ. ﺋﯘﻗﯩﺰﻻﺭﻣﯘ ﻳﻪﭖ ﺋﯩﭽﯩﭗ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ، ﻣﻪﺳﺘﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﻨﻰ ﻗﯘﺭﯗﻗﺪﺍﭖ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻣﺎﯕﺎ ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺸﻪﺗﺘﻰ. ﺋﯩﺸﻼﺭ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﭼﺎﻗﯩﺮﯨﯔ ﺟﯘﻣﯘﺩﻩﻳﺘﺘﻰ. ﺑﯘ ﺩﺍﭘﺸﺎﻗﻼﺭ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﺗﻮﻳﻤﺎﻳﺘﺘﻰ…
…ﺧﻮﺗﻪﻧﻠﯩﻚﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭ ﺑﯩﺰﮔﻪﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯨﻜﻪﻥ، ﻳﺎﻏﻠﯩﻘﻨﻰ ﻳﯧﺮﯨﻢ ﭼﯩﮕﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺋﯘﻻﺭ ﺗﯜﺯ ﭼﯧﮕﯩﺸﻨﻰ ﺋﯚﮔﻪﺗﺘﻰ، ﻧﺎﻣﺎﺯ ﺩﯦﮕﻪﻧﻨﻰ ﺋﯘﻗﻤﺎﻳﺘﺘﯩﻢ، ﺋﯘﻻﺭﺩﯨﻦ ﺋﯚﮔﻪﻧﺪﯨﻢ. ﻛﯚﯕﻠﯜﻡﺋﯧﭽﯩﻠﯩﭗ، ﺳﺎﻻﻣﻪﺗﻠﯩﻜﯩﻤﻤﯘ ﻳﺎﺧﺸﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺋﻮﻳﻼﭖ ﺑﺎﻗﺴﺎﻡ، ﻣﻪﻥ ﻗﺎﯞﺍﻗﺨﺎﻧﺎ ﺋﯧﭽﯩﭗ ﮬﺎﺭﺍﻡ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﭘﯩﺪﯨﻜﻪﻧﻤﻪﻥ، ﺋﻪﯓ ﻳﺎﻣﯩﻨﻰ، ﺷﯘ ﺩﺍﭘﺸﺎﻗﻼﺭﻧﻰ ﺷﻮﭘﺎﯕﻐﺎ ﭼﯩﻠﻼﭖ، ﺳﻮﻻﻣﭽﯩﻠﯩﻖﻗﯩﻠﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻧﻤﻪﻥ، ﺋﯧﺮﯨﻢ ﮔﻪﭖ ﻗﯩﻠﻤﯩﻐﺎﭼﻘﺎ، ﭘﯘﻟﻼ ﺗﺎﭘﺴﺎﻡ ﺑﻮﻟﺪﻯ ﺩﻩﭖ ﻳﯜﺭﯛﭘﺘﯩﻜﻪﻥ، ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺋﯘﻧﺪﺍﻕﻗﯩﻠﻤﺎﻳﻤﻪﻥ. ﺧﯘﺩﺍﻳﯩﻢ ﺑﯘﻳﺮﯗﺳﺎ، ﺋﯘﻗﺎﯞﺍﻗﺨﺎﻧﯩﻨﻰ ﺳﯧﺘﯩﯟﯦﺘﯩﭗ، ﺷﻪﮬﻪﺭ ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻦ ﭘﺎﻛﯩﺰ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﯩﺪﯨﻦ ﺑﯩﺮﻧﻰ ﺋﺎﭼﯩﻤﻪﻥ، ﻳﺎﻏﻠﯩﻘﻨﻰ ﭼﯩﯔ ﭼﯩﮕﯩﭗ ﺋﯩﺸﯩﻚ ﺗﯜﯞﯨﺪﻩ ﭘﯘﻝ ﺳﺎﻧﺎﭖﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯨﻤﻪﻥ…
ﺟﯘﯞﺍﻧﻨﯩﯔﺋﻮﻳﻐﯩﻨﯩﺸﯩﻐﺎ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯨﻢ، ﺋﯘ ﺑﯘﮔﻪﭘﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻣﺎﺧﺘﯩﻨﯩﭗ ﺩﻩﯞﺍﺗﻤﺎﻳﺘﺘﻰ، ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﺪﺍ ﺋﺎﻟﻤﯩﺸﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯩﭙﺎﺩﯨﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﻧﺎﮬﺎﻳﯩﺘﻰ ﺷﻮﺥ، ﺑﯩﻐﻪﻡ، ﻧﺎﺩﺍﻥ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺋﺎﯕﻘﯩﺮﯨﯟﺍﻟﻐﯩﻠﻰﺑﻮﻻﺗﺘﻰ، ﮬﺎﺯﯨﺮﻗﻰ ﺋﻮﻳﭽﺎﻧﻠﯩﻘﯩﺪﯨﻦ، ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﺪﻩ ﭘﺎﺕ-ﭘﺎﺕ ﭼﺎﻗﻨﺎﭖ ﻛﯧﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﻪﺗﺌﯩﻴﻠﯩﻜﯩﺪﯨﻦ ﺭﻭﮬﯩﺪﺍ ﻳﯜﺯ ﺑﯧﺮﯨﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﯩﺮﺧﻪﻳﺮﻟﯩﻚ ﺋﯚﺯﮔﯩﺮﯨﺸﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻠﻐﯩﻠﻰ ﺑﻮﻻﺗﺘﻰ، ﺩﯦﻤﻪﻙ ﺑﯘ ﺟﯘﯞﺍﻥ ﺧﻮﺗﻪﻧﮕﻪ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﻛﯧﺴﯩﻠﯩﻨﻰ ﺩﺍﯞﺍﻟﯩﺘﯩﺶ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﺮﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﺭﻭﮬﯩﻲ ﺋﯩﻠﻠﻪﺗﻠﯩﺮﯨﻨﯩﻤﯘﺧﯧﻠﻰ ﺩﺍﯞﺍﻻﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﯩﺪﻯ.
ﺟﯘﯞﺍﻧﻨﯩﯔﺋﻮﻳﻐﯩﻨﯩﺸﯩﻐﺎ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯨﻢ. ﺋﯚﺯﻩﻣﻨﯩﯔ ﺗﯘﺭﻣﯘﺵﻗﺎﺭﯨﺸﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺋﯘﻧﻰ ﻗﻮﻟﻼﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﮔﻪﭘﻠﻪﺭﻧﻰ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ: ﭘﺎﻛﯩﺰ ﻳﺎﺷﯩﻐﺎﻥ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺟﻪﮬﻪﺗﺘﯩﻦ ﺳﺎﻻﻣﻪﺕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ. ﺭﻭﮬﻰ ﺑﯘﺯﯗﻕ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺋﯩﺸﻰ ﺋﺎﻟﻐﺎﺑﺎﺳﻤﺎﻳﺪﯗ، ﮬﺎﺭﺍﻡ ﻳﯧﮕﻪﻥ، ﮔﯘﻧﺎﮬﯩﻨﻰ ﺩﺍﯞﺍﻣﻼﺷﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ، ﮔﯘﻧﺎﮬﻘﺎ ﺷﺎﺭﺍﺋﯩﺖ ﮬﺎﺯﯨﺮﻻﭖ ﺑﻪﺭﮔﻪﻧﻨﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﺋﺎﻗﯩﯟﻩﺕ ﻛﯚﺭﻣﻪﻳﺪﯗ…
ﺟﯘﯞﺍﻥﺑﯘ ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﺗﻪﺳﺘﯩﻘﻠﯩﺪﻯ، ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﻳﻪﻧﻪﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﮔﯩﺴﻰ ﻛﻪﻟﺪﻯ:
- ﺋﯧﺮﯨﻤﮕﻪ 13 ﻳﯧﺸﯩﻤﺪﺍ ﭼﯜﺷﯜﭘﺘﯩﻜﻪﻧﻤﻪﻥ، ﮬﺎﺯﯨﺮﻏﯩﭽﻪ ﺋﯩﻨﺎﻕﺋﯚﺗﯜﯞﺍﺗﯩﻤﯩﺰ، ﺑﺎﺭﺳﺎﻡ ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ…
ﺋﯘﻧﯩﯔﺗﯘﺭﻣﯘﺷﯩﻐﺎ ﺑﻪﺧﺖ ﺗﯩﻠﯩﺪﯨﻢ، ﺑﯩﺮﭼﺎﻏﺪﺍ ﺋﯘﻣﯘ ﺋﯘﺧﻠﯩﺪﻯ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺋﯘﺧﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺋﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﭘﺎﺭﺍﯕﻼﺷﻤﯩﺪﯗﻕ. ﻛﯧﭽﯩﺪﻩ ﻗﺎﻏﯩﻠﯩﻘﺘﺎ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﭘﻮﻟﻮﺧﺎﻧﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﭘﻮﻟﻮ ﻳﯧﮕﻪﭺ، ﻳﻪﻛﻪﻧﻠﯩﻚﻣﻪﺷﮭﯘﺭ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﻰ ﺋﯩﻤﯩﻨﻨﯩﻴﺎﺯﻧﯩﯔﯞﺍﻳﯩﻐﺎ ﻳﻪﺗﻜﯜﺯﯛﭖ ﺋﯧﻴﺘﻘﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﻳﯜﺭﯛﺵ ﺧﻪﻟﻖ ﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺑﯩﺮﻻ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﻣﻪﺩﺩﯨﻲ ﯞﻩ ﻣﻪﻧﯩﯟﻯ ﺋﯧﮭﺘﯩﻴﺎﺟﯩﻢ ﻗﯧﻨﯩﭗﺭﺍﮬﻪﺗﻠﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺋﯚﺯ ﻣﺎﻛﺎﻧﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﻳﺎﻳﺮﺍﺷﻨﯩﯔﮬﻮﺯﯗﺭﻯ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﻣﻮﻝ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺑﻮﻟﯘﺷﻨﯩﯔ ﺷﻪﺭﯨﭙﻰ ﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺷﯩﺮﯨﻦ ﺋﯩﻜﻪﻥ. ﺋﺎﻟﻼﮬ ﺑﯘ ﻗﻪﯞﻣﻨﻰ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﯚﺯﮔﯩﭽﻪﻳﺎﺭﺍﺗﻘﺎﻧﯩﻜﻪﻥ. ﮬﻪﺭ ﻳﯘﺭﺗﻨﯩﯔ ﺋﯚﺯﮔﯩﭽﻪ ﮬﺎﯞﺍﺳﯩﺪﯨﻦ، ﻣﺎﺩﺩﯨﻲ ﻣﻪﺋﯩﺸﻪﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺧﯘﻟﻘﻰ، ﺷﯩﯟﯨﺴﻰ، ﻳﺎﯕﺮﯨﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﺎﻳﺎﺗﻠﯩﻖ ﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﺶ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺳﻪﭘﻪﺭﺩﺍﯞﺍﻣﯩﺪﺍ ﺋﯩﺸﻘﺎ ﺋﺎﺷﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ…

يۇرتۇمغا نەزەر

ﻳﯘﺭﺗﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﮬﺎﯞﺍ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﻛﯜﻧﻠﻪﺭ ﻛﯚﭖ، ﺋﺎﭘﺘﺎﭖ ﻛﯜﭼﻠﯜﻙ. ﮬﺎﯞﺍ ﺳﺎﭖ، ﺑﻮﻟﯘﭘﻤﯘ ﻳﯧﺰﯨﻼﺭﻏﺎ ﭼﯩﻘﺴﺎﻕ ﺋﯚﭘﻜﯩﻤﯩﺰ، ﺩﯨﻠﯩﻤﯩﺰ ﭘﺎﻛﻠﯩﻨﯩﭗ ﻳﺎﺷﯩﺮﯨﭗ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ. ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﻐﺎ ﺳﯧﻠﯩﺸﺘﯘﺭﻏﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺑﯘ ﺟﺎﻳﺪﺍ ﮬﻪﺭ ﻛﯜﻧﻰ ﺑﯘﻟﻐﺎﻧﻐﺎﻥ ﮬﺎﯞﺍﺩﯨﻦ ﻧﻪﭘﻪﺳﻠﯩﻨﯩﭗ، ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﻘﯩﻨﯩﻤﯩﺰﻧﯩﻤﯘﭘﻪﻗﻪﺕ ﺋﻮﻳﻠﯩﻤﺎﺳﺘﯩﻦ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﯩﻤﯩﺰ. ﺋﯚﺯﻩﻡ ﻳﯧﺰﯨﻠﯩﻖ، ﺋﯧﺘﯩﺰﻟﯩﻘﻼﺭﺩﺍ، ﺋﻮﺭﻣﺎﻧﻠﯩﻘﺘﺎ ﻗﻮﻱ ﺑﯧﻘﯩﭗ، ﻗﻮﻧﺎﻗﻠﯩﻘﺘﺎ ﺋﻮﺕﺧﺎﻟﯩﺘﯩﺴﯩﻐﺎ ﺑﯧﺸﯩﻤﻨﻰ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺳﯜﺭﯛﭖ ﺋﯘﺧﻼﭖ، ﺋﯚﺳﺘﻪﯕﺪﯨﻜﻰ ﻻﻱ ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯚﻣﯜﻟﯜﭖ، ﻗﯩﺰﯨﻖ ﺗﻮﭘﯩﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻳﺎﻟﯩﯖﺎﭺﺑﺎﻏﺮﯨﻤﻨﻰ ﻳﯧﻘﯩﭗ ﭼﻮﯓ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ، ﺋﯘ ﭼﺎﻏﺪﯨﻜﻰﺋﯩﭙﺘﯩﺪﺍﺋﯩﻲ، ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﺭﺍﮬﻪﺗﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮬﻪﺭ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﻗﯩﻠﯩﭙﻤﯘ ﺗﺎﭘﺎﻟﻤﯩﺪﯨﻢ

ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﻨﯩﯔ ﺳﯘ ﺋﯜﺯﯛﺵ ﻛﯚﻟﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻜﻰ ﺳﯜﻧﺌﯩﻲ ﺭﺍﮬﻪﺗﻠﻪﺭﻧﯩﻤﯘﻛﯚﺭﯛﭖ ﺑﺎﻗﺘﯘﻕ، ﺋﺎﻟﻤﺎﺷﺘﯘﺭﯗﻟﻤﯩﻐﺎﻥﺳﯘﺩﯨﻜﻰ ﭘﯘﺭﺍﻗﻨﻰ ﻳﻮﻗﯩﺘﯩﻤﯩﺰ ﺩﻩﭖ ﺩﻭﺭﺍ ﭼﯧﭽﯩﭗ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﺯﻩﮬﻪﺭﻟﻪﻳﺪﯗ، ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﭼﯚﻣﯜﻟﯜﭖ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﺴﺎﻕ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﺧﻪﻗﻨﯩﯔ ﭼﯧﭽﻰﺋﯩﻠﯩﻨﯩﺪﯗ. ﻳﯩﺮﮔﯩﻨﯩﺶ… ﮬﻪﻣﻤﯩﻼ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰﻳﯩﺮﮔﯩﻨﺪﯛﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﻪﻧﺰﯨﺮﻩ ﭘﺎﮬﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﺳﺎﻏﺮﯨﺴﯩﺪﻩﻙ ﭼﯩﻘﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﯧﮕﯩﺰ-ﮬﻪﻳﯟﻩﺕ ﺑﯩﻨﺎﻻﺭﺩﯨﻦ ﻛﯩﻢ ﭘﻪﺧﯩﺮﻟﯩﻨﯩﺪﯗ؟ ﻛﺎﺗﺘﺎ ﻳﺎﺳﺎﻟﻐﺎﻥﺋﯚﺗﯜﺷﻤﻪ ﻳﻮﻟﻼﺭﺩﺍ ﻗﯘﻳﺮﯗﻗﻰ ﺋﯜﺯﯛﻟﻤﻪﻱ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﻗﺎﻳﻨﺎﻡ-ﺗﺎﺷﻘﯩﻨﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﻛﯩﻢ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﺪﯗ؟ ﺗﻪﺑﯩﺌﻪﺗﻨﯩﯔ ﻗﻮﻳﻨﻰ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﺋﻪﯓ ﭘﺎﻙ، ﺋﻪﯓ ﮔﯜﺯﻩﻝ، ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺑﯧﺮﯨﭗﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﻟﻪﺭﮔﻪ ﺑﯧﺮﯨﯔ، ﺧﯩﻠﯟﻩﺕ ﺗﺎﻏﻼﺭﻏﺎ، ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺋﺎﻳﯩﻐﻰ ﺗﻪﮔﻤﯩﮕﻪﻥ ﻗﯘﻣﻠﯘﻕ، ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻠﯩﻘﻼﺭﻏﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﯧﻘﯩﯔ، ﺧﺎﺗﯩﺮﺟﻪﻡ ﺗﻪﻳﻪﻣﻤﯘﻡ ﻗﯩﻼﻻﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺗﻮﭘﺎﺗﯘﭘﺮﺍﻗﻼﺭﻧﻰ، ﺋﯧﻐﯩﻨﺎﭖ ﻳﺎﺗﺎﻻﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﭼﯩﻤﻪﻧﻠﯩﻜﻠﻪﺭﻧﻰ ﺗﺎﭘﺎﻻﻳﺴﯩﺰ. ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔﺋﺎﻳﯩﻐﻰ ﺗﻪﮔﻜﻪﻧﻠﯩﻜﻰ ﻳﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ، ﺑﻮﻟﯘﭘﻤﯘ ﻧﺎﺩﺍﻥ، ﺳﺎﭘﺎﺳﯩﺰ ﺑﻪﺩﯞﯨﻴﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﻪﺩﯨﻤﻰ ﺗﻪﮔﻜﻪﻧﻠﯩﻜﻰ ﻳﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﭘﺎﺳﻜﯩﻨﺎ. ﺷﯘﯕﺎ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﺯﯨﭻ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﻗﻼﺷﻘﺎﻥﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﺑﯘﻟﻐﯩﻨﯩﺶ ﺋﻮﭼﯩﻘﻰ. ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭ ﺑﯘ ﺋﻮﭼﺎﻗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯩﺴﻼﺭﺩﯨﻦ، ﺋﻮﺗﺘﻪﻙ ﻛﯚﻳﯜﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﮬﺎﯞﺍﻳﻰﮬﻪﯞﻩﺱ، ﺭﻩﺯﯨﻠﻠﯩﻚ ﮬﺎﯞﺍﺳﯩﺪﯨﻦ ﻧﻪﭘﻪﺳﻠﯩﻨﯩﭗﻳﺎﺷﺎﻳﺪﯗ، ﺷﯘ ﺟﻪﺭﻳﺎﻧﺪﺍ ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﯧﻠﻰ ﺳﺎﻏﻼﻡ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﯩﻨﻰ ﺑﯘﺯﯗﯞﺍﻟﯩﺪﯗ. ﺋﺎﺩﻩﻡ ﻧﯧﻤﯩﺸﻘﺎ ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﮔﻪ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؟ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﻳﺎﻟﻐﯘﺯﻟﯘﻗﻘﺎ ﺋﯚﭺ، ﺗﻮﭖ ﻳﻪﻛﯜﻥ ﻳﺎﺷﺎﺷﻘﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﻛﻮﻧﯩﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﯚﭺ، ﻳﯧﯖﯩﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﻗﺎﻻﻗﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﯚﭺ، ﺗﻪﺭﻩﻗﻘﯩﻴﺎﺗﻘﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺑﯩﺮﻻ ﻧﻪﺭﺳﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﺷﻜﻪ ﺋﯚﭺ، ﺧﯩﻠﻤﯘﺧﯩﻞﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﯛﺷﻜﻪ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺟﯩﻤﺠﯩﺘﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﯚﭺ، ﺷﺎﯞﻗﯘﻥ-ﺳﯜﺭﻩﻧﮕﻪ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺟﯩﻨﺲ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﺋﺎﻳﺮﯨﺴﺎﻕ، ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﯚﺯ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﺑﯩﺮﻻ ﺧﯩﻞ ﻗﯩﻴﺎﭘﻪﺗﺘﯩﻜﻰ ﺧﻮﺗﯘﻧﻼﺭﺩﯨﻦ ﺑﯩﺰﺍﺭ، ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﺩﯨﻜﻰ ﺭﻩﯕﮕﺎﺭﻩﯓ ﻳﺎﺳﯩﻨﯩﺪﯨﻐﺎﻥﺧﻮﺗﯘﻥ-ﻗﯩﺰﻻﺭﻏﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺋﯚﺯ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺴﯩﺪﻩ ﺋﺎﺩﻩﺕ ﻛﯜﭼﯩﻨﯩﯔ ﺑﯧﺴﯩﻤﻰ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﺍ ﺳﯩﻘﯩﻠﯩﭗ ﻳﺎﺷﺎﺷﺘﯩﻦ ﺑﯩﺰﺍﺭ، ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﻪﺭﺩﻩ ﺋﻪﺭﻛﯩﻦﻳﺎﺷﺎﺷﻘﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻕ؛ ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻧﯩﻤﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﺳﯧﮭﺮﻯ ﻛﯜﭼﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﺗﻪﻟﻪﻱ ﺳﯩﻨﺎﭖ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻗﯩﺰ-ﭼﻮﻛﺎﻧﻼﺭﺷﻪﮬﻪﺭﮔﻪ ﺗﯧﺰﻻ ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ، ﺩﯗﻛﺎﻥ-ﺩﯗﻛﺎﻧﻼﺭﺩﯨﻜﻰ ﺋﺎﻻ-ﻳﯧﺸﯩﻞ ﻣﺎﻟﻼﺭ، ﺋﻮﻳﯘﻥ-ﺗﺎﻣﺎﺷﯩﻼﺭ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺑﺎﺭﻟﯩﻖ ﺋﺎﺭﺯﯗ-ﮬﻪﯞﯨﺴﯩﮕﻪ ﺋﻮﺕ ﻳﺎﻗﯩﺪﯗ، ﺷﯘﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﻳﯧﺰﯨﻐﺎ ﺯﻭﺭﻻﭖ ﺋﺎﭘﺎﺭﺳﯩﻤﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﮔﻪ ﻗﯧﭽﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺑﯘﺭﻧﯩﻐﺎ ﺳﯧﺴﯩﻘﭽﯩﻠﯩﻖ ﭘﯘﺭﯨﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺳﺎﻏﻼﻡ ﺳﻪﺯﮔﯜﻟﯩﺮﯨﻨﻰﻳﻮﻗﯩﺘﯩﺪﯗ. ﺷﻪﮬﻪﺭ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﻨﻰﻳﯧﺘﻪﻛﻠﻪﻳﺪﯗ، ﺋﯧﻘﯩﻤﻐﺎ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭ ﻛﯚﭘﻪﻳﺴﻪ ﻛﯚﭘﯩﻴﯩﺪﯗﻛﻰ، ﺋﺎﺯﻟﯩﻤﺎﻳﺪﯗ.
ﺑﯩﺰﻧﯩﯔﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺪﯨﻤﯘ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﺎﺳﺎﺳﻪﻥ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺋﺎﻏﺰﯨﻨﻰ ﺗﺎﻣﯩﺸﺘﯩﭗ ﻛﻪﻟﺪﻯ، ﺑﻪﺯﯨﻠﯩﺮﻯ ﻛﻪﯕﺮﻯ ﺑﺎﻍ-ﯞﺍﺭﺍﻧﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﺎﺷﻼﭖ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰﯞﻭﮔﺰﺍﻟﯩﻨﯩﯔ ﺋﯘ ﺗﻪﺭﯨﭙﯩﺪﯨﻜﻰ ﻣﯘﺳﺎﭘﯩﺮﻻﺭ ﺗﯧﻐﯩﺪﺍﻣﺎﻛﺎﻧﻠﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﻛﯜﻧﺪﯛﺯﻯ ﺧﻪﻕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﻮﻝ ﺗﺎﻟﯩﺸﯩﭗ، ﺋﺎﺧﺸﯩﻤﻰ ﺋﯩﺖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﻮﻕ ﺗﺎﻟﯩﺸﯩﭗ ﻳﺎﺷﺎﯞﻩﺭﺩﻯ، ﻗﯘﺭﯗﻟﯘﺵ ﭼﯧﻘﯩﭗ ﺗﺎﭘﻘﯩﻨﻰﺗﺎﻳﯩﻨﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﻧﻪﭼﭽﯩﺴﻰ ﺋﯩﺶ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ ﮬﺎﺩﯨﺴﯩﮕﻪ ﺋﯘﭼﺮﺍﭖ، ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻣﯩﻠﻴﻮﻥ ﻳﯜﻩﻧﻠﯩﻚ ﺩﺍﯞﺍﻻﻧﺴﯩﻤﯘ ﺋﻮﯕﺸﺎﻟﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥﻣﻪﺟﺮﯗﮬﻼﺭﻏﺎ ﺋﺎﻳﻼﻧﺪﻯ؛ ﺋﯚﻳﯩﺪﯨﻦﺳﺎﻕ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ، ﺑﺎﻏﺮﻯ ﺗﺎﺵ ﺷﻪﮬﻪﺭﺩﯨﻦ ﻣﯧﻴﯩﭗ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﺪﻩ ﺋﯚﺯ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺴﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﻗﻮﻳﻨﯩﻐﺎ ﺋﺎﻟﺪﻯ.
ﺋﯚﻳﯩﺪﯨﻦﻗﯧﭽﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ،ﺋﺎﺯﺩﯗﺭﯗﻟﻐﺎﻥ ﺋﻮﻏﯘﻟﻼﺭﻧﯩﯔﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰ ﯞﻩ ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﻯ ﺋﯚﻟﻜﯩﻠﻪﺭﺩﻩ ﺋﯩﺘﻨﯩﯔ ﻛﯜﻧﯩﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﯞﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﻰ، ﻗﺎﻳﻤﯘﻗﺘﯘﺭﯗﻟﯘﭖ ﻳﺎﻛﻰ ﺋﯚﺯﻯ ﻗﺎﯕﻘﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥﺩﻩﺭﺩﻣﻪﻥ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﯩﯔ ﺑﻮﻟﯘﺷﯩﻐﺎ ﻳﺎﺷﺎﭖ، ﺑﯘﺯﯗﻟﺴﯩﻤﯘ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺋﺎﻗﻼﭖ، ﻛﺎﻟﻼ ﺋﯩﺸﻠﯩﻤﯩﮕﻪﻧﺪﯨﻜﯩﺪﯨﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﻩﺳﻤﯩﻴﺴﯩﻨﻰ ﺩﻭﻏﺎ ﺗﯩﻜﯩﭗﺟﺎﻥ ﺳﺎﻗﻼﭖ ﻳﺎﺷﺎﯞﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﻰﮬﻪﻣﻤﯩﮕﻪ ﺋﺎﻳﺎﻥ ﺋﯩﺠﺘﯩﻤﺎﺋﯩﻲ ﻣﻪﺳﯩﻠﻪ، ﺗﻮﻻ ﺗﯩﻠﻐﺎ ﺋﯧﻠﯩﻨﯩﭗ ﺋﯧﺘﯩﺒﺎﺭﻯ ﻗﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻥ ﻛﻮﻧﺎ ﮔﻪﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺋﺎﻛﯩﺴﻰﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﺪﻩ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﺎ ﺋﺎﭼﺴﺎ ﺗﻮﻱ ﻗﯩﻠﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﯩﻨﯩﺴﻰ، ﺋﻪﺭﺩﯨﻦ ﺗﻪﻟﯩﻴﻰ ﭼﯩﻘﻤﯩﻐﺎﻥ ﺳﯩﯖﻠﯩﺴﯩﻨﻰ ﻳﯧﻨﯩﻐﺎ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ. ﻗﻮﻟﻰ ﭘﯘﻝ ﻛﯚﺭﮔﻪﻥ ﺋﯩﻨﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﻛﻪﻳﯩﭗﺳﯜﺭﯛﭖ ﺑﺎﻗﻘﯘﺳﻰ، ﭘﺎﮬﯩﺸﻪ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﺑﺎﻗﻘﯘﺳﻰ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ. ﺳﺎﺗﺮﺍﺷﺨﺎﻧﯩﺪﺍ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﺎﻧﭽﻪ ﭘﯘﻟﻐﺎ ﺩﯦﻴﯩﺸﯩﺪﯗ، ﺋﯘ ﺩﯙﺗﻨﯩﯔﺋﻪﻳﺪﯨﺰﺩﯨﻦ ﺧﻪﯞﯨﺮﻯ ﻳﻮﻕ، ﭘﺎﮬﯩﺸﻪﻧﯩﯔ ﻳﺎﻣﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰﺑﯩﻠﻤﻪﻳﺪﯗ. ﺋﯩﺸﻨﻰ ﺗﯜﮔﻪﺗﻜﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﭘﯘﻝ ﺑﻪﺭﮔﯜﺳﻰ ﻛﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ. ﺷﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﺎﮬﯩﺸﻪ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺳﺎﻗﭽﻰ ﺋﺎﺷﻨﯩﺴﯩﻐﺎ ﺗﯧﻠﯧﻔﻮﻥﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺑﯩﺮ ﺷﯩﻨﺠﺎﯕﻠﯩﻖ ﻣﺎﯕﺎ ﺑﺎﺳﻘﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻖﻗﯩﻠﺪﻯ. ﺩﻩﻳﺪﯗ. ﺷﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯘ 10 ﻳﯩﻠﻠﯩﻘﺘﯩﻦ ﺗﯚﯞﻩﻥ ﻛﯧﺴﯩﻠﯩﭗ، ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺗﯜﺭﻣﯩﺪﻩ ﻛﯚﺭﯨﺪﯗ. ﺳﺎﻗﭽﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﭽﻰ ﭘﯘﺷﺴﺎ ﺗﯜﺭﻣﯩﮕﻪﻛﯩﺮﯨﭗ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻛﯚﺗﯩﮕﻪ، ﭼﺎﺗﺮﯨﻘﯩﻐﺎ ﺗﯧﭙﯩﭗ ﺋﻪﺩﻩﺑﻠﻪﻳﺪﯗ. ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﺑﯩﭽﺎﺭﻩ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﺋﺎﻱ ﺋﯩﺸﻠﻪﭖ ﺗﺎﭘﻘﺎﻥ 20-30 ﻣﯩﯔﻳﯜﻩﻥ ﭘﯘﻟﻨﻰ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﭖ ﺋﯩﻨﯩﺴﯩﻨﻰ ﻗﯘﺗﯘﻟﺪﯗﺭﯗﺷﻘﺎﺋﺎﺗﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺳﺎﻗﭽﻰ ﭘﯘﻟﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﭘﺎﻻﻧﻰ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﻗﻮﻳﯘﯞﯦﺘﯩﻤﯩﺰ ﺩﻩﻳﺪﯗ،ﺋﯩﻨﯩﺴﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﺗﯜﺭﻣﯩﺪﻩ ﻳﺎﺗﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ. ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﺧﻪﻧﺰﯗﭼﯩﻨﻰ ﻳﺎﻣﺪﺍﭖﺳﯚﺯﻟﯩﻴﻪﻟﯩﮕﻪﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﻪﺭﺯﻳﺎﺯﺍﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻧﻪﮔﻪ ﺋﻪﺭﺯ ﻗﯩﻠﯩﺸﯩﻨﯩﻤﯘ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﺪﯗ. ﺳﺎﻗﭽﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﻨﺴﺎﯞﻯ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﻗﺎﻟﺴﺎ ﺋﯩﻨﯩﺴﻰ ﺑﯩﺮ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﺋﺎﻳﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﯜﺭﻣﯩﺪﯨﻦﭼﯩﻘﯩﺪﯗ، ﺑﻮﻟﻤﯩﺴﺎ ﺗﺎﻳﺎﻕ ﻳﻪﭖ ﻳﺎﺗﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ. ﺗﯜﺭﻣﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﺴﯩﻤﯘ 10 ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻳﺎﺵ ﻗﯧﺮﯨﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻧﺪﻩﻙ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ، ﺭﻭﮬﻰ ﺋﯧﺰﯨﻠﯩﭗ، ﺗﯧﻨﻰ ﺯﻩﺧﻤﻪ ﻳﻪﭖ ﻛﯧﻴﯩﻨﻜﻰ ﮬﺎﻳﺎﺗﯩﻨﻰﭼﯜﺷﻜﯜﻧﻠﯜﻙ، ﺯﻩﺋﯩﭙﻠﯩﻚ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯨﺪﯗ. ﺳﯩﯖﯩﻠﭽﺎﻗﻤﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﻛﯚﺭﯛﭖ ﻧﯘﺭﻏﯘﻥ ﯞﻩﺳﯟﻩﺳﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﻏﻪﺭﻕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﻓﯩﺰﯨﺌﻮﻟﻮﮔﯩﻴﯩﻠﯩﻚ ﺋﯚﺯﮔﯩﺮﯨﺸﻠﯩﺮﻯ ﺗﯜﭘﻪﻳﻠﯩﺪﯨﻦ ﻣﯩﺠﻪﺯﯨﻤﯘ ﻗﻮﺩﺍﯕﺸﯩﭗ، ﺧﺎﻡ ﺧﯩﻴﺎﻟﻼﺭﻏﺎﺑﯧﺮﯨﻠﯩﺪﯗ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻛﯩﻴﯩﻤﻠﻪﺭﻣﯘ ﺋﯘﻧﯩﯔﻛﯚﯕﻠﯩﻨﻰ ﺋﺎﯞﯗﻧﺪﯗﺭﺍﻟﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺑﯘ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﯩﻐﺎ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺋﻮﻳﻨﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﺎﻛﻰ ﻛﺎﯞﺍﺑﭽﯩﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﻛﯩﺮﯨﺪﯗ، ﺳﯩﯖﯩﻠﭽﺎﻗﻘﺎﻛﯚﺯ ﺗﺎﺷﻼﻳﺪﯗ، ﻳﺎﺵ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺋﻪﺭﺳﯩﺰﻗﺎﻟﻐﺎﻥ، ﺋﻪﺭﻧﯩﯔ ﻧﯧﻤﯩﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻳﯜﺭﯨﻜﻰ ﺋﻮﻳﻨﺎﻳﺪﯗ، ﻣﻪﻧﯩﻠﯩﻚ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﻗﻮﻳﯩﺪﯗ، ”ﻧﯧﻤﻪ ﻳﻪﻳﺴﯩﺰ؟“ ﺩﻩﭖ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ، ﻗﯩﺰﺯﯨﻖ ﭼﺎﻱ ﻗﻮﻳﯩﺪﯗ. ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﺪﻩﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻥ ﻳﺎﺷﺎﺷﺘﯩﻦ ﮬﯘﺯﯗﺭﻟﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﺑﯘ ﺋﯧﺰﯨﺘﻘﯘ ﺳﺎﻳﺎﻕ ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﻐﺎ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﺋﯘﻧﻰ ﻳﯧﻨﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﻮﺗﯘﻧﯩﺪﻩﻙﮬﯧﺲ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﯛﻟﯩﺪﯗ، ﺋﯘ ﺋﯩﺸﺘﯩﮭﺎﺑﯩﻠﻪﻥ ﮬﯘﺯﯗﺭﻟﯩﻨﯩﭗ ﻳﻪﻳﺪﯗ، ﻗﻮﺭﺳﯩﻘﻰ ﺗﻮﻳﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﮬﻪﯞﻩﺱ، ﮬﻪﯞﻩﺳﺘﯩﻦ ﺋﯚﺗﻪ ﺷﻪﮬﯟﻩﺕ ﻧﻪﺯﯨﺮﻯ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﺎﺭﺍﻳﺪﯗ. ﻗﯩﺰﻣﯘﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺩﯨﻘﻘﻪﺗﻜﻪ ﺳﺎﺯﺍﯞﻩﺭ ﺑﻮﻟﻐﯩﻨﯩﺪﯨﻦ ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺟﻪﻟﭙﻜﺎﺭﻟﯩﻘﯩﺪﯨﻦ ﻣﻪﺳﺖ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ. ﻗﯩﺰ ﭘﯘﻟﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﯘﻧﻰ ﺋﯩﺸﯩﻚ ﺗﯜﯞﯨﮕﯩﭽﻪﺋﯘﺯﯨﺘﯩﭗ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ، ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﯓ ﺩﻩﻳﺪﯗ. ﺋﯘﻣﯘ ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻧﯩﯔ ﻛﯚﺯﯨﮕﻪ ﺗﯩﻜﯩﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﭖ ”ﭼﻮﻗﯘﻡ ﻛﯧﻠﯩﻤﻪﻥ“ ﺩﻩﻳﺪﯗ، ﺩﯦﮕﻪﻧﺪﻩﻙ، ﺋﯘﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﻖ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﭘﻮﻟﻮ، ﻛﺎﯞﺍﺏﺑﯘﻳﺮﯗﺗﯘﭖ ﻳﻪﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﺎﺧﯩﺮﻗﻰ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﻗﯩﺰ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﭼﺎﻱ ﻗﯘﻳﯩﯟﯦﺘﯩﭗ: “ ﺑﯜﮔﯜﻥ ﻧﯧﻤﻪ ﻳﻪﻳﺴﯩﺰ؟ “ ﺩﻩﭖ ﺳﻮﺭﯨﻐﺎﻧﺪﺍ، ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻏﺎﺗﻪﺷﻨﺎﻟﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﭘﻪﺱ ﺋﺎﯞﺍﺯﺩﺍ: ﺳﯩﺰﻧﻰ… ﺩﻩﻳﺪﯗ. ﻗﯩﺰ ﻗﯩﺰﯨﺮﯨﭗ ﮬﻪﻡ ﭼﯚﭼﯜﭖ ﺋﻪﺗﺮﺍﭘﻘﺎ ﻗﺎﺭﺍﻳﺪﯗ. ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﮔﯚﺵ ﺋﺎﻟﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ، ﺋﺎﺷﭙﻪﺯﻟﻪﺭ ﻗﺎﺯﺍﻥ ﺑﯧﺸﯩﺪﺍ ﺋﯩﺪﻯ. ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻳﯜﺭﯨﻜﻰﺩﯛﭘﯜﻟﺪﻩﭖ ﺳﻮﻗﯩﺪﯗ، ﻛﯚﺯ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺋﻪﺭﻧﯩﯔ ﺳﯧﮭﺮﻯ ﭘﯜﺗﯜﻥ ﯞﯗﺟﯘﺩﯨﻐﺎ ﻳﺎﻣﺮﺍﻳﺪﯗ. ﺋﯘ ﺋﻪﻧﺪﯨﻜﯩﺶ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﻛﻪﺳﻜﯩﻦﻗﺎﺭﺍﺭﻏﺎ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ: ﻗﺎﭼﺎﻧﻐﯩﭽﻪ ﺟﻮﺯﺍ ﺳﯜﺭﺗﯜﭖ، ﻳﯘﻧﺪﺍ ﺗﯚﻛﯜﭘﻼ ﺋﯚﺗﯩﻤﻪﻥ، ﻳﺎﺷﻠﯩﻘﯩﻢ ﺑﯩﮭﯘﺩﻩ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﯧﺘﻪﻣﺪﯗ، ﻳﯘﺭﺗﻘﺎ ﺑﺎﺭﺳﺎﻡ ﮬﯧﭽﻜﯩﻢ ﺋﺎﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻛﯘﻟﯩﭽﻰ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﮬﯧﭽﻜﯩﻢﺋﯩﺸﻪﻧﻤﻪﻳﺪﯗ… ﺋﺎﻛﺎﻡ ﻣﺎﯕﺎ ﺋﯚﻣﯜﺭﻟﯜﻙﺑﺎﻗﯩﯟﻩﻧﺪﻩ ﺋﻪﻣﻪﺱ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﮬﻪﻡ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻣﺎﻟﯩﻴﻰ ﺋﻪﻣﻪﺱ.. ﻣﯧﻨﯩﯖﻤﯘ ﺋﯚﺯ ﺗﯘﺭﻣﯘﺷﯘﻡ ﺑﻮﻟﯘﺷﻰ ﻛﯧﺮﻩﻙ… ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺋﯘ ﻗﯩﺰ ﻛﯚﭖﺋﯚﺗﻤﻪﻱ، ﺋﺎﻛﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﻏﻪﻟﻠﯩﺴﯩﺪﯨﻜﻰ ﭘﯘﻟﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ، ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻳﯧﮕﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﺳﺎﻳﺎﻗﻘﺎ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ، ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻥ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ… ﻛﯧﻴﯩﻦﺋﯘ ﺳﺎﻳﺎﻕ ﺋﻮﺗﻘﺎ ﻛﯩﺮﺳﻪ ﺋﻮﺗﻘﺎ، ﺳﯘﻏﺎ ﻛﯩﺮﺳﻪ ﺳﯘﻏﺎ ﻛﯩﺮﯨﺪﯗ، ﺗﻪﻟﯩﻴﻰ ﻛﻪﻟﺴﻪ ﺷﯘ ﺳﺎﻳﺎﻕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯘﺯﯗﻧﻐﯩﭽﻪ ﺑﻪﺧﺘﻠﯩﻚ ﻳﺎﺷﺎﻳﺪﯗ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﯩﺶ ﻛﯘﻟﯩﺪﺍ ﻣﯚﺟﯩﺰﻩ ﮬﯧﺴﺎﺑﻠﯩﻨﯩﺪﯗ، ﻣﯚﺟﯩﺰﻩ… ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯘ ﺳﺎﻳﺎﻕ ﮬﺎﻻﻝ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﯟﯦﺘﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﭘﻼ ﺋﯧﺰﯨﻘﯩﺪﯗ، ﭼﯜﻧﻜﻰ ﺋﯘﻧﻰ ﮬﺎﻻﻝ ﻳﻮﻟﺪﺍ ﻣﯘﺳﺘﻪﮬﻜﻪﻡﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩ ﻛﻪﻡ ﺋﯩﺪﻯ، ﺟﯜﻣﻪﮔﻪ ﺑﺎﺭﻏﺎﻥﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺑﯩﺮ ﮬﻪﭘﺘﯩﻠﯩﻚ ﺟﯘﻧﯘﭘﻠﯘﻗﺘﯩﻦ ﭘﺎﻛﯩﺰﻟﯩﻨﺎﻱ، ﺋﯩﺸﯩﻢ ﺋﻮﯕﻐﺎ ﺗﺎﺭﺗﺎﺭ… ﺩﻩﭖ ﺑﺎﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩﻯ ﻛﻪﻡ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﻛﯚﭖ ﮬﺎﻟﻼﺭﺩﺍ ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻨﯩﯔ ﻛﻪﻳﻨﯩﮕﻪﻛﯩﺮﯨﺪﯗ. ﺋﯘﻣﯘ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﺋﺎﺳﺎﻥ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﭘﻘﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ ﺩﻩﭖ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﺗﯘﺗﯘﻟﯘﭖ ﺗﯜﺭﻣﯩﮕﻪ ﺳﻮﻟﯩﻨﯩﺪﯗ، ﺳﺎﻗﭽﯩﺪﯨﻦ ﺷﺎﭘﯩﻼﻕ، ﺗﯧﭙﯩﻚ ﻳﻪﻳﺪﯗ، ﺧﻮﺗﯘﻥ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﺩﯨﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﺪﯗ. ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻧﯩﯔ ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺑﯩﺮﻯ ﺋﯩﺸﯩﻐﺎﻝ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﻟﯩﺪﯗ، ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻣﯘ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺗﯧﺰﻻ ﺑﻮﻳﺴﯘﻧﯘﭖ ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ، ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔﺳﯧﮭﺮﻯ ﻛﯜﭼﯩﮕﻪ ﻣﻪﭘﺘﯘﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻳﺎﺷﺎﯞﯦﺮﯨﺪﯗ، ﻛﯚﭖﺋﯚﺗﻤﻪﻱ ﺋﯘ ﺋﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﭗ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺑﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﯧﭙﯩﯟﺍﻟﯩﺪﯗ، ﺋﻪﺭ ﺋﯘﻧﻰ ﺗﺎﭘﺘﯩﻤﯘ، ﻳﺎﻛﻰ ﺋﻪﺭﻧﻰ ﺋﯘ ﺗﺎﭘﺘﯩﻤﯘ، ﺋﯚﺯﯨﻤﯘﺋﯘﻗﺎﻟﻤﺎﻱ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ، ﺑﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﺎﺗﯩﻘﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻱ ﻧﻪﭘﺴﯩﻨﯩﯔ ﺧﺎﮬﯩﺸﻰ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ، ﻳﯧﺸﻰ ﭼﻮﯕﺎﻳﻐﺎﻧﭽﻪﺋﯘ ﺋﻪﺭﺧﯘﻣﺎﺭ، ﺗﻪﻧﻨﺎﺯ ﺑﯩﺮ ﭼﻮﻛﺎﻥﺑﻮﻟﯘﭖ ﻳﯧﺘﯩﺸﯩﭗ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ. ﮬﯧﭽﻘﺎﻧﺪﺍﻕ ﺋﻪﺭﺩﯨﻦ ﺑﺎﻟﯩﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﻐﯘﺳﻰ ﻛﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ، ﺋﯜﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﻨﻰ ﻗﻮﻧﺎﻕ ﺗﯜﯞﯨﺪﯨﻜﻰ ﺋﻮﺗﻨﻰ ﻳﯘﻟﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﻳﯘﻟﯘﭖﭼﯜﺷﯜﺭﯨﯟﯦﺘﯩﺪﯗ. ﭼﯜﻧﻜﻰ ﻛﯘﻟﯩﻐﺎ ﺗﯜﺭﻛﯜﻣﻠﻪﭖﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯘﺷﺸﺎﻕ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﺎﻧﺎ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﮬﯧﺴﺴﯩﻴﺎﺗﯩﻨﻰ ﺗﻮﯕﻠﯩﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﯩﺪﯗ. ﺋﯘ ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺑﺎﺭﺍ-ﺑﺎﺭﺍ ﺋﯘﺷﺸﺎﻕ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭﻏﺎ ﺋﯚﭺ ﺑﻮﻟﯘﭖﻛﯧﺘﯩﺪﯗ، ﺟﻪﺯﺧﻮﺭﻟﯘﻗﻘﺎﻛﯩﺮﯨﭗ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﭽﺎﺭﻩ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭﻧﻰ ﮬﺎﺭﺍﻣﻠﯩﻖ ﺩﻩﭖ ﺗﯩﻠﻼﭖ، ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺷﯘ ”ﺷﯘﻡ“ﻼﺭﻧﻰ ﺗﯘﻏﯘﭖ ﭼﻮﯓ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺋﺎﻧﯩﻼﺭﻧﯩﻤﯘ ﮬﺎﻗﺎﺭﻩﺗﻠﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥﺑﻮﻟﯩﺪﯗ. ﻛﯘﻟﯩﭽﻰ ﺧﻮﺗﯘﻧﻼﺭ ﻳﯘﺭﺗﺘﯩﻜﻰ ﭘﺎﻙ ﺧﻮﺗﯘﻧﻼﺭﻏﺎ ﺋﻪﺷﻪﺩﺩﯨﻲ ﺋﯚﭺ!!! ﮬﯧﭽﻘﺎﻧﺪﺍﻕ ﺋﻪﺭﻣﯘ ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻧﻰ ﺭﻩﺳﻤﯩﻲﺧﻮﺗﯘﻧﯩﺪﻩﻙ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺋﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﺑﺎﻻ ﻳﯜﺯﻛﯚﺭﯛﺷﻨﻰ ﺧﺎﻟﯩﻤﺎﻳﺪﯗ. ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻣﯘ ﻛﯘﻟﯩﻨﯩﯔ ﺭﻩﭘﺘﺎﺭﯨﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ، ﺑﻪﺩﯨﻨﯩﻨﻰ ﺩﻩﺳﻤﯩﻲ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻣﻪﺯﻣﯘﺕ ﻳﺎﺷﺎﭖ ﺗﯘﺭﯨﯟﯦﺮﯨﺪﯗ. ﺗﯩﺮﯨﻜﭽﯩﻠﯩﻚ ﺩﻩﭖ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺋﺎﻗﻼﭖ ﺟﯩﻨﺎﻳﻪﺕ ﭘﺎﺗﻘﯩﻘﯩﻐﺎ ﺗﯧﻴﯩﻠﻐﺎﻥ، ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﻧﯩﯔ ﮬﺎﺭﺍﺭﯨﺘﯩﺪﯨﻦ ﺋﯧﺮﯨﭗ، ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻳﻪﻧﻪﺋﯩﻨﺘﯩﻠﯩﭗ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻛﯜﻧﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺑﯩﺮﯨﺪﻩ ﺗﯘﺗﯘﻟﯘﭖ ﺗﺎﻳﺎﻕ ﻳﻪﻳﺪﯗ، ﭼﻮﻛﺎﻧﻘﯩﺰﺩﯨﻦ ﺳﯜﺭﮔﻪﻥ ﻟﻪﺯﺯﻩﺗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺋﻪﺳﻠﻪﭖ، ﺋﯩﺸﺸﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻳﯧﺮﯨﻨﻰ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺗﻮﻟﻐﯩﻨﯩﭗﻳﺎﺗﯩﺪﯗ. ﺟﯩﻨﺴﯩﻲ ﮬﻪﺳﺮﻩﺗﻠﻪﺭﮔﻪﺳﻪﯞﻩﺑﭽﻰ ﺋﺎﻟﯟﺍﺳﺘﻰ ﺧﻮﺗﯘﻧﻐﺎ ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﯞﻩﺳﯟﻩﺳﻪ ﻗﯩﻠﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ، ﺧﻮﺗﯘﻧﻤﯘ ﺋﯚﺯ ﻧﯚﯞﯨﺘﯩﺪﻩ ﺋﺎﺩﯨﻤﯩﻲ ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻐﺎ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ، ﺋﯚﺯﯨﮕﻪﺷﻪﻳﺪﺍ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﻰ ﺋﺎﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻴﻨﺎﭖ ﺋﯚﺗﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ… ﻛﯘﻟﯩﭽﻰ ﺧﻮﺗﯘﻥ ﻛﯘﻟﯩﭽﻰ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﯘﺯﺍﻕ ﺩﻩﯞﺭ ﺳﯜﺭﯨﺪﯗ. ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ”ﻛﺎﺗﺘﺎ“ﺩﻩﯞﺭﺳﯜﺭﯛﭖ، ﺋﯧﺴﯩﻠﺰﺍﺩﯨﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗﻛﻰ، ﺋﻪﯓ ﺑﺎﺷﺘﺎ ﺋﯘﻧﻰ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﺋﺎﻛﯩﺴﻰ ﻳﺎﻛﻰ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺋﯩﮕﯩﺪﺍﺭﻟﯩﺮﯨﻤﯘ ﺋﯘﻧﻰ ﻛﯚﺭﺳﻪﺗﻮﻧﯘﻳﺎﻟﻤﺎﻱ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ…

نېمىشقا چوڭ-كىچىك شەھەرلەرنىڭ ھەممىسى بۇزۇقچىلىق بىلەن تولغاندەكلا كۆرۈنىدۇ؟ ئۈرۈمچى، خوتەن، ئاقسۇ شەھەرلىرىنىڭ ھەممىسىلا شۇنداقمۇ؟ ئاڭلىغان گەپلىرىمنىڭ ھەممىسى شۇ: ھەي، بۇزۇلۇپ كەتتى، ئىنساپ قالمىدى، ئېلانلار ساختا.. دېھقانلار ھەسرەتتە، كىشىلەر كۈندە قويۇلۇپلا تۇرىدۇ. «قويۇلۇش» دېگەن سۆزنىڭ ئالدىنىش، ئىپپەت نومۇسىدىن ئايرىلىش دېگەن مەنىلەرگىچە كېڭىيىپ كېتىشى نېمىدىن دېرەك بېرىدۇ؟ يېڭى چىقىۋاتقان قارا گەپلەر، يېڭى سۆزلەر، كونا سۆزلەرنىڭ يېڭى مەنىلىرى، سەلبىي ماقال-تەمسىللەر جەمئىيەتتىكى ھەم كىشىلەر ئېڭىدىكى ئۆزگۈرۈشلەرنى مەلۇم جەھەتتىن ئەكس ئەتتۈرۈپ بېرىدۇ.
يۇرت شۇنچە گۈزەل، تەبىئەت شۇنچە ساپ، ئەمما يۇرتداشلارنىڭ روھىي ھالىتى، تۇرمۇش ئادەتلىرى، ئولتۇرۇپ-قوپۇشلىرى يىلدىن يىلغا ئۆزگىرىپ كېتىۋاتقاندەك، بۇ جەھەتتىمۇ قېرىنداش مىللەتلەر بىلەن بىردەكلىكىنى ساقلاشقا كىملەردۇر چاقىرىق قىلىۋاتقاندەك تۇيۇلدى ماڭا… ھەممە ئادەم شەھەرلەردىكىدەك ئالدىراش، تىرىكچىلىك بۇرۇنقىدىن قىزغىن، رىقابەت بۇرۇنقىدىن كەسكىن ئىكەن، ئۇخلاپ ياتىدىغان ئادەم قالماپتۇ. كىچىككىنە يېزىمىزدا چوڭ رېستۇراندىن بىر نەچچىسى پەيدا بوپتۇ، ئەڭ چوڭىغا 500 كىشى سىغقۇدەك. ئىستېمال قىزغىنلىقى ئېشىپتۇ، داڭلىق كىيىملەر تېز سۈرئەتتە قىز-چوكانلارنىڭ ئۈستىۋېشىغا چىقىپ بولىدىكەن. ياش يىگىتلەرمۇ ئۈرۈمچىدىكى بالاڭزىلاردىن قېلىشمايدىغان بولۇپ كېتىپتۇ. شەھەر بىلەن يېزىنىڭ پەرقى بارغانچە كىچىكلەۋېتىپتۇ. ھاراق ئىچمەيدىغان ياش ئاخۇنلار مودىدىن كېيىن قالغانلار، تۈزەلمەيدىغان «قالاقلار» ھېسابلىنىدىكەن، ئۇلارغا توختىماي مەجلىس ئېچىلىدىكەن. سىياسىي قانۇنغا مەسئۇل شاڭجاڭ ئىنتايىن ئالدىراش ئىكەن. ئەمەل-مەنسەپ بۇرۇنقىدەكلا كادىرلارنىڭ دىققەت مەركىزى، ھاراق سورۇنلىرىدىكى پاراڭ تېمىسى ئىكەن. ئىچكىرىگە بارىدىغان ئىشلەمچى قىزلار ئەمدى بۇ يۇرتتىمۇ باشلىنىپتۇ، قىزلارنىڭ كېچىكىپ توي قىلىشى، ئىچكىرىگە بېرىپ تېخنىكا-ھۈنەر ئۆگەنگەچ پۇل تېپىشى كەلگۈسىدىكى ئانىلارنىڭ ئىدىيە ئازادلىقىغا، ئەۋلادلارنىڭ ئىستىقبالىغا پايدىلىق ئىش ئىكەن. ئاتا-ئانىلارغا بۇ جەھەتتە تەربىيە خىزمىتى ئىشلەش داۋاملىق ئېلىپ بېرىلىۋېتىپتۇ، ئاخۇنلارمۇ بۇ ئىشقا سەپەرۋەر قىلىنىپتۇ.
مەھەللەمدە ئېتىزلارنى ئارىلاشقا پۇرسەت بولمىدى، ئۆستەڭلەر لايداپ تېيىزلاپ كېتىپتۇ، بىر چاغلاردا بىزگە كۆڭۈللۈك سەيلىگاھ، سۈزۈك سۇغا چۆمۈلۈش ئارامگاھى بولغان باغرى كەڭ جاڭگاللىقنىمۇ بوز يەر ئاچىدىغانلار تىلغاپ، قاشالاپ، بېلىق كۆلى كولاپ يوقىتىپتۇ. تۇغۇلغان يۇرت، ئۆي- ماكانىمدا كۈن شۇنداق ئۇزۇن ئىدى، مەن بۇ كۈنلەرنىڭ خاسىيەتلىكلىكىنى تولىمۇ قەدىرلەيتتىم. ھاياجانلىق ئۇچرىشىشلاردىن كېيىن ئۇرۇغ-تۇغقان، قېرىنداشلىرىمنىڭ ئارىسىغا چۆكۈپلا كەتتىم، ئىناق كۈلكىلەر، قىزغىن پاراڭلار… ئۈزۈلمىدى. ئەتىسىدىن باشلاپ سالام-سائەت، مېھماندارچىلىق تۈگىمىدى، بىر بۇلۇڭ، تۆت كۇلۇڭدىن چىقالمىدىم. كېيىنكى كۈنلەردە ئەل-ئاغىنە بۇرادەرلەر ئىزدەشكە باشلىدى، نەچچە ھاراق سورۇنلىرىغا كىرىپ قالدىم، ئىچمەڭلار دەپ توسالىغۇدەك كۈچلۈك ئىمانغا ساھىب ئەمەسلىكىمنى ھەر ۋاقىت ئىچ پۇشۇقى ئىچىدە ھېس قىلدىم، يۈزۈمنى قىلغانلارنىڭ يۈزىنى يۇمشاق كۆڭۈللۈك بىلەن ئايىدىم، مېھمانلار شەرىپىگە تەمبۇر چېلىپ ناخشا توۋلاپ بەردىم، زەئىپ ئىمانىمنىڭ ھەسرەتلىك تىۋىشلىرىدىن بۇغۇلۇپ تۇرساممۇ ئۆزەمنى قويۇپ بەردىم. شۇنچە خۇشال ئولتۇراي دېسەممۇ ئولتۇرالمىدىم، ئەمما ئۆزەمنى تەقۋا كۆرسىتىپ ھېچكىمنى كەمسىتمىدىم، بەزى ئىشلارنى توغرا چۈشىنىدىغان ئىلمىي ھاجىم بولۇۋەردىم. شەيتان ھەر باپ بىلەن مېنى ئوينىتىپ كۈلدۈردى، ئاجىز ئىنسان بۇ دۇنيادا كۈلگەن بىمەنە كۈلكىلىرىنىڭ، جۆيلىگەنلىرىنىڭ دەردىنى ھامان تارتىپ قالىدىغىنىنى بىلمەيدۇ، ئويغاق كاللا جەسۇر ئىرادىنى تەلەپ قىلىدۇ. بىھۇدە ئىسراپخورلۇققا داۋاملىق شاھىت بولۇپ تۇردۇم ئىسلاھات- ئېچىۋېتىشتىن كېيىن ئۇيغۇرلارنىڭ تۇرمۇش سەۋىيىسى ئۆسۈپ، سورۇنخۇمارلىق، ھەشەمەتچىلىك ۋاباسى ئېغىرلىشىپ كەتتى، مەسچىتلەردىكى ۋەز-تەبلىغ، مەتبۇئاتلاردىكى تەشۋىقاتنىڭ ھېچقانچە ئۈنۈمى بولمىدى. بازار ئىگىلىكى، ئىستېمال قىزغىنلىقى… بىزنى يېڭىدىن يېڭى بىمەنە ئادەتلەرگە ئۆگەتتى، بۇ ئويۇنلارغا رىقابەتچى بالىلاردەك بېرىلىپ كەتتۇق. ئەخمەقلىق قىلىۋاتقىنىمىزنى بىلىپ تۇرۇپ ئېقىمغا ئەگەشتۇق. «سەت تۇرىدۇ، خەق نېمە دەپ قالىدۇ، خەق نېمە بولسا بىزمۇ شۇ،…» دېگەن گەپنىڭ دىكتاتۇرىسى بېشىمىزدا قامچىدەك ئوينىدى، ئېتىقادىمىز سۇسلىشىپ ، ئېسىل ئۆرپ-ئادەتلەرنى تاشلىدۇق، ناچار ئادەتلەرنى كەشىپ قىلدۇق، ئۇنىڭ دەردىنى تارتىپ تۇرساقمۇ پەرۋا قىلمىدۇق. ياشلار جەڭگىۋار قوشۇن، شۇڭا ماۋجۇشى ئىتتىپاق كومىتېتى قۇرۇشنى ئالاھىدە تەشەببۇس قىلغان. ئېقىمغا ئەگىشىشتە ياشلار باشلامچى بولسىغۇ، بۇلار نادان، ئىش ئۇقمايدۇ دەپ ئاقلىغىلى بولار، لېكىن كىشىنى ھەيران قالدۇرىدىغىنى شۇكى، كەمبەغەللىك، ئاچارچىلىق، تەلۋىلىك، ساراڭلىق، نامەرتلىك، مەھبۇسلۇقنىڭ دەرىنى بىر مەزگىل تارتقان پېشقەدەملەرمۇ ئېقىمغا ئەگەشتى، بۇنى تەرەققىيات دەپ قوبۇل قىلدى، ھەتتا خۇشال بولدى. مەن بىلىدىغان پېشقەدەم زىيالىيلارنىڭ كۆپىنچىسى ئىچىدۇ، ئۇلار ئۆتمۈشىدىكى ھەسرىتىگە ئىچەمدىغاندۇ؟ ياكى پات ئارىدا كېلىدىغان ئۆلۈمىدىن تەشۋىشلىنىپ، بۇ ۋەھىمىلەردىن بىر دەم بولسىمۇ قۇتۇلۇش ئۈچۈن ئىچەمدىغاندۇ؟ ئۇلاردا ياشلارغا ئۈلگە بولىدىغان، ئۇلارنىڭ مۇۋەپپەقىيىتىنى قوللاپ بېرىدىغان سالاپەت، ئۇلۇغۋارلىق ناھايىتى كەم. شۇنداق ھالدا ئۇلارنىڭ ئاۋامغا ئاقساقاللىق قىلالىشىدىن، ئۇلارنى يېتەكلەپ ماڭالىشىدىن ئۈمىد كۈتكىلىمۇ بولمايدۇ. ئۆزىنى ئوڭشاپ يۈرەلمىگەن ئادەمنىڭ ھەر قانداق پەند-نەسىھەتلىرى ئوسۇرۇققا تەڭ. مۇشۇ ھەقتە «ئىجادىيەت» مۇنبىرىدە يۈسۈپ ئېلى (ھېللو لائىف) ناھايىتى ئوبدان ماقالىدىن بىرنى ئېلان قىلغان.
ئوسال قېرىش ئادەمنىڭ زالالىتى، قېرىغاندىمۇ ئۆلۈمدىن ساۋاق ئالماسلىق، ئىچىملىكتىن ئۆزىنى تارتماسلىق ھەقىقىي ھالاكەتنىڭ باشلىنىشى. ئىلگىرى ئەمەلدار بولغان قاقۋاش قېرىلار يەنىلا ئىچىدىكەن، ياش ئەمەلدارلار تېخىمۇ ئاكتىپ، ئۇلار ئۈچۈن ھاراق دېمەك مۇناسىۋەت دېمەكتۇر، ھاراق سىياسىي ئاڭنىڭ قانداقلىقىنى ئىپادىلەيدۇ، ھاراق ئىچمىگەننىڭ ئىدىيىسى چاتاق، ھاراق ئىچمىگەن ئادەم ئۆسىمەن دېمەي، ئاستا سىيىپ كىرىپ ئۇخلاپ قالسا بولىدۇ. ئۆتكەن يىلى ئۈرۈمچىدە چاغانلىق بىر ئولتۇرۇشتا بىر چوڭ رەھبەرنىڭ قولىنى قايتۇرۇپ، يېنىمدىكى مەست كادىرنىڭ « سەن دىنىي زاتمۇ؟ نېمىشقا ئىچمەيسەن؟» دېگىنىنى ئاڭلىغان، رەھبەرنىڭ كەيپىياتىغا بېقىپ پۈتۈن سورۇننىڭ كەيپىياتى بۇزۇلغان؛ مەن بۇ سورۇنغا تەكلىپ بىلەن كىرىپ قالغىنىمغا قاتتىق پۇشايمان قىلغانىدىم. ئۈرۈمچىدەك ئىلمىي شەھەردە بۇنداق بولغان يەردە، تۆۋەندە ئەھۋال قانچىلىك؟
يۇرتتا ئەمەلدارلار سورۇنىدا ھېچكىم مېنى ھاراققا زورلىمىدى، پايتەختتىن كەلگەن ھاجىم دەپ ئىززىتىمنى قىلدى. ئەمما ھەر قېتىملىق سورۇندىكى كىشى بېشىدىن توغرىلاپ، ھەتتا ئاشۇرۇپ ئىچىشلەردىن، كەيپىكتە بولۇۋاتقان سەتچىلىكلەردىن بىئارام بولدۇم. ناخشا، سازدىن مۇڭلىنىشلارمۇ بىر چاغدا مەنىسىنى يوقاتتى. قوتور ئېشەككە مىنمەڭ، مىنگەندىكىن ۋايسىماڭ دەپ، ئۆزەمگە باشتىن ئاخىر تەنبىھ بېرىپ ئولتۇردۇم. ئۇنىڭدىن كېيىن ئۇنداق سورۇنلارمۇ بولمىدى، بىر نەچچە كۈن خېلى ئارام تېپىپ قالدىم.

    ﺟﺎﮬﺎﻧﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻰ ﺗﺎﻏﯘ ﺩﻩﺭﻳﺎ ﺋﻮﺭﻣﺎﻥ ﺋﯧﺮﯗﺭ…

جاھاننىڭ گۈزەللىكى تاغۇ دەريا ئورمان ئېرۇر… نەقەدەر توغرا ئېيتىلغان گەپ بۇ، تەبىئەتنىڭ گۈزەللىكى مۇقەددەس، چۈنكى ئۇ مۇقەددەس ئىلاھىي قۇدرەتنىڭ سەنئىتى. تەبىئەتنىڭ گۈزەللىكىنى ئۆزلۈكىدىن شۇنداق شەكىللىنىپ قالغان دەپ قارىغۇچى ماتېرىيالىستلارنىڭ كاللىسى قانداقتۇ؟ ئىلگىرى مېنىڭ كاللام شۇنداقراق ئىدى، تەبىئەتنىڭ سېھرىي كۈچىگە كۆزى ئوچۇق قارىغۇدەك نەزەر سالاتتىم، ئويلانمايتتىم، تەسىرلەنمەيتتىم، چوڭقۇر ھاياجانلانمايتتىم. دېمەك، كاللا يېڭىلانسا دۇنيا يېڭىلىنىدۇ. مەۋجۇدىيەتچىلىك پەلسەپىسىدىكى سۇبېكتىپ روھنىڭ چىنلىقى، يېتەكچىلىك رولىنى تەتقىق قىلىپ بېقىش كېرەك ئىدى، كىتابلار توپا بېسىپ ياتىدۇ. سارترېنىڭ ئەمگىكىنى قەدىرلىمىدۇق. ئالىي مەكتەپ ھاياتىمدىكى ئىزدىنىشلىرىم مېنى ئۆزگەرتەلمىدى، مۇھەببەت ھەققىدە نۇرغۇن نەرسىلەرنى كۆرگەن بىلەن ئەمەلىيەتتىن ئۆتكۈزەلمىدىم، نېمىنى ئەمەلىيەتتىن ئۆتكۈزۈشۈم كېرەك ئىدى؟ قىزلار ئۈمىدسىزلىكتىن باشقا تەسىرات ئېلىپ كېلەلمىدى، ھەممە نەرسە، ھەتتا غەم-قايغۇ، ھاياجانلارمۇ كونىراپ يوقالدى. ھەر سەھەردە پىلتە قۇيماق يەپ دىۋەڭلىشىپ كەتكەنلىكىمنى ئۈچ يىلدىن كېيىن بىلدىم، پىلتە قۇيماقنىڭ زىيىنى ھەققىدىكى ئۇچۇرغا ئەر-ئاياللىق بىلىملىرىگە قىزىقىپ كۆرۈپ قالغان بىر ژۇرنالدىن ئېرىشكەنىدىم. ئۇنىڭدىن بۇرۇن شۇ پىلتە قۇيماقنى شىفەنگە چىلاپ ماڭقۇرتتەك يەۋەرگەنىدىم. تۇرمۇشىمىز تەساددىپىيلىقلارغا تولغان، بەزى بىلىملەرگە توساتتىن ئېرىشىپ قالىمىز، مانا بۇنىڭ ئۆزى ھەقىقىي بەخت، ئۆمرىمىز نەگىچە بارسا شۇ ئاخىرقى مەنزىلگىچە كېرەكلىك بىلىملەرنى ئۆگىنىشىمىز كېرەك. ئادەمنىڭ بىلمىگەن نەرسىلەرگە ئىنتىلىشى تۇغما بولىدۇ، ئەقلىي ئىقتىدار توسقۇنلۇققا ئۇچرىمىغانلا بولسا ئەقىل ئۈزلۈكسىز ئېچىلىپ بارىدۇ، سەزگۈ ئەزالار توختىماي ئۇچۇر قوبۇل قىلىدۇ، مېڭىنى بىر كۆل دېسەك، ئۇنىڭغا غەللە غەشلەرمۇ قوشۇلۇپ قالىدۇ. بۇلغىنىش كۆپىيىپ كەتسە ئادەم ئىچىدىن سېسيىدىغان ئالمىغا ئوخشاپ قالىدۇ. بىر شائىرنىڭ ئالما ھەققىدە يازغان شەكىللىك شېئىرىدا ”ئالما“ دېگەن سۆزدىكى ھەرپلەرنى ئالما شەكلىدە تىزىپ، ئۇنىڭ ئوتتۇرىسىغا ”قۇرت“ دەپ يېزىپ قويغانلىقى پەقەت ئېسىمدىن چىقمايدۇ. شۇ ۋاقىتتا ئۆزەمنى ئالمىغا، نەپسىمدىكى ئېچىرقاش ۋە باشقا ئىللەتلەرنى قۇرتقا ئوخشاتقانىدىم. كىچىكىمىزدىن جۇغلانغان بىۋاسىتە بىلىملەر يېتىشمىگەنلىكى ئۈچۈن مەكتەپكە كىرىپ ۋاستىلىك بىلىملەرنى ئۆگەندۇق، لېكىن ئۆلۈك مائارىپ نۇرغۇن ۋاقتىمىزنى ئىسراپ قىلدى. بەكمۇ تەستە ئاقارتىلدۇق، ئالىي مەكتەپنى پۈتتۈرگەن بىلەن ئۆزىمىزنى خىزمەتكە تونۇشتۇرىدىغان بىر بەت نەرسىنى خەنزۇچە گرامماتىكىغا ئۇيغۇن يازالمىدۇق. مەكتەپتە ئۇيغۇرلا بولۇپ كەتكەنىدۇق، تەمبۇر چېلىپ مۇڭلانغان، تانسىدا قىزلارغا چاپلاشقان ئىدۇق، ”لاي سۇ ئىچكەن جانلار“ دەپ پوۋېست يېزىپ مۇكاپاتلاندىم، ناھايىتى تېزلا ياش يازغۇچى دېگەن قالپاقنى كىيىپ ماختالدىم، ئەمما ئۆزەم ياخشى كۆرگەن قىزغا ئېرىشەلمىدىم، قۇرۇق شۆھرەتنىڭ نېمە پايدىسى؟ تاغ-داۋانلارنىڭ يۈكسەكلىكىگە نەزەر سېلىپ كېتىۋېتىپ شۆھرەتنىڭ مازغاپقا شۇ قەدەر ئوخشايدىغانلىقىنى چوڭقۇر ھېس قىلدىم. نەشر قىلدۇرالمايۋاتقان ”كۆپۈك“ ناملىق رومانىمدا جىنسىي ھەۋەسنىڭ پۈچەكلىكىنىلا ئەمەس، ئادەمنى دائىم مەست قىلىدىغان شۆھرەت، بىچارە قىزغىنلىقلارنىڭ كۆپۈككە ئوخشاش نەرسىلەر ئىكەنلىكىنى يېتەرلىك ئەكس ئەتتۈرمىگەنلىكىمنى ئويلاپ ئىچىم پۇشتى. روھىم سىقىلىشقا ئامراق. سەپەردىكى خىياللىرىم بەزىدە ئۆتمۈشنىڭ يايلىقىدا ئات چاپتۇرۇپ ماڭا باستۇرۇپ كېلەتتى-دە ، ھوشۇمنى خېلىغىچە يىغىۋالالماي قالاتتىم. يوللارنىڭ ئەمدى راۋانلىشىپ كېتىشى كەيپىياتىمنى ئۇرغۇتتى، تاغلارنىڭ ھەيۋىتى، قورام تاشلارنىڭ قوپاللىقى، يېشىل يايلاق، گۇل-گىياھلىق داۋانلارنىڭ جىلۋىسى، خاتىرجەم ئوتلاۋاتقان قويلارنىڭ يۇۋاشلىقى پېقىرنى شۇ قەدەر مەھلىيا قىلدىكى، يەنە ھاياجانلىنىشقا باشلىدىم؛ زىيادە ھاياجان ئاجىزلىقنىڭ ئالامىتى بولسىمۇ ھاياجانلىنىۋەردىم. تەبىئەت باغرىدا رەت-رەت، مىسرا-مىسرا تىزىلىپ كېتىۋاتقان لېرىك مەنزىرىلەر مەن كۆرگەن ھەر قانداق لېرىك شېئىرلاردا يوق ئىدى، تەبىئەت ئۇ لېرىكىلارنى ئۆزى يېزىپ ئۆزى ئوقۇپ بېرىۋاتقاندا مېنىڭ سۈكۈت ئىچىدە قۇلاق سېلىشىم ھەممىدىن ئەۋزەل ئىدى. تاغ ئۆركەشلىرى دېڭىز ئۆركىشىنىڭ ھەيۋىتىگە ئوخشىشىپ كېتەتتى. قاراپ تويمايتتىم، ئويلاپ ھارمايتتىم. ئارىلىقتا بەكمۇ گۈزەل بىر تاغنىڭ داۋىنىغا كېلىپ توختىدۇق، تاغ داۋىنىدىكى قارىغايلار ھەقىقەتەن قەيسەر ئىدى، كىچىك ۋاقتىمدا دەرسلىكلەردە قارىغاي ھەققىدىكى مەدھىيىلەرنى بەك ئوقۇغانىدىم ، بۇ قېتىم ئۆزەم يېقىن بېرىپ كۆردۈم، مەزمۇت قارىغايلارنى تۇتتۇم، غۇلاپ چۈشۈپ قاقشال ئوتۇنغا ئايلىنىپ كەتكەن قارىغايلارغا ئېچىندىم. رەسىملەرگە چۈشۈپ تويمىدۇق. قاياققا قارىسا كىشىنى جەلپ قىلىدىغان گۈزەل مەنزىرە، قۇياش پات-پات بۇلۇتنىڭ كەينىگە ئۆتۈۋالاتتى، سېرىق ئاپتاپ تاغلارنى ئالابالداق قىلىپ، ئاجايىپ مەنزىرىنى شەكىللەندۈرەتتى. بىر سائەتچە توختاپ تاغنىڭ باغرىغا قېنىۋالغاندىن كېيىن داۋاملىق ماڭدۇق، يولدا قازاق چېدىرىغا كىرىپ قىمىز ئىچتۇق، قازاق قىز جىڭ قىمىزنى ئۇسۇپ ئىكرام بىلەن تۇتتى، بىر دەمدىن كېيىن بۇ قىزنىڭ مومىسىنىڭ ئۇرۇغ-تۇغقانلىرى چېدىرغا كىرىپ قىمىز ئىچكىشكەچ پاراڭلاشتى، بىر دەمدىلا چاقچاق باشلاندى، ئۇيغۇر بىلەن قازاقنىڭ دوستلۇق كەيپىياتىنى ھېس قىلدىم. قازاقىستان مۇستەقىل بولغاندا بىز بىلەن پاراللېل ئوقۇيدىغان قازاق سىنىپ بالىلىرى كېچىچە ھاراق ئىچىپ ياتىقىمىزنىڭ ئىشىكىنى تەپكەنىدى، بۇ تېپىكنىڭ زەربىسىدىن يۈرىكىم ھازىرغىچە تىترەيدۇ. ئۈچ ۋىلايەت ئىنقىلابى دەۋرىدىكى ئۇيغۇرلار بىلەن قازاق-قىرغىزلارنىڭ، قېرىنداشلىق، سەپداشلىق روھى ھازىر قانچىلىك؟! چوڭ جەھەتتىكى ئەھۋال كىشىنى ئۈمىدسىزلەندۈرىدۇ. ئىتتىپاقلىقنى تەكىتلەيمىز، ئەمما ئىنسانىيەت مىللەت تۈركۈملىرىگە بۆلۈنۈپ كەتكەندىن باشلاپ، ئۆزلىرىنىڭ بىر ئاتا، بىر ئانىنىڭ بالىلىرى ئىكەنلىكىنى ئۇنتۇپ كەتكىلى نەۋاخ! كەچمىشلەرگە ئەگىشىپ كۈتۈلمىگەن خىياللار دوقۇراپ كېلىدۇ. ھەممىنى ئۈن-تىنسىز قوبۇل قىلىدىغان گەپ.
تاغ-داۋانلاردىن ئۆتۈپ بىپايان يايلاققا كىردۇق، نىمدېگەن كەڭ جاھان بۇ، كۆك ئاسمان بىلەن ئارىلىقىمىز شۇنچە يېقىن، بۇلۇت شۇ قەدەر پەستە، ئادەتتە ئايروپىلانغا چىقسا كۆرگىلى بولىدىغان ئېگىزلىك مەنزىرىسىنى بۇ زېمىندا تۇرۇپ كۆرۈۋاتاتتىم. ماشىنىدىن چۈشۈپ يايلاققا يۈگۈردۈق. كۆرپە-ئەدىيالنى سېلىپ يانپاشلىدۇق، قوغۇن پىچىپ يىدۇق، مۇدىر ئاكىمىز چاپاننى بېشىغا قويۇپ ئۇيقىغا كەتتى، مەكتەپتىكى تۈگىمەس ئىشلار، ئوقۇغۇچىلارنىڭ ۋاراڭ-چۇرۇڭلىرى، ئايىغى چىقماس ئاقماس يىغىنلار… تاغنىڭ ئۇ تەرىپىدە قالدى. يېشىل مەخمەلنىڭ ئۇ چېتىنى كۆرگىلى بولمايتتى، يېشىل ئوت-چۆپلەر ئارىسىدا يەنە قىزغۇچ، سۆسۈن گۈللەر جۇلالىنىپ تۇراتتى. يېتىپ رەسىمگە چۈشۈۋالدۇق. بۇ جايدا ئىككى سائەتچە قېنىپ ئارام ئالغاندىن كېيىن يەنە ماڭدۇق، ماشىنىنى مەن ھەيدىدىم. يول ئاسفالىت بولمىسىمۇ ئەمما تۈز ئىدى. ئادەم يوق، ماشىنا يوق يولدا ماشىنا ھەيدەش تولىمۇ راھەت ئىش ئىكەن. ئەمما كىچىك كاتاڭلارغا، يول بويىدىكى شېغىل دۆۋىلىرىگە دىققەت قىلىپ ھەيدىمىسە بولمايتتى، چاق بەزىدە رولنى قايدۇرۇپ كېتەتتى. بىر چاغدا يوغان بىر پاشا يېنىمغا كېلىۋالدى، ئۇرۇپ ئۆلتۈرىمەن دەپ ماشىنىنى سازلىققا چۈشۈرۈۋەتكىلى قىل قالدىم. ھەمراھلىرىم سەل چۆچىدى، مۈگدەۋاتقانلار تىك ئولتۇردى. بۇ يول خېلىلا ئۇزۇن ئىدى، بىر سائەتكە يېقىن ھەيدىگەندىن كېيىن بىر ماي قاچىلاش پونكىتىنىڭ يېنىغا كېلىپ ماشىنىنى توختاتتىم. ھەمراھلىرىمنىڭ يۈرىكى ئەمدى جايىغا چۈشكەندەك قىلاتتى.
كېيىنكى سەپىرىمىز يەنە تاغ بويلاپ مېڭىش بولدى. ئۇششاق كاتاڭ، ئەگىپ ئۆتۈشلەرنى ھېسابقا ئالمىغاندا بۇ يول تۈز ئىدى، ماشىنىلار، ئادەملەرمۇ روشەن كۆپىيىپ قالدى. تاغنىڭ يېنىدا بىر ئۇلۇغ ئۆستەڭ ئاقاتتى. تاغ داۋانلىرىدا ھەسەل باققۇچىلار ئۇچراپ تۇراتتى، بىر خەنزۇدىن ھەسەل ئالسام، يەنە بىر يەردە بىر تۇڭگان “ ئۇ دېگەن تاڭشىر (قەنت قىيامى)دەپ كۆڭلۈمنى يېرىم قىلدى، ئۇ ئادەم ئالدىمايدىغان جىڭ مۇسۇلمانلىقىنى پەش قىلىپ ھەسىلىنى تېتىتقۇزدى، ئۇنىڭكىدىنمۇ بىر قۇتا ئالدىم. يولدا بىر ئۆتەڭدىن ئۆتتۇق، ئاشخانىسىغا خېرىدار چاقىرىۋاتقان شوخ چوكان بىزنى كۆرۈپ “ ۋاي كېلىڭلار، سىلەرنى كېلىدۇ دەپ ساقلاپ تۇرغان بىز “ دەپ كۆڭلۈمىزنى خۇش قىلدى. ئالدىراپ ئۆتۈپ كەتتۇق. بىر ھازا ماڭغاندىن كېيىن ناراتقا كىردۇق، سۈپەتلىك ياسالغان ئاسفالىت يولدا ماشىنىمىز يايراپ كەتتى، تېز سۈرئەتتە كېتىۋاتقان ماشىنىنىڭ دېرىزىلىرىدىن ئەتراپقا تويماي قارايتتىم، نارات يايلىقى ھەقىقەتەن چىرايلىق ئىكەن، شۇنچە ماڭساقمۇ قۇيرۇقى ئۈزۈلمىگەن يايلاقلارغا قاراپ، جەنۇبىي شىنجاڭغا تۈپتىن ئوخشىمايدىغان بۇ ئەۋزەل، گۈزەل ماكانغا زوقلاندىم. خېلى ئۇزاق مېڭىپ چارچىغانىدۇق، ئوبۇلكام رولنى قايدۇرۇپلا بىر ساياھەت رايونىغا كىردى. ساياھەتچىلەر كۆپ ئىدى، ئادەملەرنىڭ كۆپلۈكى كەيپىمىزنى ئۇچۇردى. كشى بۇ يەرگە خىلۋەت گۈزەللىكنى تاماشا قىلغىلى كېلىپ، شەھەرگە ئوخشاپ قالغان ئىستىراھەت مۇھىتىنى كۆرسە ھەقىقەتەن ئۈمىدسىزلىنەتتى. بۇ يەردە ئۇزاق تۇرمايلا كەتتۇق. ئات ئۈستىدە گۈل سەيلىسى قىلىشنى داۋاملاشتۇردۇق، يۈزەكى بولسىمۇ مۇشۇ راھەت ئىدى، قاراڭغۇ چۈشكىچە غۇلجا شەھىرىگە بېرىۋېلىش ئۈچۈن توختىماي ماڭدۇق، كەچقۇرۇن قۇياش ﺋﯩﻠﻰ دەرياسىنى قىزارتقاندا بۇ ئەزىز ۋە ئەزىم دەريانى بويلاپ ئىلگىرىلىدۇق، يول بويىدىكى خىلۋەت، گۈزەل مەنزىرىلەرگە زوقلىنىپ قاراپ، غۇلجا ۋە غۇلجىلىقلار ھەققىدىكى ئۆتمۈش تەسىراتلىرىمنى بىر-بىرلەپ ئويلاپ ئولتۇردۇم. ئۈچ ۋىلايەت ئىنقىلابى ”ئانا يۇرت“ رومانىدىكى تەسىراتلىرىم بىلەن تەڭ خىيالىمدا جانلاندى، قۇلاق تۈۋىمدە داۋۇتجان ناسىرنىڭ ”باغ ئارا گۈلباغ ئارا… ماڭسام چىمەنلەر ئار… “ دېگەن ناخشىسى ياڭرىدى، نۇرمەھەممەت تۇرسۇننىڭ تەمبۇرى سايرىدى، ”ئەجەم“، ”چىمبۇلاق“، ”دىل كۈيى“… نىڭ مۇڭلىرى بىر يەرلەردىن ئاڭلاندى. ئۆمەرجان ئالىم، خالمۇرات ئۆمەر، خىزمەتدىشىم مەھمۇتنىڭ دادىسى ھېسام قۇربان، ھېبى، پەرھات خىتاي… دېگەندەك چاقچاقچىلارنىڭ سىماسى گەۋدىلەندى… خۇددى جاھان ئەھلى ئامېرىكىغا بارماي تۇرۇپلا ھوللىۋودنىڭ كىنولىرىدىن ئامېرىكىنى بىلىپ، چۈشىنىپ بولغاندەك، مەنمۇ غۇلجىنىڭ سەنئىتىدىن بۇ دىيارنى ۋە بۇ دىيارنىڭ خىسلەتكە باي ئادەملىرىنى خېلىلا تونۇپ بولغانىدىم. شام نامىزىنى يولدا ئۆتەپ، زاۋال چۈشكەندە غۇلجىغا كىردۇق، قاينام تاشقىنلىق خەنزۇ بازىرى بىزنى قارشى ئالدى. كاللا-پاقالچاق يەيلى دېۋىدۇق، تۈگەپ كېتىپتۇ.

ﻛﻪﭼﺘﻪ ﻧﺎﻣﻰ ﮬﻪﻳﯟﻩﺕ ﺑﯩﺮ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﺪﺍ ﺗﯜﻧﯩﺪﯗﻕ، ﮬﻪﻣﺮﺍﮬﻠﯩﺮﯨﻢ ﺑﺎﻟﺪﯗﺭﻻ ﺋﯘﻳﻘﯩﻐﺎ ﺗﯘﺗﯘﺵ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﻣﯧﻨﯩﯔ ﮬﯧﭻ ﺋﯘﻳﻘﯘﻡ ﻛﯧﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﻪﻣﻪﺱ ﺋﯩﺪﻯ، ﻳﺎﺗﺎﻗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ، ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﭘﯘﺯﯗﺭ ﻛﯩﻴﯩﻨﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﺮﻛﯩﻤﻠﻪﺭﮔﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﺋﯚﺯﯨﮕﻪ ﺯﺍﻟﯩﻢ، ﯞﻩﺳﯟﻩﺳﯩﻠﯩﻚ ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﮕﻪ ﭘﺎﮬﯩﺸﻪ، ﺋﻪﻳﺪﯨﺰ… ﺧﯩﻴﺎﻟﻰ ﻛﻪﻟﺪﻯ. ﻳﯩﺮﺍﻗﻼﭖﻛﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺑﯩﺮ ﻗﯘﺗﺎ ﻣﯧﻨﺮﺍﻝ ﺳﯘ ﺋﺎﻻﻱﺩﻩﭖ ﺩﯗﻛﺎﻥ ﺋﯩﺰﺩﯨﺪﯨﻢ، ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺋﻮﯓ ﺗﻪﺭﯨﭙﯩﺪﯨﻜﻰ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺋﺎﺷﺨﺎﻧﯩﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻻ ﻳﯧﻨﯩﻐﺎ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﯨﻨﻰ ﻳﯚﻟﻪﭖ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﺗﺎﻣﺎﻕﻳﻪﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ، ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﯘﺷﺎﻟﻠﯩﻖﯞﻩ ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﺪﯨﻦ ﺋﯘﺩﯗﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻘﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﭘﻪﻣﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺑﯘﺭﯗﻟﯘﭖ ﺳﻮﻝ ﺗﻪﺭﻩﭘﻜﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ ﺳﯚﻳﯜﺷﯜﺷﺘﯩﻦ ﺋﺎﯞﯞﺍﻝ ﻏﯘﻟﺠﺎﺗﻪﻟﻪﭘﭙﯘﺯﯨﺪﺍ ﭘﺎﺭﺍﯕﻠﯩﺸﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﺟﯘﭘﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ. ﻛﻮﭼﯩﻨﯩﯔ ﺧﯘﻧﯘﻙ ﭼﯩﺮﺍﻏﻠﯩﺮﻯ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﻰ ﭘﻪﺭﯨﺸﺎﻥ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ، ﺑﯘﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﯩﻜﺎ؟ ﺑﯘ ﭼﻮﻗﯘﻡ ﺳﯩﺘﺎﻟﯩﻦﻛﻮﭼﯩﺴﻰ ﺋﻪﻣﻪﺱ. ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﻰ ﺋﻪﺗﻪ ﻛﯜﻧﺪﯛﺯﻯ ﻛﯚﺭﯨﻤﻪﻥ. ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺩﯗﻛﺎﻥ ﺗﺎﭘﺘﯩﻢ، ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ﺗﺎﭘﻘﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﻗﯘﺗﺎ ﺳﯘﻣﯘﻳﯜﺭﻩﻛﻨﻰ ﻳﺎﺷﺎﺭﺗﺎﻟﻤﯩﺪﻯ، ﺗﺎﮬﺎﺭﻩﺕ ﺋﺎﻻﻱ ﺩﯦﺴﻪﻡﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔ ﺳﯜﻳﻰ ﻳﻮﻗﻜﻪﻥ، ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﺪﯨﻜﻰ ﺧﻪﻧﺰﯗ ﻗﯩﺰ ﺋﻪﺗﻪ ﺳﯘ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ ﺩﻩﭖ ﺋﯚﺯﯛﺭ ﺋﯧﻴﺘﺘﻰ. ﮬﻪﺭﺑﯩﻲ ﭼﺎﭘﺎﻥ ﻛﯩﻴﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮﺧﻪﻧﺰﯗ ﺋﻪﺭ ﺟﺎﮬﯩﻠﻠﯩﻘﯩﻤﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻣﯧﻨﻰ ﻳﻪﺭ ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﻪﯞﻩﺗﻜﻪ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﺳﯘ ﺗﯧﭙﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﻯ. ﺗﺎﮬﺎﺭﻩﺕ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪﺑﯘ ﺳﯘﻣﯘ ﺗﯜﮔﯩﺪﻯ. ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﻩ ﻳﻪﻧﻪ ﺳﯘﻳﻮﻕ، ﺋﯘ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺯﺍﻛﻮﻧﻼﺷﺘﯩﻢ، ﺋﯘ ﻣﯧﻨﯩﯔ ﻛﯩﻤﻠﯩﻜﯩﻤﮕﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ”ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﺍﺗﯘﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﺎﺩﻩﻣﻤﯘ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﻮﭘﺎﻝ ﺑﻮﻻﻣﺪﯗ!“ ﺩﻩﭖ ﺳﯚﺯﻟﻪﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺳﻪﻣﯩﻤﯩﻴﻪﺗﺴﯩﺰﻟﯩﻜﯩﻨﻰ، ﺑﯘ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﺨﺎﻧﯩﻨﯩﯔﻣﯘﻻﺯﯨﻤﯩﺘﯩﻨﯩﯔ ﻧﺎﭼﺎﺭﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﺳﯚﻛﯜﭖ ﺗﺎﺯﺍ ﻗﺎﻳﻨﯩﺪﯨﻢ. ﺷﯘ ﺋﺎﺭﯨﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﻗﯩﺰ ﻛﯧﻠﯩﭗ، ”ﻳﯜﺭﯛﯓ، ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰﻗﻪﯞﻩﺗﺘﻪ ﺳﯘ ﺑﺎﺭ“ ﺩﻩﭖ ﻣﯧﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗﺋﯧﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ ، ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰ ﻗﻪﯞﻩﺗﺘﯩﻦ ﺑﯩﺮ ﺑﻮﺵ ﻳﺎﺗﺎﻗﻨﻰ ﺋﯧﭽﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﻯ، ﻣﯘﻧﭽﯩﺴﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻳﯘﻳﯘﻧﯘﯞﺍﻟﺪﯨﻢ. ﻳﺎﺗﺎﻗﻨﯩﯔﺗﯧﻠﯩﯟﯨﺰﻭﺭﯨﺪﺍ ﺧﻪﻧﺰﯗ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﻣﻪﺷﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﯩﻨﺪﯨﺴﺘﺎﻥ ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﯩﻨﻰ ﮬﻪﻳﺮﺍﻧﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻛﯚﺭﺩﯛﻡ. ﺋﯧﭽﯩﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥﻛﯩﻨﺪﯨﻜﻠﻪﺭﺩﻩ ﺷﻪﮬﯟﻩﺕ ﻟﯩﻐﯩﺮﻻﻳﺘﺘﻰ، ﮬﺎﯞﺍﻳﻰﺋﯩﺴﺘﻪﻙ ﻗﯘﺭﺗﺘﻪﻙ ﻟﯚﻣﯜﻟﺪﻩﻳﺘﺘﻰ. ﻗﺎﻳﺎﻗﻘﺎ ﻗﺎﺭﯨﺴﺎ ﺋﯩﻤﺎﻧﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﻏﺎﺟﺎﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻗﯘﺭﺗﻼﺭ…
ﻣﯘﻧﭽﯩﺪﯨﻦﭼﯩﻘﻘﺎﻧﺪﺍ،
ﺭﻭﮬﯩﻢﻗﻮﺑﯘﻝ ﻗﯩﻠﻤﯩﺪﻯ ﺗﯧﺮﻩﻣﺪﯨﻜﻰ ﭘﺎﻛﻠﯩﻘﻨﻰ…
ﻛﯩﻴﯩﻤﯩﻤﻨﻰﻛﯩﻴﯩﭗ ﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ ﻛﯜﺗﻜﯜﭼﻰ ﻗﯩﺰ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﺍﺗﺘﻰ، ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ. ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﻩ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﻧﺎﺷﺘﺎ ﻗﯩﻠﺪﯗﻕ، ﮬﻪﻣﺮﺍﮬﻠﯩﺮﯨﻢ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﻪﻣﺪﻯﺋﺎﻳﺮﯨﻼﺗﺘﯩﻢ، ﺗﯚﺗﻪﻳﻠﻪﻥ ﺋﺎﺭﺷﺎﯕﻐﺎ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﺋﯜﭼﻪﻳﻠﻪﻥ ﻏﯘﻟﺠﺎ ﺷﻪﮬﯩﺮﯨﺪﻩ ﻗﺎﻟﺪﯗﻕ. ﺑﯘ ﺷﻪﮬﻪﺭﺩﻩ 15 ﻳﯩﻞ ﺋﺎﯞﯞﺍﻝ ﻏﯘﻟﺠﯩﻐﺎ ﻳﺎﺗﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﯘﭖﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﮬﺎﻣﻤﺎﭼﺎﻡ ﻳﺎﺷﺎﻳﺘﺘﻰ، ﻣﻪﺭﮬﯘﻡ ﺩﺍﺩﺍﻣﻨﯩﯔ ﻳﯩﮕﺎﻧﻪ ﻗﯧﺮﯨﻨﺪﯨﺸﻰ ﺋﯩﺪﻯ، ﺧﻪﻟﻖ ﺩﻭﺧﺘﯘﺭﺧﺎﻧﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍﺗﯧﭙﯩﺸﺘﯘﻕ، ﻣﯧﻨﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻛﯚﺯ ﻳﯧﺸﻰﻗﯩﻠﺪﻯ، ﺑﯩﺮ ﺧﻪﻧﺰﯗﻏﺎ ﺋﯩﺠﺎﺭﻩ ﺗﯚﻟﻪﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻏﯧﺮﯨﺒﺎﻧﻪ ﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﻳﻮﻟﺪﯨﺸﻰ ﺋﻪﮬﻠﻰ ﺋﯩﻠﯩﻢ ﻗﺎﺭﻯ ﺋﯩﺪﻯ، ﻗﯘﻟﯩﻘﻰ ﺋﯧﻐﯩﺮﻻﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ، ﻗﯘﻟﯩﻘﯩﻐﺎ ﺗﯩﯖﺸﯩﻐﯘﭺﺗﯩﻘﯩﯟﯦﻠﯩﭗ ﻏﻪﻣﻜﯩﻦ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺋﯩﻨﻰ ﺋﺎﻏﯩﻨﻪﻡ ﻣﻪﮬﻪﻣﻤﻪﺕ ﺋﯚﻣﻪﺭﻧﯩﯔ ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺋﺎﺑﺪﯗﺳﺎﻻﻡ ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ﻛﻪﻟﺪﻯ، ﻛﻪﭼﺘﻪ ﺋﯘﻧﯩﯔﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﺑﺎﺭﺩﯗﻕ. ﻳﯘﺭﺗﺘﯩﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻳﻪﺗﺘﻪ ﻳﯩﻠﺪﯨﻦﺑﯧﺮﻯ ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﺍ ﭘﺎﭼﺎﻗﭽﯩﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﭗ (ﻛﺎﻟﻼ-ﭘﺎﻗﺎﻟﭽﺎﻕ ﺳﯧﺘﯩﭗ) ﺗﺎﭘﻘﺎﻥ ﭘﯘﻟﯩﻐﺎ ﻗﺎﺯﺍﻧﭽﻰ ﻣﻪﮬﻪﻟﻠﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﺋﯚﻱ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ﺑﯘ ﺗﯩﺮﯨﺸﭽﺎﻥﻳﯩﮕﯩﺘﻨﯩﯔ ﺋﺎﺯﺍﺩﻩ ﺋﯚﻳﯩﺪﻩ ﻣﯧﮭﻤﺎﻥ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ”ﻛﯜﻟﮕﯜﻧﭽﻪﻙ ﺷﺎﺑﺎﻥ“ﻧﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯗﻕ. ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﯚﺯﺑﯧﻜﯩﺴﺘﺎﻧﻨﯩﯔ ”ﺳﻪﮬﺮﺍﻟﯩﻖ ﻛﯧﻠﯩﻦ“ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻗﯩﺰﯨﻘﺎﺭﻟﯩﻖ ﻛﯩﻨﻮﺳﯩﻨﻰﻛﯚﺭﯛﭖ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯗﻕ. ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻗﻮﺷﻨﯩﻼﺭ ﺑﻪﻛﻤﯘﺋﯩﻨﺎﻕ ﺋﯚﺗﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺧﻪﺗﻨﻪ ﻣﯘﺭﺍﺳﯩﻤﯩﻐﺎ ﻗﺎﺗﻨﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺋﯧﺮﻯ ﺧﻮﺗﯘﻧﯩﻨﻰ ﺋﯘﺭﯗﭖ ﻗﻮﻳﯘﯞﯦﺘﯩﭗ ﺋﻮﻣﺎﻕ ﺋﻮﻏﻠﯩﻨﻰ ﻳﯧﺘﯩﻢﻗﯩﻠﯩﭙﺘﯘ، ﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﺑﻮﯞﯨﺴﻰ ﺑﺎﻗﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺑﯜﮔﯜﻧﻜﻰﺧﻪﺗﻨﯩﺴﯩﻨﯩﻤﯘ ﺑﻮﯞﺍﻱ ﺋﯚﺯﻯ ﺑﺎﺵ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯛﭘﺘﯘ. ﻛﯩﭽﯩﻜﻜﯩﻨﻪ ﺋﯚﻳﺪﻩ ﻗﯩﺴﺘﯩﻠﯩﺸﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻛﯚﺭﯛﺷﺘﯜﻡ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍﻛﺎﺳﺘﯘﻡ-ﺑﯘﺭﯗﻟﻜﺎ ﻛﯩﻴﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺋﻮﻏﯘﻝﺋﯚﻳﮕﻪ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﮬﻪﻣﻤﻪﻳﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﻮﯕﻼﺭﺩﻩﻙ ﻗﻮﻝ ﺋﯧﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﯚﺭﯛﺷﺘﻰ، ﺋﯘ ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺧﻪﺗﻨﯩﺴﯩﻨﻰ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺑﺎﻻﻏﻪﺕ، ﺋﻪﺭﻛﻪﻛﻠﯩﻚﺩﻩﺭﯞﺍﺯﯨﺴﯩﺪﯨﻦ ﻛﯩﺮﻣﻪﻛﭽﻰ ﺋﯩﺪﻯ. ﺋﯘ ﺳﯘﭘﯩﻐﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﯩﻴﯩﻤﯩﻨﻰ ﺳﺎﻟﺪﻯ، ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﺪﻩ ﺋﻪﻧﺴﯩﺰﻟﯩﻚ، ﻗﻮﺭﻗﯘﻧﭻ ﻛﯚﺭﯛﻧﻤﻪﻳﺘﺘﻰ. ﺧﻪﺗﻨﻪﻗﯩﻠﻐﯘﭼﻰ ﻛﯩﺸﻰ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺋﯘﺳﺘﯩﺮﯨﻨﻰﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺋﻪﺯﺍﺳﯩﻨﻰ ﭼﯩﺮﺍﻗﻨﯩﯔ ﭘﯩﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺗﯘﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﯘﺗﯘﭖ ﺋﯘﭼﯩﻨﻰﺷﺎﺭﺗﻼ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻛﻪﺳﺘﻰ. ﺑﺎﻻ ‘ﯞﺍﻱ“ ﺩﻩﭘﻼ ﯞﺍﻗﯩﺮﺍﭖ ﻳﯩﻐﻼﭖﺑﻮﻟﻐﯩﭽﻪ ﺋﯚﻳﺪﯨﻜﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺑﯩﺮﻯ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﺎﻏﺰﯨﻐﺎﺗﺎﺗﻠﯩﻖ ﺗﯜﺭﯛﻡ ﺳﺎﻟﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ ﺗﯘﺷﻤﯘ ﺗﯘﺷﺘﯩﻦ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﺷﻼﭖ ﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﻣﯘﺑﺎﺭﻩﻛﻠﯩﺪﻯ. ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺋﯩﺰﺩﯨﻨﯩﺶﺗﻮﺭﯨﺪﺍ ﺧﻮﺗﻪﻧﺪﯨﻜﻰ ﺑﯩﺮ ﻧﺎﺋﻪﮬﻠﯩﻨﯩﯔ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺧﻪﺗﻨﯩﺴﯩﻨﻰ ﻗﯩﻠﯩﻤﻪﻥ ﺩﻩﭖ ﺋﻮﺗﺘﯘﺭﯨﺪﯨﻦ ﻛﯧﺴﯩﭗ ﺗﺎﺷﻼﭖ ﺑﯩﭽﺎﺭﻩﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﻣﻪﺟﺮﯗﮬ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﻠﯩﻘﻰ ﺧﻪﯞﻩﺭﻗﯩﻠﯩﻨﻐﺎﻥ ، ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺩﺍﯞﺍﻟﯩﻨﯩﺸﯩﻐﺎ ﻳﺎﺭﺩﻩﻣﺪﻩ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﺗﻪﺷﯟﯨﻘﺎﺗﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺑﯧﺮﯨﻠﻐﺎﻧﯩﺪﻯ. ﺑﯘ ﺧﻪﺗﻨﯩﭽﻰ ﺧﯧﻠﻰ ﺋﯘﺳﺘﺎ ﺑﻮﻟﺴﺎﻛﯧﺮﻩﻙ، ﺧﻪﺗﻨﯩﻠﯩﻜﻨﻰ ﺩﻩﻝ ﺟﺎﻳﯩﺪﺍ ﻗﯩﻠﺪﻯ، ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻗﺎﻧﻨﯩﻤﯘ ﺷﯘ ﮬﺎﻣﺎﻥ ﺗﻮﺧﺘﺎﺗﺘﻰ. ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻜﻪ ﺑﯩﺮﺩﯨﻦ ﻟﯚﯕﮕﻪﺗﺎﺭﻗﯩﺘﯩﻠﺪﻯ، ﮬﻪﻣﻤﻪﻳﻠﻪﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺋﯚﻳﮕﻪﻛﯩﺮﯨﭗ ﻳﻪﻝ-ﻳﯧﻤﯩﺶ ﯞﻩ ﭘﻮﻟﻮﻏﺎ ﺋﯧﻐﯩﺮ ﺗﻪﮔﻜﻪﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﺎﺭﻗﯩﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺸﺘﻰ.

ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﯩﯔ ﺳﺎﭖ، ﺳﺎﻟﻘﯩﻦ، ﻧﻪﻡ ﮬﺎﯞﺍﺳﻰ ﺋﺎﺩﻩﻣﮕﻪ ﺑﺎﺷﻘﯩﭽﻪﮬﯘﺯﯗﺭ ﺑﯧﻐﯩﺸﻼﻳﺘﺘﻰ، ﺷﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﮬﺎﯞﺍﺳﻰ ﺑﯘﻧﭽﻪﻳﯧﻘﯩﺸﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻳﯧﺰﺍ-ﻗﯩﺸﻼﻗﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﮬﺎﯞﺍﺳﻰ ﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺭﺍﮬﻪﺗﺘﯘ؟! ﺗﻪﺷﻠﻪﭘﻜﯩﺪﯨﻜﻰﺩﻭﻟﻼﺭ ﺑﺎﺯﯨﺮﻯ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﺋﺎﯞﺍﺕ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﺋﻪﭘﭽﯩﻞ ﺩﯗﻛﺎﻧﻼﺭ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﭼﻪ ﻣﺎﺭﻛﯩﻼﺭ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﭼﻪ ﻛﻮﭼﺎ ﺋﯩﺴﯩﻤﻠﯩﺮﻯ، ﻧﻪﭘﺲ ﮬﯚﺳﻨﯩﺨﻪﺗﻠﻪﺭ، ﭘﺎﻛﯩﺰ، ﺋﻪﯞﺭﯨﺸﯩﻢ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻗﯩﺰﻻﺭ، ﺑﯩﺮ ﻳﺎﻗﺘﯩﻦ ﻳﺎﯕﺮﺍﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭ ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻠﯩﺮﻯ، ﺗﺎﺷﻤﻪﮬﻪﻣﻤﻪﺗﻨﯩﯔﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﻯ… ﺩﯨﻘﻘﯩﺘﯩﻤﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ، ﺭﻭﮬﯩﻤﻨﻰﺋﯘﺭﻏﯘﺗﯘﭖ ﺑﺎﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺧﻪﻟﻖ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﯩﻨﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﺪﯨﻜﻰ ﺭﯦﺴﺘﯘﺭﺍﻧﺪﺍ ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻳﯧﮕﻪﭺ ﻳﻮﻟﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﻼﺭﻏﺎ ﻧﻪﺯﻩﺭﺳﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺑﻮﻟﯘﭘﻤﯘ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺑﯚﻟﻪﻛﭽﻪ ﺩﯨﻘﻘﯩﺘﯩﻤﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﺎﺗﺘﻰ، ﮔﯜﻝ ﺑﻪﺭﮔﯩﺪﻩﻙ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﯩﯔ ﻳﺎﺷﻠﯩﻘﻰ، ﭘﺎﻛﯩﺰﻟﯩﻘﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﻰﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﻪﻣﺪﯨﻐﺎﻧﺪﯗﻳﺎﻛﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻘﻠﯩﻘﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﭘﺎﻛﯩﺰ، ﺋﻪﺧﻼﻗﻠﯩﻖ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﻪﻣﺪﯨﻐﺎﻧﺪﯗ؟ ﻗﺎﺭﯨﻤﺎﻗﻘﺎ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺭﻭﮬﻰ ﺋﯜﺳﺘﯜﻥ ﺋﯩﺪﻯ، ﻗﯘﺷﻘﺎﭼﺘﻪﻙﯞﯨﭽﯩﺮﻻﭖ ﺳﯚﺯﻟﻪﭖ ﻛﯜﻟﯜﺷﯜﭖ ﻣﺎﯕﺎﺗﺘﻰ. ﻏﯘﻟﺠﺎ ﻗﯩﺰﻟﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺋﯩﺸﭽﺎﻧﻠﯩﻘﻰ، ﭘﺎﻛﯩﺰﻟﯩﻘﻰ، ﻛﯜﻟﻜﻪﺧﯘﻣﺎﺭﻟﯩﻘﻰ ﮬﻪﻣﻤﯩﮕﻪ ﻣﻪﺷﮭﯘﺭ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﯨﻜﻰ ﺑﻮﻳﺘﺎﻗﭽﯩﻠﯩﻘﺘﺎ ﺑﯩﺮﻏﯘﻟﺠﯩﻠﯩﻖ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﺸﯩﭗ ﺑﺎﻗﻘﺎﻥ، ﻗﯩﺰ ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ ﻛﯜﻧﯜﻣﮕﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯘﭼﺎﻕ ﮔﯜﻝ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ، ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻐﺎﺩﯦﺮﯨﺰﻩ ﭘﻪﺭﺩﯨﺴﻰ ﺋﯧﺴﯩﭗ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ، ﻣﻪﻳﻨﻪﺕ ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻨﻰ ﺗﺎﺯﯨﻼﭖ ﭼﯩﻨﯩﺪﻩﻙ ﭘﺎﺭﻗﯩﺮﯨﺘﯩﯟﻩﺗﻜﻪﻧﯩﺪﻯ. ﻣﯩﺠﻪﺯﯨﻤﯩﺰ ﻗﺎﻣﻠﯩﺸﺎﺗﺘﻰ، ﺗﺎﻧﺴﺎ ﺋﻮﻳﻨﯩﺴﺎﻕ ﻛﯜﻟﻜﻪ، ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﺋﯜﺯﯛﻟﻤﻪﻳﺘﺘﻰ. ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺗﯘﺭﻣﯘﺷﯘﻣﻐﺎ ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﺸﯩﯟﯦﻠﯩﭗ، ﺋﯘ ﻗﯩﺰ ﺑﯘﻧﻰ ﺑﯩﻠﯩﭗ ﻗﯧﻠﯩﭗ ﻣﯘﻧﺎﺳﯩﯟﯨﺘﯩﻤﯩﺰﺋﯜﺯﯛﻟﺪﻯ. ﺋﯘ ﻗﯩﺰ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﭼﻪﺕﺋﻪﻟﮕﻪ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﮬﺎﺯﯨﺮﻣﯘ ﺷﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﺩﻩﭖ ﺋﺎﯕﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺷﯘ ﻗﯩﺰﻧﻰ ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﻣﺎﯕﺎ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﻏﺎﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﺎﺭ ﺋﯩﺪﻯ، ﻣﯧﻨﻜﺎﯞﺧﻪﻥ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ﻏﯘﻟﺠﺎﺋﯩﻨﺘﯘﻧﺎﺗﺴﯩﻴﯩﺴﯩﺪﻩ ﺭﺍﯞﺍﻥ ﺳﯚﺯﻟﻪﻳﺘﺘﻰ، ﺋﯩﻠﻤﯩﻲ ﭘﺎﺭﺍﯓ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ ، ﻳﺎﺗﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﺎﻣﺎﻕ ﺋﯧﺘﯩﭗ ﺑﯧﺮﻩﺗﺘﻰ، ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ ﻛﯜﻧﯜﻣﺪﻩ ﺑﯩﺮﭘﯩﺌﺎﻧﯩﻨﻮ ﭘﯩﻼﺳﺘﯩﻨﯩﻜﯩﺴﻰ ﺳﻮﻏﺎ ﻗﯩﻠﻐﺎﻧﯩﺪﻯ، ﮬﺎﺯﯨﺮ ﺋﺎﯕﻠﯩﺴﺎﻣﻤﯘ ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﯩﻚ ﺗﯘﻳﻐﯘﻻﺭﻏﺎ ﭼﯚﻣﯩﻤﻪﻥ؛ ﺋﯘ ﺟﺎﭘﺎﻏﺎﭼﯩﺪﺍﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰ ﺋﯩﺪﻯ، ﮬﺎﺯﯨﺮﻣﯘ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﺍﺋﯩﺸﻠﻪﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﻳﯩﻠﺪﺍ ﺑﯩﺮﻩﺭ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺳﻮﺭﯗﻧﻼﺭﺩﺍ ﺋﯘﭼﺮﯨﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﯩﻤﯩﺰ. ﻣﻪﻥ ﺷﯘ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻗﯩﺰﺩﯨﻦ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﻰﭼﯜﺷﻪﻧﮕﻪﻥ، ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﺪﻩ ﺋﯘﻧﺘﯘﻟﻤﺎﺱ ﺗﻪﺳﯩﺮﺍﺗﻼﺭ، ﮔﯜﺯﻩﻝ ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﯩﻠﻪﺭ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ. ﺗﺎﻣﺎﻕ ﻳﻪﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺩﯗﻛﺎﻥ ﺋﺎﺭﯨﻼﭖ ﺑﯩﺮﺧﻪﻧﺰﯗ ﺋﺎﻳﺎﻟﻨﯩﯔ ﺩﯗﻛﯩﻨﯩﺪﯨﻦ ﻛﯚﻳﻨﻪﻙﺋﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺗﻮﺳﺎﺗﺘﯩﻦ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ، ﺑﻮﺩﻩﻙ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﯘ ﺩﯗﻛﺎﻧﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﺋﯘﭼﺎﻣﺪﯨﻜﻰ ﻛﯚﻳﻨﻪﻛﻜﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ “ ﺑﻪﻙ ﻳﺎﺭﺍﺷﺘﻰ“ ﺩﻩﭖ ﻣﺎﺧﺘﯩﻐﯩﻠﻰﺗﯘﺭﺩﻯ. “ ﺳﯩﺰ ﺑﯘ ﺩﯗﻛﺎﻧﻨﯩﯔ ﺧﻮﺟﺎﻳﯩﻨﯩﻤﯘ“ ﺩﯦﺴﻪﻡ “ ﻳﺎﻕ، ﭼﺎﻛﯩﺮﻯ“ ﺩﻩﭖ ﻣﻪﻳﯜﺱ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻗﻮﻳﺪﻯ.
ﻣﻪﻣﻪﺕﺋﯚﻣﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺋﯜﭺ ﯞﯨﻼﻳﻪﺕﺋﯩﻨﻘﯩﻼﺑﻰ ﺧﺎﺗﯩﺮﻩ ﺳﺎﺭﯨﻴﯩﻐﺎ ﺑﺎﺭﺩﯨﻢ ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺋﯩﻜﻜﯩﻤﯩﺰﮔﻪ ﻗﻪﮬﺮﯨﻤﺎﻧﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻧﻰ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﯗﺷﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﻛﯚﺭﻣﯩﮕﻪﻥ ﺭﻩﺳﯩﻤﻠﻪﺭﻧﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻣﯘﺭﻩﻛﻜﻪﭖ ﮬﯧﺴﺴﯩﻴﺎﺗﻼﺭﻏﺎﭼﯚﻣﯜﻟﺪﯛﻡ. ﺟﻴﺎﯓ ﺟﯧﺸﯩﻨﯩﯔ ﺋﯜﭺ ﯞﯨﻼﻳﻪﺕ ﺭﻩﮬﺒﻪﺭﻟﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﯚﻳﯩﺪﻩ ﺯﯨﻴﺎﭘﻪﺕ ﺑﻪﺭﮔﻪﻥ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﺷﯩﮕﻪ ﮬﻪﻳﺮﺍﻥ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. 11 ﺑﯧﺘﯩﻤﻨﯩﯔﻛﻮﻧﺎ ﺋﯩﻤﻼﺩﺍ ﻳﯧﺰﯨﻠﻐﺎﻥ ﻧﯘﺳﺨﯩﺴﯩﻨﻰ ﺗﻮﻟﯘﻕﺋﻮﻗﯘﭖ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ. ﺑﻪﺯﻯ ﻣﺎﺩﺩﯨﻼﺭﻧﻰ ﺋﻮﻗﯘﯞﯦﺘﯩﭗ ﯞﯗﺟﯘﺩﯗﻡ ﺗﯩﺘﺮﻩﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﺗﺎﺭﯨﺦ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﺎﺟﺎﻳﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﺟﻪﺭﻳﺎﻥ ﺋﯩﺪﻯ، ﺋﯘ ﺩﻩﯞﺭﻧﻰﺑﺎﺷﺘﯩﻦ ﻛﻪﭼﯜﺭﻣﯩﮕﻪﻥ ﺑﯩﺰﻟﻪﺭ ﮬﺎﺯﯨﺮﻗﻰ ﺩﻩﯞﺭﻧﯩﯔﻛﺎﻟﻠﯩﺴﻰ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﮬﻪﺭ ﻗﯩﺴﻤﺎ ﺋﻮﻳﻼﯞﯦﺮﯨﻤﯩﺰ، ﺋﻮﻳﻼﭖ-ﺋﻮﻳﻼﭖ ﺑﻪﺭﯨﺒﯩﺮ ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰﮔﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﻤﯩﺰ ﯞﻩ ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﻖ ﺷﻪﺧﺴﯩﻲﮬﻪﻟﻪﻛﭽﯩﻠﯩﻜﯩﻤﯩﺰﺩﻩ ﻗﺎﻟﯩﻤﯩﺰ. ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﮔﯜﭼﻰ ﻗﯩﺰﻏﯩﻤﯘ ﺑﻪﺯﻯ ﺭﻩﺳﯩﻤﻠﻪﺭﻧﻰ ﺗﻪﭘﺴﯩﻠﯩﻲ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﯛﺵ ﺧﻮﺷﻴﺎﻗﻤﯩﺪﻯ. ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰ ﮬﻪﻣﻤﻪﺭﻩﺳﯩﻤﻠﻪﺭﻧﻰ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﻟﻪﭖﻛﯚﺭﯛﭖ، ﺋﺎﺳﺘﯩﺪﯨﻜﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﯛﺷﻠﻪﺭﻧﻰ ﺋﻮﻗﯘﭖ ﭼﯩﻘﺘﯘﻕ. ﺋﻪﺧﻤﻪﺗﺠﺎﻥ ﻗﺎﺳﯩﻢ ﻣﻪﻗﺒﻪﺭﯨﺴﻰ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺭﻩﺳﯩﻤﮕﻪ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦﻛﯧﻴﯩﻦ ﺧﻪﻟﻖ ﺑﺎﻏﭽﯩﺴﯩﺪﺍ ﺋﺎﻳﻼﻧﺪﯗﻕ. ﺋﻪﺧﻤﻪﺗﺠﺎﻥ ﻗﺎﺳﯩﻤﻰﮬﻪﻗﯩﻘﻪﺗﻪﻥ ﻛﯧﻠﯩﺸﻜﻪﻥ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺋﯩﺪﻯ، 33 ﻳﯧﺸﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﺑﯩﺰﺩﻩ ﻧﻪﺩﻩ ﺋﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺳﺎﻻﭘﻪﺕ! ﻏﯧﻨﻰ ﺑﺎﺗﯘﺭ، ﺋﻪﻛﺒﻪﺭ ﺑﺎﺗﯘﺭ، ﻓﺎﺗﯩﺦﺑﺎﺗﯘﺭ ﮬﯧﻜﺎﻳﯩﻠﯩﺮﻯ ﮬﺎﺯﯨﺮﻗﻰ ﺋﻪﺭﻛﻪﻛﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺋﯚﺗﻤﯜﺵ ﻗﯩﺴﺴﯩﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﺩﻩﯞﺭ ﺋﯚﺯﮔﻪﺭﺩﻯ، ﻏﯘﻟﺠﺎﺋﻪﺭﻛﻪﻛﻠﯩﺮﻯ ﺳﻮﺭﯗﻧﺪﺍ ﻗﻪﮬﺮﯨﻤﺎﻧﻠﯩﻖﻳﺎﺭﯨﺘﯩﺸﯩﺪﯗ. ﻏﯘﻟﺠﺎ ﺑﺎﻳﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﻛﯚﭘﯩﻨﭽﯩﺴﻰ ﺋﺎﺗﯘﺷﻠﯘﻕ ﻳﺎﻛﻰ ﻗﻪﺷﻘﻪﺭﻟﯩﻚ. ﺋﯘﻻﺭ ﺳﻮﺭﯗﻧﺪﺍ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﻣﺎﺯﺍﻗﻘﺎ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ. ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻼﺭﺗﯧﻠﯩﻘﯩﭗ ﻛﯜﻟﯜﺷﻠﯩﺮﻯ، ﺑﯩﺮﺩﻩﻙ ﯞﺍﻗﯩﺮﺍﺷﻠﯩﺮﻯ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﯞﯗﺟﯘﺩﯨﺪﯨﻜﻰ ﺑﯧﺴﯩﻤﻨﻰ ﺗﯜﮔﯩﺘﯩﭗ، ﺋﯩﭻ ﭘﯘﺷﯘﻏﯩﺪﯨﻦ ﻗﯘﺗﯘﻟﯩﺪﯗ. ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﺋﻪﻗﯩﻞ-ﭘﺎﺭﺍﺳﻪﺕ، ﭼﺎﻗﻘﺎﻧﻠﯩﻖ ، ﮬﻮﺷﻴﺎﺭﻟﯩﻘﻨﯩﯔ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻧﺪﯨﺴﻰ. ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺳﻪﻧﺌﯩﺘﯩﺪﻩ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﺳﯚﻳﯜﻧﺪﯛﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻧﻪﺭﺳﻪ ﺑﺎﺭ: ﺑﯩﺮﻯﻳﯘﻣﯘﺭ، ﺑﯩﺮﻯ ﻗﻮﺷﺎﻕ. ﺑﯘ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺑﯧﻴﺠﯩﯖﺪﺍﺋﯚﺗﻜﯜﺯﯛﻟﮕﻪﻥ 16-ﻧﯚﯞﻩﺗﻠﯩﻚ ﺧﺎﻧﺘﻪﯕﺮﻯ ﺋﻪﺩﻩﺑﯩﻴﺎﺕ ﻣﯘﻛﺎﭘﺎﺗﻰ ﻳﯩﻐﯩﻨﯩﺪﺍ ﺋﯩﺴﻤﺎﺋﯩﻞ ﺋﻪﮬﻤﻪﺩ ﻟﻪﺗﯩﭙﻪ-ﻳﯘﻣﯘﺭﻧﯩﯔ ﺭﻭﻟﯩﻨﻰ ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩﺗﻪﻛﯩﺘﻠﯩﺪﻯ، 70-ﻳﯩﻠﻼﺭﺩﺍ ﺧﻪﻧﺰﯗﻻﺭﻏﺎ ﻧﻪﺳﺮﺩﯨﻦ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﯨﻨﻰ ﺗﻮﻧﯘﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻤﯩﺰﻧﻰ، ﮬﺎﺯﯨﺮ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﺋﯘ ﺋﻮﺑﺮﺍﺯﻧﻰ ﻳﻮﻗﯩﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﯘﯞﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻤﯩﺰﻧﻰ، ﮬﺎﺯﯨﺮ ﮬﯧﺴﺎﻣﻨﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗﻗﻮﻳﻐﺎﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ، ﺧﻪﻧﺰﯗﻻﺭﻧﯩﯔ ﺗﯧﺨﻰ ﺋﯘﻧﻰ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﯨﺪﻩﻙﺗﻮﻧﯘﭖ ﺑﻮﻻﻟﻤﯩﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ، ﺷﯘﯕﺎ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﯨﻨﯩﯔ ﺋﻪﻗﯩﻞ-ﭘﺎﺭﺍﺳﻪﺗﻜﻪ ﺑﺎﻱ ﻟﻪﺗﯩﭙﯩﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻗﯧﺰﯨﺶ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺭﻭﮬﯩﻐﺎ ﯞﺍﺭﯨﺴﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﺸﻨﯩﯔ ﺯﯙﺭﯛﺭﻟﯩﻜﯩﻨﻰﺗﻪﻛﯩﺘﻠﯩﺪﻯ. ﻏﯘﻟﺠﺎ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﻨﯩﯔﻣﺎﻛﺎﻧﻰ، ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﺍ ﮔﻮﻳﺎ ﮬﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻼﻻﻳﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ، ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻳﺎﺷﯩﻤﯩﺴﺎ ﺋﯚﻟﯜﭖ ﺑﯧﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﯘﻳﯘﻟﯩﺪﯗ. ﺋﻪﻣﻪﻟﯩﻴﻪﺗﺘﻪ ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻼﻟﯩﺸﻰ ﻧﺎﺗﺎﻳﯩﻦ، ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺋﯘﺳﺘﺎ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻼﺭﻣﯘ ﺋﯩﻠﮭﺎﻣﻰ ﻛﻪﻟﻤﯩﺴﻪ، ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﻰﻳﯧﺘﯩﺸﻤﯩﺴﻪ ﺑﯧﺸﯩﻐﺎ ﻛﺎﻟﺘﻪﻙ ﺗﻪﮔﻜﻪﻥﻣﻮﺯﺍﻳﺪﻩﻙ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯗ. ﻣﻪﻳﻠﻰ ﻗﺎﻧﺪﺍﻗﻼ ﺑﻮﻟﺴﯘﻥ، ﻳﯘﻣﯘﺭ ﻗﺎﺑﯩﻠﯩﻴﯩﺘﻰ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﺳﻮﺭﯗﻧﻨﻰ ﺑﯧﺸﯩﻐﺎ ﻛﯩﻴﻪﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ، ﺳﻮﺭﯗﻥﺋﻪﮬﻠﯩﻨﻰ ﻛﯜﻟﺪﯛﺭﻩﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻼﺭﻏﺎ ﺑﻪﻛﻤﯘ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﻤﻪﻥ، ﺋﯩﻨﻜﺎﺳﻰ ﭼﺎﻗﻘﺎﻥ، ﺯﯗﯞﺍﻧﻰ ﭼﺎﻗﻘﺎﻧﻼﺭﻧﯩﯔ ﮬﯚﺭﻣﻪﺗﻜﻪ ﺋﯧﺮﯨﺸﻪﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻐﺎ ﺋﯩﺸﯩﻨﯩﻤﻪﻥ. ﺋﻪﮔﻪﺭ ﺑﯩﺮﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﻰ ﺗﺎﻻﻧﺘﻠﯩﻖ ﮬﻪﻡ ﺋﯧﺴﯩﻞ ﭘﻪﺯﯨﻠﻪﺗﻠﯩﻚ ﺑﻮﻟﺴﺎ ، ﮔﯜﻝ ﺋﯜﺳﺘﯩﮕﻪ ﮔﯜﻝ ﻛﯧﻠﯩﭗ، ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻗﯘﺭﺑﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﯘﺯﺍﻕ ﺩﻩﯞﺭﺳﯜﺭﻩﻟﯩﺸﻰ ﻣﯘﻣﻜﯩﻦ. ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻗﯘﺭﺑﺎﻧﻨﯩﯔﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻠﯩﻖ ﭘﺮﯨﻨﺴﯩﭙﯩﻨﻰ ﺋﻮﻏﻠﻰ ﻣﻪﮬﻤﯘﺩ ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻣﯘﻧﺪﺍﻕ ﺷﻪﺭﮬﻠﻪﻳﺪﯗ: ﺩﺍﺩﺍﻡ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﺑﺎﺷﻠﯩﻘﻘﺎ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﯩﺴﻰ، ﺩﯨﻨﻐﺎ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯜﭼﯩﻨﭽﯩﺴﻰ، ﻛﯩﺸﯩﻨﯩﯔﻣﻪﺧﭙﯩﻴﯩﺘﯩﮕﻪ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ. ﻳﻪﻧﻪ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻗﯘﺭﺑﺎﻥ ﺋﻪﺯﻩﻟﺪﯨﻦ ﺋﯚﺯ ﺧﻪﻟﻘﯩﻨﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻛﯚﺭﯛﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ، ﺋﻪﻣﻪﻟﺪﺍﺭﻏﯩﻤﯘ، ﺗﯧﺠﯩﻤﻪﻟﮕﯩﻤﯘ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﻣﯘﺋﺎﻣﯩﻠﻪ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ.
ﻧﻪﭼﭽﻪﻳﯩﻞ ﺗﯩﺮﯨﺸﯩﭗ ﭘﯘﻝ ﺗﯧﭙﯩﭗ ﺑﯘ ﻗﻮﻳﻨﻰ ﻛﻪﯓ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﯩﺮﻯ ﻣﻪﺭﺕ ﺯﯦﻤﯩﻨﻐﺎ ﻳﻪﺭﻟﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﻳﯘﺭﺗﻠﯘﻗﻼﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﺮ-ﺑﯩﺮﻟﻪﭖ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﻡ. ﺑﯘﻻﺭ ﻳﻪﻧﻪ ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﯧﺴﯩﻞ ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﻣﯧﻨﻰﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﺩﻯ. ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﯨﻜﻰ ﺑﯘﺭﺍﺩﻩﺭ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﻮﻧﯘﺷﺘﯘﺭﺩﻯ. ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﺪﺍﺭﭼﯩﻠﯩﻖ ﺷﺎﺧﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﯟﻩﺭﺩﻯ، ﻛﯚﯕﯜﻟﻠﯜﻙ ﺋﯩﺸﻼﺭ ﺋﺎﺭﻏﺎﻣﭽﯩﺪﻩﻙﺋﯘﻟﯩﻨﯩﭗ ﻣﺎﯕﺪﻯ، ﺑﻪﺭﯨﻜﻪﺗﻠﯩﻚﺯﯦﻤﯩﻦ، ﻛﻪﯕﺮﻯ ﯞﺍﻗﯩﺖ، ﺋﯩﺴﺘﯩﺮﺍﮬﻪﺕ، ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﺸﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﯚﺭﻣﻪﺕ ﯞﻩ ﺷﺎﺭﺍﭘﻪﺕ ﻣﯧﻨﻰ ﮬﻪﺭ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺧﯘﺵ ﻛﻪﻳﯩﭗ ﻗﯩﻠﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﺩﻯ. ﺋﯩﻠﻰﺩﻩﺭﻳﺎﺳﯩﺪﺍ ﻛﺎﺗﯩﺮﻏﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺗﯧﻴﯩﻠﺪﯗﻕ. ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺩﻩﺭﻳﺎﻧﯩﯔﺑﯩﺮ ﺗﺎﺭﻣﯩﻘﻰ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﺋﯘﻟﯘﻍ ﺋﯚﺳﺘﻪﯕﺪﻩ ﺳﯘﻏﺎ ﭼﯚﻣﯜﻟﺪﯗﻕ. ﺑﯘ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﺑﺎﺷﻼﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﺋﺎﺑﻠﻪﺕ ﻗﺎﺭﻯ ”ﺋﺎﯞﺍﻳﻼﭖﺋﯜﺯﯛﯕﻼ، ﭼﯚﻛﯜﭖ ﻛﻪﺗﺴﻪﯕﻼ ﻣﻪﺭﻛﻪﺯﮔﻪ ﺳﯩﻠﯩﻨﻰ ﺗﯚﻟﻪﭖ ﺑﯧﺮﻩﻟﻤﻪﻳﻤﯩﺰ“ ﺩﻩﭖ ﭼﺎﻗﭽﺎﻕ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﻣﻪﻥ ﭼﻮﯕﻘﯘﺭ ﻳﻪﺭﻧﻰﺑﻮﻳﻼﭖ ﺋﯜﺯﺩﯛﻡ، ﻛﯚﻙ ﺋﺎﺳﻤﺎﻥ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖﺋﺎﭘﺘﺎﭖ، ﻳﯧﺸﯩﻞ ﭼﯩﻤﻪﻧﻠﯩﻚ، ﺳﯘﻏﺎ ﺳﺎﯕﮕﯩﻠﯩﻐﺎﻥ ﺳﯚﮔﻪﺕ ﺗﺎﻟﻠﯩﺮﻯ… ﺳﯘ ﺋﯜﺯﯛﯞﯦﺘﯩﭗ ﻗﺎﺭﺍﻳﺘﺘﯩﻢ، ﻗﯩﺮﻏﺎﻗﻘﺎ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺑﺎﺵﺋﯧﻘﯩﻨﻐﺎ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ. ﺑﯩﺮ ﻳﺎﻧﺪﺍ ﻛﺎﻟﯩﻼﺭ ﺋﻮﺗﻼﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺋﯘ ﺗﻪﺭﻩﭘﺘﯩﻜﻰ ﻗﻮﻧﺎﻗﻠﯩﻘﻨﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﺪﺍ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭ ﺋﻮﺕ ﻗﺎﻻﭖ ﻗﻮﻧﺎﻕ ﭘﯩﺸﯘﺭﯗﭖ ﻳﻪﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺳﯘﺩﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ، ﺩﻩﺭﻳﺎ ﺑﻮﻳﻼﭖ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮﺧﯩﻠﯟﻩﺕ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﻗﯩﻤﯩﺰ ﺋﯩﭽﺘﯘﻕ، ﻛﻪﭼﺘﻪﺷﯩﭙﺎﯕﺪﺍ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﺟﺎﮬﺎﻧﻨﯩﯔ ﭘﺎﺭﯨﯖﯩﻨﻰ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻣﯘﯕﺪﺍﺷﺘﯘﻕ. ﻣﻪﻥ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﺗﻪﺳﺘﻪ ﺑﯩﺮ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﻧﻰ ﺋﻮﯕﺸﺎﭖ ﺑﯩﺮ-ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻧﺎﺧﺸﺎ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗﺑﻪﺭﺩﯨﻢ. ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﻮﺑﯘﻟﻜﺎﻡ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻛﻪﭘﺘﯘ، ﻗﻮﺭﻏﺎﺱ ﭼﯧﮕﺮﺍ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﻐﺎ ﺑﺎﺭﺩﯗﻕ. ﭼﯧﮕﺮﯨﻨﯩﯔ ﺋﯘ ﺗﻪﺭﯨﭙﯩﺪﯨﻜﻰﻗﺎﺯﺍﻗﯩﺴﺘﺎﻥ ﻗﻮﺭﻏﺎﺳﺘﻪﻛﻼ ﺑﯩﺮﻳﻪﺭ ﺋﯩﺪﻯ. ﺷﯘﻧﭽﯩﻠﯩﻜﻼ ﻛﯚﺭﺩﯗﻕ. ﭘﻮﻳﯩﺰ ﯞﺍﮔﻮﻧﻠﯩﺮﯨﺪﻩﻙ ﺋﯘﺯﯗﻥ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﻼﺭ ﻳﻮﻝ ﺑﻮﻳﻼﭖ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ. ﺭﯗﺱ ﻣﺎﻟﻠﯩﺮﻯ ﺳﻮﺩﺍﺳﺎﺭﯨﻴﯩﻐﺎ ﺗﺎﻣﺎﻣﻪﻥ ﺟﯘﯕﮕﻮ ﻣﺎﻟﻠﯩﺮﻯ ﺗﻮﺷﯘﭖ ﻛﯧﺘﯩﭙﺘﯘ. ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺭﯗﺱ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﻨﻰ ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﺑﺎﺭﺩﯗﻕ، ﺳﺎﻏﺮﯨﺴﻰ ﻳﻮﻏﺎﻥ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺑﯩﺮ ﺭﯗﺱﻗﯩﺰﻯ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺭﯗﺱ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻧﯧﻤﯩﻠﻪﺭﻧﯩﺪﯗﺭ ﺩﻩﭖ ﭘﺎﺭﺍﯕﻠﯩﺸﯩﯟﺍﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻤﯘ ﭘﯜﺗﯜﻧﻠﻪﻱ ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﻣﺎﻟﻠﯩﺮﻯﺳﯧﺘﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ؛ ﺭﯗﺳﻼﺭ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﺋﺎﭼﻜﯚﺯﻟﯜﻙ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻣﺎﻝ ﺳﯧﺘﯩﯟﺍﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﺑﯘ ﺳﺎﻳﺎﮬﻪﺗﻨﯩﯔ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺗﺎﻳﻨﻰ ﺑﻮﻟﻤﯩﺪﻯ، ﺷﻪﮬﯩﺮﻯﻏﯘﻟﺠﯩﻨﯩﯔ ﺳﺎﻟﻘﯩﻦ، ﺋﯩﻠﻠﯩﻖ ﺑﺎﻏﺮﻯﻛﯚﯕﻠﯜﻣﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ.

ﺑﯩﺮ ﺩﯗﻛﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﯞﺍﺯ ﻳﺎﯕﺮﺍﺗﻘﯘﺩﯨﻦ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﻣﯘﺯﯨﻜﯩﺴﻰ ﭼﯩﻘﯩﯟﺍﺗﺎﺗﺘﻰ، ﺗﯧﻠﯧﻔﻮﻥ ﺋﯘﺭﯗﯞﺍﻻﻱ، ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﯞﺍﺯﯨﻨﻰ ﭘﻪﺳﺮﻩﻙ ﻗﯩﻠﺴﯩﯖﯩﺰ ﺩﯦﺴﻪﻡ، ﻳﺎﻏﻠﯩﻖ ﭼﯩﮕﯩﯟﺍﻟﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰ ﺯﯨﻨﮭﺎﺭ ﺋﯘﻧﯩﻤﯩﺪﻯ، ﺩﯗﻛﯩﻨﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺗﯧﻠﯧﻔﻮﻧﺪﯨﻦﻛﯩﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﻧﻪﭼﭽﻪ ﻣﻮﭼﻪﻧﻠﯩﻚ ﭘﺎﻳﺪﯨﻨﻰ ﺩﻩﭖ ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻨﯩﯔ ﭘﻪﻳﺰﯨﻨﻰ ﺋﯘﭼﯘﺭﯗﺷﻨﻰ ﺧﺎﻟﯩﻤﯩﺪﻯ. ﺧﻪﻧﺰﯗ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﺪﯨﻜﻰﻣﻪﻳﻨﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﺋﯩﭽﯩﺪﯨﻜﻰﭘﺎﻛﯩﺰﻟﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻏﺎﺟﯩﻼﭖ ﺗﺎﺷﻠﯩﯟﻩﺗﻜﻪﻥ ﻛﺎﻟﻼ-ﭘﺎﭼﺎﻕ ﭼﯧﭽﯩﻠﯩﭗ ﻳﺎﺗﻘﺎﻥ، ﻣﺎﻳﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺋﻪﺧﻠﻪﺕ ﻳﻮﻟﺪﯨﻦﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﭘﻪﺭﯞﺍﺳﯩﺰ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﺗﺎﺭ ﻛﻮﭼﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻛﯧﺘﻪﺗﺘﻰ ﻳﺎﻛﻰ ﺋﯘ ﻛﻮﭼﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺷﻪﮬﻪﺭ ﻣﻪﺭﻛﯩﺰﯨﮕﻪ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﺍﭖﻣﯧﯖﯩﺸﺎﺗﺘﻰ. ﺧﻪﻧﺰﯗ ﺑﺎﺯﯨﺮﻯ ﺩﻩﭖﺋﺎﺗﯩﻠﯩﭗ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﺑﺎﺯﺍﺭﺩﺍ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭ ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺋﯜﭼﯜﻧﻼ ﺗﯚﺭﻩﻟﮕﻪﻧﺪﻩﻙ ﻣﯩﻐﯩﻠﺪﯨﺸﯩﭗ ﺗﯩﺮﯨﻜﭽﯩﻠﯩﻚ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ، ﻟﻪﺯﯨﺰﻧﯧﻤﻪﺗﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﮬﻮﺯﯗﺭﻟﯩﻨﺎﺗﺘﻰ. ﺑﯘ ﻳﯘﺭﺗﺘﯩﻜﻰ ﻣﻪﻣﯘﺭﭼﯩﻠﯩﻖ ﻛﯚﺯﮔﻪ ﭼﯧﻠﯩﻘﯩﭙﻼ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﮔﯚﺷﻨﯩﯔ ﻛﯩﻠﻮﺳﻰ 14 ﻳﯜﻩﻥ ﺋﯩﻜﻪﻥ، ﻣﯧﯟﻩ-ﭼﯧﯟﻩ، ﻗﯘﺭﯗﻕ ﻳﻪﻝ-ﻳﯧﻤﯩﺶ، ﻛﺎﻟﻼ-ﭘﺎﭼﺎﻕ، ﻗﻮﻱ، ﺗﻮﺧﯘ، ﺑﯧﻠﯩﻖ ﻛﺎﯞﺍﭘﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺋﻪﺭﺯﺍﻧﻠﯩﻘﯩﻤﯘ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯗﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻳﯧﻤﻪﻙ-ﺋﯩﭽﻤﻪﻙ ، ﮬﯚﻝ ﻣﯧﯟﯨﻠﻪﺭ ﻛﻪﭺﻛﯩﺮﮔﯩﭽﻪ ﺳﯧﺘﯩﻠﯩﭗ ﺗﯜﮔﻪﻳﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺗﯜﮔﯩﻤﯩﮕﯜﺩﻩﻙﺑﻮﻟﺴﺎ ﺋﻪﺭﺯﺍﻥ ﺑﺎﮬﺎﺩﯨﻼ ﺗﯚﻛﻤﻪ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺳﯧﺘﯩﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﭘﺎﭼﺎﻗﭽﻰ ﺋﺎﻏﯩﻨﯩﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﮔﯧﭙﯩﮕﻪ ﻗﺎﺭﯨﻐﺎﻧﺪﺍ، ﺋﯩﭽﻜﯩﺮﯨﮕﻪﮔﯚﺵ، ﻛﺎﻟﻼ-ﭘﺎﭼﺎﻕ، ﻣﯧﯟﻩ-ﭼﯧﯟﻩ ﻳﯚﺗﻜﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻼﺭﻧﯩﯔﺋﺎﯞﯗﭖ ﻛﯧﺘﯩﺸﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻏﯘﻟﺠﯩﺪﺍ ﻗﻪﮬﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ،ﻗﯩﻤﻤﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ ﻛﯚﺭﯛﻟﯜﺷﻜﻪ ﺑﺎﺷﻼﭘﺘﯘ. ﺧﻪﻧﺴﯘ ﺑﺎﺯﯨﺮﯨﻨﯩﯔ ﻳﻪﻧﻪ ﻗﺎﭼﺎﻧﻐﯩﭽﻪﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﺎﯞﺍﺕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻐﺎ ﺑﯩﺮ ﻧﯧﻤﻪ ﺩﯦﻤﻪﻙ ﺗﻪﺱ ﺋﯩﻜﻪﻥ. ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﺗﻪﯕﺸﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﺘﻪ ﺭﺍﻳﻮﻥﺋﻪﯞﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻰ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﯞﺍﻗﯩﺘﻠﯩﻖ ﺑﻮﻟﺴﺎﻛﯧﺮﻩﻙ. ﺧﻪﻟﻘﯩﻤﯩﺰ ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﻧﯧﻤﻪﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺋﯜﻣﯩﺪﯞﺍﺭ، ﺗﯩﺮﯨﺸﻤﯩﺴﺎ ﺑﯘ ﻧﯧﻤﻪﺗﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﻮﻟﺪﯨﻦ ﻛﯧﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺭﯨﻘﺎﺑﻪﺗﻜﻪ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﻨﯩﯔ ﺭﻩﮬﯩﻤﺴﯩﺰﻟﯩﻜﻰﻳﯧﺰﯨﻼﺭﻧﯩﯔ ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﯩﺸﯩﺸﯩﮕﻪ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﻛﯜﭼﯩﻴﯩﺸﻜﻪ ﺑﺎﺷﻼﻳﺪﯗ. ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﯩﺸﯩﺶﭘﺎﻙ ﻳﯧﺰﯨﺪﯨﻦ ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﭗ ﻧﺎﭘﺎﻙ ﺷﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﯘﭼﯩﻘﯩﻐﺎ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﺋﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﻗﯩﺰﻻﺭﺩﯨﻦ ﺑﺎﺷﻠﯩﻨﯩﺪﯗ. ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﯩﯔ ﺷﻪﮬﻪﺭﻟﯩﺸﯩﺸﻰﻗﺎﺭﺍﻡ ﺋﻮﻏﯘﻟﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﻨﻰ ﺋﯚﺭﺗﻪﻳﺪﯗ، ﺋﻪﺭﻟﯩﻚﮬﻪﯞﯨﺴﻰ ﭘﯘﻝ ﺗﯧﭙﯩﺶ ﮬﻪﯞﯨﺴﯩﻨﻰ ﺋﯘﻟﻐﺎﻳﺘﯩﺪﯗ، ﺑﯘ ﮬﻪﯞﯨﺴﯩﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﯗﺭﯗﺵ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺋﯘﻻﺭ ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﻨﯩﯔ ﻳﺎﻳﻠﯩﻘﯩﺪﺍ ﺋﺎﺕ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ ﺋﻮﻏﻼﻕﺗﺎﺭﺗﯩﺸﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺟﺎﻥ ﭘﯩﺪﺍﻟﯩﻖ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﺪﯗ. ﺷﯘﯕﺎ ﭘﯘﻝ ﺗﺎﭘﻘﺎﻥ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﺑﯘﺯﯗﻟﯩﺪﯗ، ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺑﯘﺯﯗﻟﻐﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﭘﯘﻝﺗﺎﭘﯩﺪﯗ. ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﻛﯚﯕﯜﻝﯞﻩﺳﯟﻩﺳﯩﻠﯩﺮﻯ ﻛﻪﭼﻠﯩﻚ ﺋﻮﻳﯘﻧﺨﺎﻧﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺩﺍﯞﺭﺍﯓ ﭼﯩﺮﺍﻏﻠﯩﺮﯨﺪﻩﻙ ﺋﯚﭼﯜﭖ-ﻳﯧﻨﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺋﻪﻳﺪﯨﺰ ﯞﻩﮬﯩﻤﯩﺴﻰ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﻰ ﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻚ ﺋﯩﺴﻜﻪﻧﺠﯩﮕﻪ ﺋﺎﻟﺪﻯ، ﺋﯘﻗﻘﯩﻠﻰﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺳﺎﺗﺮﺍﭼﺨﺎﻧﯩﻼﺭﻳﻪﻧﯩﻼ ﺋﺎﯞﺍﺕ، ﺋﯘﯞﯨﻼﺵ، ﺷﺎﭘﯩﻼﻗﻼﺵ، ﻣﯘﺳﻜﯘﻝ ﺑﻮﺷﯩﺘﯩﺶ ﺩﯗﻛﺎﻧﻠﯩﺮﯨﺪﺍ ﺧﯧﻨﯩﻤﻼﺭ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﺍﺵ. ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺷﻪﮬﻪﺭﮔﻪ ﯞﺍﺑﺎﺩﻩﻙ ﺗﺎﺭﺍﻟﻐﺎﻥ ﺑﯘﺑﯘﺯﯗﻗﭽﯩﻠﯩﻖ ﺋﯘﯞﯨﻠﯩﺮﻯ ﺋﻪﺭﻛﻪﻛﻠﻪﺭﻧﻰ ﭘﺎﺷﯩﺪﻩﻙﭼﺎﻗﯩﺪﯗ. ﺋﻪﯞﺭﻩﺯ ﻳﻮﻟﻠﯩﺮﯨﺪﺍ ﻳﯘﻧﺪﯨﻼﺭ ﺋﯜﺯﯛﻟﻤﻪﻱ ﺋﺎﻗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ، ﮬﺎﯞﺍﻳﻰ ﮬﻪﯞﻩﺳﻨﯩﯔ ﻗﯘﻟﻠﯩﺮﻯ ﺑﯘ ﻣﻪﻳﻨﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻚ ﮬﯘﺟﺮﯨﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﺳﯩﺮﻏﯩﭗﺋﺎﻗﯩﺪﯗ. ﻏﯘﻟﺠﺎ، ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﻰ، ﺑﯚﺭﺗﺎﻻ، ﺋﺎﻗﺴﯘ، ﻗﻪﺷﻘﻪﺭ ﺋﻪﻳﺪﯨﺰ ﻣﺎﻳﻘﯘﺭﺗﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﻛﯚﭘﯩﻴﯩﺶ ﻧﯩﺴﯩﺒﯩﺘﯩﺪﻩ ﻳﯜﻧﻨﻪﻧﺪﯨﻨﻤﯘﺋﯧﺸﯩﭗ ﭼﯜﺷﺘﻰ. ﺳﯩﺘﺎﺗﯩﺴﺘﯩﻜﯩﻠﯩﻖ ﻣﻪﻟﯘﻣﺎﺗﻼﺭﺑﯩﺰﻧﻰ ﻳﯧﺘﻪﺭﻟﯩﻚ ﭼﯚﭼﯜﺗﯜﺵ ﺩﻩﺭﯨﺠﯩﺴﯩﮕﻪ ﺑﺎﺭﻣﯩﻐﺎﻥ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ. ”ﺋﯩﻨﺴﺎﻥﮬﻪﻗﯩﻘﻪﺗﻪﻥ ﺋﺎﺟﯩﺰ ﻳﺎﺭﯨﺘﯩﻠﻐﺎﻧﺪﯗﺭ“، ”ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺋﯚﺯﯨﮕﻪ ﺋﯚﺯﻯ ﺯﯗﻟﯘﻡ ﻗﯩﻠﻐﯘﭼﯩﺪﯗﺭ“، ”ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺑﻪﻙ ﺗﯘﺯﻛﻮﺭﺩﯗﺭ“، ”ﺋﻪﻗﻠﯩﻨﻰﺋﯩﺸﻠﻪﺗﻜﯜﭼﯩﻠﻪﺭ ﻗﯘﺗﯘﻟﯘﺷﻘﺎ ﺋﯧﺮﯨﺸﻪﻟﻪﻳﺪﯗ“ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻣﻪﺯﻣﯘﻧﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﻳﻪﺗﻠﻪﺭﻧﻰ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﺋﻮﻳﻼﻳﻤﻪﻥ، ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﻣﯘﺭﻩﻛﻜﻪﭖﺋﻮﻳﻼﻳﻤﯩﺰ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻧﺎﻣﯩﻨﻰ ﺋﯚﺯﯨﻨﻰﻛﯚﺭﯛﭖ ﺑﺎﻗﻤﯩﻐﺎﻥ ﭼﻮﻟﭙﺎﻧﺪﻩﻙ ﺑﻪﻙ ﺗﻮﻻ ﺋﺎﯕﻠﯩﺪﯗﻕ، ﯞﺍﮬﺎﻟﻪﻧﻜﻰ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻣﻪﯞﺟﯘﺗﻠﯘﻗﯩﻐﺎ ﺋﻪﻗﻠﯩﻤﯩﺰ ﻳﻪﺗﻤﯩﺪﻯ، ﺋﯚﺯ ﺷﻪﻳﺘﯩﻨﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﻤﯩﺪﯗﻕ، ﺋﯚﺯﺭﻩﻗﯩﺒﯩﻨﻰ ﭼﯜﺷﻪﻧﻤﯩﮕﻪﻥ ﻛﯩﺸﻰﺋﯘﻧﻰ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﻳﯧﯖﻪﻟﯩﺴﯘﻥ؟!
ﺋﺎﻏﯩﻨﻪﻣﻨﯩﯔﺋﺎﻏﯩﻨﯩﺴﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺋﻪﺗﯩﮕﻪﻧﺪﯨﻼﻣﻪﺷﮭﯘﺭ ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﻰ، ﺯﺍﻣﺎﻧﯩﻤﯩﺰﻧﯩﯔ ﻧﻪﺳﺮﯨﺪﯨﻦ ﺋﻪﭘﻪﻧﺪﯨﺴﻰ ﮬﯧﺴﺎﻡ ﻗﯘﺭﺑﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﯚﻳﯩﮕﻪ ﭘﻪﺗﯩﻠﻪﭖ ﻛﯩﺮﺩﯨﻢ. ﺯﯨﻤﯩﺪﯨﺨﺎﻥ ﮬﻪﺩﻩﻳﻮﻟﺪﯨﺸﯩﻨﻰ ﭼﺎﻗﯩﺮﺩﻯ. ﺑﯩﺮ ﮬﺎﺯﺍﺩﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮬﯧﺴﺎﻡ ﺋﺎﻛﺎ ﻳﺎﺗﺎﻕ ﺋﯚﻳﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺑﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻛﯚﺭﯛﺷﺘﻰ. ﺋﻮﻏﻠﻰ ﻣﻪﮬﻤﯘﺩ ﺑﯩﻠﻪﻥﺑﯩﺮ ﺋﯩﺪﺍﺭﯨﺪﻩ ﺋﯩﺸﻠﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻤﻨﻰﺋﯧﻴﺘﺘﯩﻢ. ﺟﺎﮬﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﯩﺴﺴﯩﻖ-ﺳﻮﻏﯘﻗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﻮﻻ ﻛﯚﺭﯛﭖ، ﺳﻮﺭﯗﻥ، ﻣﻪﺷﺮﻩﭖ ﻣﻪﺩﻩﻧﯩﻴﯩﺘﯩﺪﻩ ﻣﻮﻟﻼ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺧﻪﻟﻘﻘﻪ ﺗﻮﻧﯘﻟﻐﺎﻥ ﺑﯘﭘﺎﺭﺍﺳﻪﺗﻠﯩﻚ، ﮬﻮﺷﻴﺎﺭ ﻗﯩﺰﯨﻘﭽﻰ ﮬﺎﺯﯨﺮ ﺋﺎﺩﻩﺗﺘﯩﻜﻰﺑﯩﺮ ﺋﺎﺋﯩﻠﻪ ﺑﺎﺷﻠﯩﻘﻰ ﺳﺎﻻﮬﯩﻴﯩﺘﯩﺪﻩ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﻣﯧﮭﻤﺎﻥ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻣﯘﺷﻪﻗﻘﻪﺗﺘﻪ ﻳﯧﺘﯩﻠﯩﭗ ، ﻛﯜﻟﻜﯩﻨﻰ ﺟﺎﻥ ﺋﻮﺯﯗﻗﻰ ﻗﯩﻠﯩﭗ، ﺳﻮﺭﯗﻧﺪﺍ، ﺧﻪﻟﻖﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺗﺎﯞﻟﯩﻨﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻼ ﺋﺎﺩﻩﻣﮕﻪ ﺋﺎﺩﻩﻣﭽﻪ ﻣﯘﺋﺎﻣﯩﻠﻪ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺧﺎﺭﺍﻛﺘﯧﺮ ﻳﯧﺘﯩﻠﺴﻪ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﮬﻪﻣﻤﯩﮕﻪ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻣﯘﺋﺎﻣﯩﻠﻪ ﻗﯩﻠﯩﺶ، ﺋﯜﻣﯩﺪﯞﺍﺭ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺑﺎﺷﺘﯩﻦ ﺋﺎﺧﯩﺮ ﺋﯧﻐﯩﺸﻤﺎﻱﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﻳﺎﺷﺎﺵ ﭘﺮﯨﻨﺴﯩﭙﻰ ﺋﯩﺪﻯ. ﺋﯘﻧﯩﯔ ﯞﯗﺟﯘﺩﯨﺪﯨﻦ ﻛﯜﻟﻜﯩﮕﻪ ﻗﯧﺮﯨﻠﯩﻖ، ﮬﺎﺭﻏﯩﻨﻠﯩﻖ ﻳﻪﺗﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﻰ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﻗﯩﺴﻘﯩﭽﻪﺋﻪﮬﯟﺍﻟﻠﯩﺸﯩﭗ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ.
ﮬﺎﯞﺍ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﺟﯜﻣﻪ ﻛﯜﻧﯩﺪﻩ ﺑﻪﻳﺘﯘﻟﻼ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﯩﮕﻪ ﺑﯘﺭﯗﻧﻼﻛﯩﺮﯨﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺩﯗﻡ، ﺳﻪﺋﯘﺩﻯ ﺋﻪﺭﻩﺑﯩﺴﺘﺎﻧﺪﯨﻜﻰﻛﺎﺗﺘﺎ ﺑﺎﻱ ﺋﺎﺑﺪﯗﻏﯘﭘﯘﺭ ﺋﻪﻣﯩﻨﻨﯩﯔ ﺳﺎﺧﺎﯞﯨﺘﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺧﯧﻠﯩﻼ ﻛﺎﺗﺘﺎ ﺳﯧﻠﯩﻨﻐﺎﻥ، ﺋﯩﭽﯩﻤﯘ ﻧﻪﭘﺲ ﺯﯨﻨﻨﻪﺗﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺑﯘ ﻣﻪﺳﭽﯩﺖ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺑﯩﻨﺎﻛﺎﺭﻟﯩﻖﺳﻪﻧﺌﯩﺘﯩﻨﯩﯔ ﻛﯚﺭﻛﯩﻨﻰ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻥﻗﯩﻼﺗﺘﻰ. ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﮔﻪ ﺑﻪﻙ ﺋﯩﺸﻠﻪﻳﻤﯩﺰ، ﺩﯨﻨﯩﻤﯩﺰﻧﯩﯔ ﺋﯘﻟﯘﻏﻠﯘﻗﯩﻨﻰ، ﻛﯚﺭﻛﯩﻨﻰ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﺩﻩ ﻧﺎﻣﺎﻳﻪﻥ ﻗﯩﻠﯩﺸﻘﺎﺗﯩﺮﯨﺸﯩﻤﯩﺰ، ﺑﯩﻨﺎﻛﺎﺭﻟﯩﻖ ﺳﻪﻧﺌﯩﺘﯩﻤﯩﺰﺩﻩ ﺋﻪﻗﯩﻞ-ﭘﺎﺭﺍﺳﯩﺘﯩﻤﯩﺰ، ﺋﯩﺸﻘﻰ-ﻣﯘﮬﻪﺑﺒﻪﺕ ﻧﺎﺧﺸﯩﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﺩﺍ ﮬﯧﺴﺴﯩﻴﺎﺗﯩﻤﯩﺰ ﺟﻪﯞﻻﻥ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ.
ﯞﻩﺯﺳﯚﺯﻟﻪﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯩﻤﺎﻡ ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻨﻰ ﺩﻩﭖ ﻳﺎﻳﻼﻗﺘﯩﻜﻰ ﺋﯩﺴﺘﯩﺮﺍﮬﻪﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﯞﺍﺯ ﻛﯧﭽﯩﭗ ﺟﯜﻣﻪﮔﻪ ﺋﯜﻟﮕﯜﺭﯛﭖ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻤﯩﺶ. ﺑﯘﻧﻰ ﺩﻩﭖ ﻗﻮﻳﯘﺵﻛﯧﺮﻩﻙ، ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻨﯩﯔ ﺋﯩﺸﻠﯩﺮﻯ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺷﻪﺧﺴﯩﻲ ﺭﺍﮬﻪﺗﺘﯩﻦ ﯞﺍﺯ ﻛﯧﭽﻪﻟﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺭﻭﮬ ﻛﯩﻤﺪﻩ ﺑﺎﺭ؟ ﺋﯩﻤﺎﻣﺪﺍ ﺑﺎﺭ، ﺋﯩﻤﺎﻡﺑﯘﻧﻰ ﻣﯩﻨﻨﻪﺕ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺩﻩﯞﺍﻟﺪﻯ، ﺋﻪﻣﻤﺎﺑﯩﺰ ﺑﯘ ﺋﯩﻤﺎﻣﺪﯨﻦ ﺋﯜﻟﮕﻪ ﺋﺎﻟﺴﺎﻕ ﺋﺎﻟﯩﻤﯩﺰﻛﻰ، ﺋﯘﻧﻰ ﺋﻪﻳﯩﺒﻠﻪﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻣﺎﻳﻤﯩﺰ. ﺋﯩﻤﺎﻡ ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻗﻮﻳﯘﺵ ﯞﻩ ﺑﻪﺯﻯ ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻗﺎﺋﯩﺪﻩ-ﻳﻮﺳﯘﻧﻼﺭﮬﻪﻗﻘﯩﺪﻩ ﺳﯚﺯﻟﯩﺪﻯ. ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻗﻮﻳﯘﺷﺘﯩﻜﻰﻧﺎﺩﺍﻧﻠﯩﻘﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻧﻰ ﺳﯚﻛﺘﻰ: ﺑﯩﺮﺳﻰ ﺑﺎﻟﯩﺴﯩﻐﺎ ”ﺭﺍﺑﺒﯘﻟﻼ“ ﺩﻩﭖ ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻗﻮﻳﯘﭘﺘﯘ، ﺋﯩﺴﺖ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﮬﺎﻟﯩﻐﺎ، ﺋﯘ ﻧﺎﺩﺍﻧﻼﺭﺋﯩﺴﯩﻤﻨﯩﯔ ﻣﻪﻧﯩﺴﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﭘﺘﯘ. ”ﺭﻩﺑﺒﯘﻟﻼ“ ﺩﯦﮕﻪﻥﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺭﻩﺑﺒﻰ، ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﻼﮬﻰ ( ﻧﻪﺋﯘﺯﯗﺑﯩﻠﻼﮬ!!!) ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺑﻮﻟﻤﺎﻣﺪﯗ!!!!…..
ﺋﯩﻤﺎﻡﺋﺎﻟﺪﯨﺪﯨﻜﻰ ﺷﯩﺮﻩﮔﻪ ﻣﯘﺷﺘﻼﭖ ﻏﻪﺯﻩﭘﺘﯩﻦ ﺑﯩﺮ ﺗﻮﯞﻟﯩﯟﯨﺪﻯ، ﺋﯜﻧﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺗﻨﻰ ﭼﯚﭼﯜﺗﯩﯟﻩﺗﺘﻰ، ﻣﯜﮔﺪﻩﭖﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻏﺎﻧﻼﺭ ﺑﯧﺸﯩﻨﻰ ﺳﯩﻠﻜﯩﺪﻯ.
17 ﻳﯩﻠﻐﯩﭽﻪ ﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﻣﯘﺷﯘ ﺋﯩﺴﯩﻢ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﺎﻗﯩﺮﻏﺎﻥ ﮔﻪﭖ!!! ﺩﯦﺪﻯﺋﯩﻤﺎﻡ ﻗﺎﻳﻨﺎﭖ، ﺑﯘ ﺑﺎﻟﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﺗﺎ-ﺋﺎﻧﯩﺴﯩﻐﺎﺑﯜﮔﯜﻧﻼ ﺑﯘ ﻗﻪﺑﯩﮭ ﺋﯩﺴﯩﻤﻨﻰ ﻳﯚﺗﻜﯩﯟﯦﺘﯩﯖﻼﺭ ﺩﯦﺪﯨﻢ.
ﺧﺎﺗﺎﻗﻮﻳﯘﻟﻐﺎﻥ ﺋﯩﺴﯩﻤﻼﺭﺩﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪﺑﺎﺭ: ﺋﺎﺑﺪﯗﺭﯗﺳﯘﻝ (ﺭﻩﺳﯘﻟﯘﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺑﻪﻧﺪﯨﺴﻰ)،

”ﺋﺎﺑﺪﯗﻧﻪﺑﻰ“ (ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭﻧﯩﯔﺑﻪﻧﺪﯨﺴﻰ)… ﻣﻪﻧﯩﺴﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﯩﺴﻪﯕﻼﺭ ﺑﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻣﻮﻟﻠﯩﻼﺭﺩﯨﻦ ﺳﻮﺭﺍﯕﻼﺭ، ﭼﺎﻻ ﻣﻮﻟﻼﻣﺪﯨﻦ ﺋﻪﻣﻪﺱ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺋﯩﻠﯩﻢ ﺋﻪﮬﻠﯩﺪﯨﻦﺳﻮﺭﺍﯕﻼﺭ. ﺑﺎﻟﯩﻐﺎ ﻗﯘﺭﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺗﺎﻟﻼﭖ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ، ﻣﻪﻧﯩﻠﯩﻚ ﺋﯩﺴﯩﻢ ﻗﻮﻳﯘﺵ ﺳﯜﻧﻨﻪﺕ. ﻗﯘﺭﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺗﺎﭘﺎﻟﻤﯩﺴﺎﯕﻼﺭ ﻗﯘﺭﺋﺎﻥﺳﯚﺯﯨﮕﻪ ﺧﯩﻼﭖ ﻛﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥﺋﯩﺴﯩﻤﻼﺭﻧﻰ ﺗﯧﭙﯩﯖﻼﺭ، ﻣﻪﻧﯩﺴﯩﻨﻰ ﺳﻮﺭﺍﭖ، ﺑﯩﻠﯩﭗ ﻗﻮﻳﯘﯕﻼﺭ… ﻣﯘﺷﯘ ﺋﯩﺸﺘﺎ ﺑﻮﻟﺴﯩﻤﯘ ﻧﺎﺩﺍﻧﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﻠﻰ، ﺟﺎﻣﺎﺋﻪﺕ!
ﺋﯩﻤﺎﻡﭘﺎﻛﻠﯩﻖ ﺋﯜﺳﺘﯩﮕﻪ ﻗﯘﺭﯗﻟﻐﺎﻥ ﻧﯩﻜﺎﮬﻨﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﯩﻨﻰﯞﻩ ﺑﯘﻧﺪﺍﻕ ﻧﯩﻜﺎﮬﻨﯩﯔ ﻧﻪﺳﯩﻠﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﭘﺎﻙ، ﺳﺎﻏﻼﻡ ﺩﺍﯞﺍﻣﻠﯩﺸﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﻨﻘﻰ ﺷﻪﺭﺗﻰ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺗﻪﻛﯩﺘﻠﯩﺪﻯ. ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﻘﺘﺎﻣﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﯩﺮ ﮬﯧﻜﺎﻳﯩﻨﻰ ﺑﺎﻳﺎﻥ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﺑﯩﺮ ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺋﯩﺸﻠﻪﭖ ﭼﺎﺭﭼﺎﭖ ﺋﯧﺮﯨﻖ ﺑﻮﻳﯩﺪﺍ ﺋﺎﺭﺍﻡ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺳﺎ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﻟﻤﺎﺳﯘﺩﺍ ﺋﯧﻘﯩﭗ ﻛﻪﭘﺘﯘ. ﻗﻮﺭﺳﯩﻘﻰﺋﺎﭼﻘﺎﻥ ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﻰ ﺳﯜﺯﯛﯞﯦﻠﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﭼﯩﺸﻠﻪﭖ ﻳﻪﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﺋﺎﻧﺪﯨﻦ ﺑﯘ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﮕﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﺑﯩﺴﻮﺭﺍﻕ ﮬﺎﻟﺪﺍ ﻳﯩﮕﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰﺋﻮﻳﻼﭖ، ﺋﺎﻟﻤﺎ ﺋﯧﻘﯩﭗ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﻳﯚﻧﯩﻠﯩﺸﻜﻪ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﻣﯧﯖﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﺑﺎﻏﻘﺎ ﻛﻪﭘﺘﯘ. ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﯩﯔ ﻣﯘﺷﯘ ﺑﺎﻏﻨﯩﯔ ﺳﯜﯕﮕﯜﭼﯩﺪﯨﻦﺋﯧﻘﯩﭗ ﭼﯩﻘﻘﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺟﻪﺯﻣﻠﻪﺷﺘﯜﺭﯛﭖﺑﺎﻏﻘﺎ ﻛﯩﺮﯨﭙﺘﯘ. ﺑﺎﻏﻨﯩﯔ ﺋﯩﮕﯩﺴﻰ ﺋﯘﻧﻰ ﺑﺎﻏﻘﺎ ﺋﻮﻏﺮﯨﻠﯩﻘﻘﺎ ﻛﯩﺮﺩﯨﯔ ﺩﻩﭖ ﺗﯘﺗﯘﯞﺍﭘﺘﯘ. ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺑﺎﻏﯟﻩﻧﮕﻪ ﻗﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﻰﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﭗ، ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﻛﯩﺸﯩﻨﯩﯔ ﮬﻪﻗﻘﯩﻨﻰ ﻳﯧﻴﯩﺸﺘﯩﻦﺑﻪﻙ ﻗﻮﺭﻗﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ، ﺷﯘﯕﺎ ﺑﯘ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﯩﯔ ﺋﯩﮕﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﺭﺍﺯﯨﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺋﺎﻟﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻧﻠﻜﯩﻨﻰ ﺋﯧﻴﺘﯩﭙﺘﯘ. ﺑﺎﻏﯟﻩﻥ ﺑﯘ ﻳﯩﮕﯩﺘﻨﯩﯔﮬﺎﺭﺍﻣﺪﯨﻦ ﻧﻪﻗﻪﺩﻩﺭ ﻗﻮﺭﻗﯩﺪﯨﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﺪﯨﻦ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻨﯩﭗ، ﻳﺎﻟﻐﯘﺯ ﻗﯩﺰﯨﻨﻰ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻳﺎﺗﻠﯩﻖ ﻗﯩﻠﯩﺸﻨﻰ ﻧﯩﻴﻪﺕ ﻗﯩﻠﯩﭙﺘﯘ ﯞﻩ ﻳﯩﮕﯩﺘﻜﻪ: ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﻰ ﻣﻪﻧﺪﯨﻦ ﺑﯩﺴﻮﺭﺍﻕ ﭼﯩﺸﻠﻪﭖ ﻗﻮﻳﻐﺎﻧﻠﯩﻘﯩﯔ ﯞﻩ ﺑﺎﻏﻘﺎ ﺑﯩﺴﻮﺭﺍﻕﻛﯩﺮﮔﻪﻧﻠﯩﻜﯩﯖﻨﻰ ﺋﻪﻳﺒﻠﯩﻤﻪﻳﻤﻪﻥ. ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺳﻪﻧﺪﯨﻦ ﺭﺍﺯﻯ ﺑﻮﻟﯘﺷﯘﻡ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺑﯩﺮ ﺷﻪﺭﺗﯩﻢ ﺑﺎﺭ، ﺷﯘﻧﻰ ﺋﻮﺭﯗﻧﻼﻳﺴﻪﻥ. ﻧﯧﻤﻪ ﺷﻪﺭﺗﻠﯩﺮﻯ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﺋﻮﺭﯗﻧﻼﻳﻤﻪﻥ ﺩﻩﭘﺘﯘ ﻳﯩﮕﯩﺖ. “ ﻣﯧﻨﯩﯔ ﺑﯩﺮﻗﯩﺰﯨﻢ ﺑﺎﺭ، ﺩﻩﭘﺘﯘ ﺑﺎﻏﯟﻩﻥ، ﻛﯚﺯﻯ ﻛﯚﺭﻣﻪﻳﺪﯗ، ﻗﯘﻟﯩﻘﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺳﯚﺯﻟﯩﻴﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ، ﭘﯘﺗﻰ ﺑﺎﺳﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻗﻮﻟﻰ ﺗﯘﺗﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺷﯘﻧﻰ ﺋﺎﻟﯩﺴﻪﻥ!“. ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺗﯧﯖﯩﺮﻗﺎﭖ ﺗﯘﺭﯗﭖﻗﺎﭘﺘﯘ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﺎﻏﯟﻩﻧﻨﯩﯔ ﺭﺍﺯﯨﻠﯩﻘﻰ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺑﯘ ﺷﻪﺭﺗﻜﻪ ﻣﺎﻗﯘﻝ ﺑﻮﭘﺘﯘ. ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﺗﻮﻳﻰ ﺑﻮﭘﺘﯘ. ﺗﻮﻱ ﻛﯧﭽﯩﺴﻰﻳﯩﮕﯩﺖ ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﯩﮕﻪ ﺗﺎﯓﻗﺎﭘﺘﯘ، ﻗﺎﺭﯨﺴﺎ ﺑﻪﺵ ﺋﻪﺯﺍﻳﻰ ﺳﺎﭘﻤﯘﺳﺎﻕ، ﮔﻪﭘﻠﯩﺮﻯ ﻳﯧﻘﯩﻤﻠﯩﻖ. ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺑﺎﻏﯟﻩﻧﮕﻪ ﮬﺎﻳﺎﺟﺎﻧﻠﯩﻨﯩﭗ ﺗﯘﺭﯗﭖ: ﺩﺍﺩﺍ، ﻗﯩﺰﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻣﯧﻴﯩﭗ، ﭘﺎﻟﻪﭺ ﺩﻩﯞﺍﺗﺎﺗﺘﯩﻼ، ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﻪﻣﻪﺱﺋﯩﻜﻪﻧﻐﯘ؟ ﺋﺎﻟﻤﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﺪﯗ؟… ﺩﻩﭘﺘﯘ. ﺑﺎﻏﯟﻩﻥ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﺗﯘﺭﯗﭖ: ﻳﺎﻕ ﺋﻮﻏﻠﯘﻡ، ﺳﯧﻨﻰ ﺳﯩﻨﺎﭖ ﺑﺎﻗﻘﺎﻥ. ﻗﯩﺰﯨﻤﻨﯩﯔ ﻛﯚﺯﻯﻛﯚﺭﻣﻪﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ ﺋﯘﻧﻰ ﻧﺎﻣﻪﮬﺮﻩﻣﻠﻪﺭﮔﻪ ﮬﺎﻳﺎﺳﯩﺰﻻﺭﭼﻪ ﺗﯩﻜﯩﻠﯩﭗ ﻗﺎﺭﯨﻤﺎﻳﺪﯗ، ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﻳﺎﺕ، ﻳﺎﻣﺎﻥ ﻧﻪﺯﻩﺭﻟﻪﺭﺩﯨﻦﺳﺎﻗﻼﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ. ﻗﯘﻟﯩﻘﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻗﯘﻟﯩﻘﻰ ﻳﺎﻣﺎﻥ ﮔﻪﭖ، ﻏﻪﻳﯟﻩﺕ-ﺷﯩﻜﺎﻳﻪﺗﻨﻰ ﺋﺎﯕﻠﯩﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ. ﺳﯚﺯﻟﯩﻴﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ، ﺋﯘ ﺋﯚﺯﯨﻨﯩﯔ ﺗﯩﻠﯩﻨﻰ ﺑﯩﮭﯘﺩﻩﮔﻪﭖ-ﺳﯚﺯ، ﻏﻪﻳﯟﻩﺕ، ﭼﯧﻘﯩﻤﭽﯩﻠﯩﻘﺘﯩﻦﻳﯩﻐﯩﯟﺍﻻﻻﻳﺪﯗ؛ ﭘﯘﺗﻰ ﺑﺎﺳﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ ﻳﺎﻣﺎﻥ ﻳﻮﻟﻐﺎ ﻣﺎﯕﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ، ﻗﻮﻟﻰ ﺗﯘﺗﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ ﺋﻪﻟﯟﻩﺗﺘﻪ ﻗﻮﻟﯩﻨﻰ ﺋﻪﮔﺮﻯﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ، ﻗﻮﻟﻰ ﮬﺎﻻﻟﺪﯨﻦ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﻧﻪﺭﺳﯩﻨﻰ ﺗﯘﺗﻤﺎﻳﺪﯗ ﺩﯦﮕﯩﻨﯩﻢ… ﻳﯩﮕﯩﺖ ﺑﯘﻻﺭﻧﻰ ﺋﺎﯕﻼﭖ ﻗﯧﻴﻨﺎﺗﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﺋﺎﻟﻪﻣﭽﻪﺳﯚﻳﯜﻧﯜﭘﺘﯘ. ”ﻣﯘﺷﯘ ﭘﺎﻙ ﺑﯩﺮ ﺟﯘﭘﻠﻪﺭﺩﯨﻦﺋﯩﻤﺎﻡ ﮬﻪﻧﻪﻓﻰ ﺭﻩﮬﯩﻤﻪﮬﯘﻟﻼ ﺋﻪﻟﻪﻳﮭﯩﺪﻩﻙ ﻣﻪﺷﮭﯘﺭ ﺯﺍﺕ ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ“ ﺩﯦﺪﻯ ﺋﯩﻤﺎﻡ، ﺑﯘ ﮔﻪﭘﺘﯩﻦ ﮬﻪﻳﺮﺍﻥ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﯨﻜﻰﻛﯚﭖ ﺳﺎﻧﻠﯩﻖ ﻣﯘﺳﯘﻟﻤﺎﻧﻼﺭ، ﺟﯜﻣﻠﯩﺪﯨﻦ ﺑﯩﺰﻣﯘ ﺋﯩﻤﺎﻡ ﮬﻪﻧﻪﻓﻰ ﻣﻪﺯﮬﯩﭙﯩﻨﯩﯔ ﻳﻮﻟﯩﻨﻰ ﺗﯘﺗﯩﻤﯩﺰ. ﺋﺎﺷﯘ ﺋﯘﻟﯘﻍ ﺯﺍﺗﻨﯩﯔﺋﺎﺗﺎ-ﺋﺎﻧﯩﺴﯩﻨﯩﯔ ﮬﯧﻜﺎﻳﯩﺴﻰ ﺭﺍﺳﺘﻤﯘﻳﺎﻟﻐﺎﻧﻤﯘ (ﺋﯩﺸﻨﯩﯔ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﺘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﮕﯜﭼﻰ ﺋﺎﻟﻼﮬ)، ﺑﯘﻧﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﻤﯩﺰ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺷﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺋﯩﺸﯩﻨﯩﻤﯩﺰﻛﻰ، ﺋﺎﻟﻼﮬ ﭘﺎﻛﻠﯩﻘﻨﻰ، ﮔﯜﺯﻩﻟﻠﯩﻜﻨﻰ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻛﯚﺭﯨﺪﯗ، ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺋﯩﺰﻧﻰﺑﯩﻠﻪﻥ ﭘﺎﻛﻠﯩﻘﺘﯩﻦ ﭘﺎﻛﻠﯩﻖ ﺗﯘﻏﯘﻟﯩﺪﯗ، ﭘﺎﻙ ﻧﯩﻜﺎﮬﺘﯩﻦ ﭘﺎﻙ ﭘﻪﺭﺯﻩﻧﺖ، ﺋﯧﺴﯩﻞ ﻧﻪﺳﻪﭖ ﺑﺎﺭﻟﯩﻘﻘﺎ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ.
ﻧﺎﻣﺎﺯﺩﯨﻦﻳﯧﻨﯩﭗ ﺑﺎﻏﺪﺍ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺩﯗﻕ. ﻧﯩﻠﻘﯩﻠﯩﻖ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﭼﻰ ﺋﻪﻛﺒﻪﺭ، ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﺋﯩﺸﺘﯩﻦ ﺳﯩﺮﺗﻘﻰ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﯩﻼﺭ ﻣﯘﺳﺎﺑﯩﻘﯩﺴﯩﺪﺍ ﺋﯩﻜﻜﯩﻨﭽﻰﺑﻮﻟﻐﺎﻥ ﻧﺎﺧﺸﯩﭽﻰ ﭘﻪﺭﮬﺎﺕ ﺑﺎﻏﻨﻰﻣﯘﯕﻐﺎ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﺩﻯ. ﺗﻪﻣﺒﯘﺭ ﺷﺎﮬﻰ ﻣﻪﺭﮬﯘﻡ ﻧﯘﺭﻣﻪﮬﻪﻣﻤﻪﺕ ﺗﯘﺭﺳﯘﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﮬﺎﺯﯨﺮ ﻳﺎﻗﯘﭖ ﺩﻩﭖ ﺑﯩﺮﺳﻰ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﻰ ﺳﻮﺭﺍﯞﯦﺘﯩﭙﺘﯘ، ﻧﻪﺷﻪ ﭼﯧﻜﯩﯟﺍﻟﺴﺎ ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﯘﻣﯘﯞﯦﻠﯩﭗ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﺗﺎﺭﯨﻠﯩﺮﯨﻐﺎ ﺋﻪﺳﻪﺑﯩﻴﻠﯩﻚ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﯧﭙﯩﺸﯩﭗ ﺟﺎﻥ-ﺟﻪﮬﻠﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﭼﯧﻠﯩﯟﯦﺘﯩﻤﯩﺶ… ﺳﻮﺭﯗﻧﯩﻤﯩﺰﺩﯨﻜﻰ ﺋﻪﻛﺒﻪﺭ ﺗﻪﯓ ﻳﺎﺷﺘﯩﻜﯩﻠﻪﺭ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﺩﺍ ﺋﻪﯓ ﺋﺎﻟﺪﻯﺩﻩﭖ ﻗﺎﺭﯨﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﭼﯧﻠﯩﺶﺋﯘﺳﻠﯘﺑﯩﻤﯘ ﻣﺎﯕﺎ ﻳﺎﺭﯨﺪﻯ، ﻣﻪﻥ ﺑﯘ ﺗﻪﺱ ﺳﺎﺯﺩﯨﻦ ﻣﯘﯓ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﺸﻨﻰ ﺋﯚﺯﻟﯜﻛﯩﻤﺪﯨﻦ ﺋﯚﮔﯩﻨﯩﭗ، ﺋﯘﺳﺘﺎ ﻛﯚﺭﻣﻪﻱ ﮬﻪﺭ ﻣﯘﻗﺎﻣﺪﺍ ﻳﻮﺭﻏﯩﻼﭖ، ﻗﻮﻟﯘﻣﻨﻰ ﺋﺎﺭﺍﻥ ﺋﻪﻳﯟﻩﺷﻜﻪ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﻩﻟﯩﮕﻪﭼﻜﻪ، ﺗﻪﻣﺒﯘﺭﭼﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺗﺎﻻﻧﺘﻰ ﯞﻩ ﺳﻪﯞﯨﻴﯩﺴﯩﻨﻰ ﺑﯩﺮ ﻗﺎﺭﺍﭘﻼ ﺑﯩﻠﻪﻟﻪﻳﺘﺘﯩﻢ. ﺋﻪﻛﺒﻪﺭﻧﯩﯔﺯﯨﻞ، ﺳﯧﺮﯨﭗ ﭼﯧﻠﯩﺶ ﺋﯘﺳﻠﯘﺑﯩﻐﺎ ﻗﺎﻳﯩﻞ ﺑﻮﻟﺪﯗﻡ. ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﻘﺘﺎ ﺗﻪﻛﻠﯩﭗ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﻣﻪﻧﻤﯘ ”ﺩﯨﻞ ﻛﯜﻳﻰ“ﮔﻪ ﭼﯧﻠﯩﭗ ﺑﻪﺭﺩﯨﻢ، ﺋﯘﺳﺘﯩﻨﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺳﻪﻝﺗﻪﻣﺘﯩﺮﻩﭖ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﻳﺎﻣﺎﻥﺋﻪﻣﻪﺱ ﭼﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺋﺎﺭﻗﯩﺪﯨﻦ ﺋﻪﻛﺒﻪﺭ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﻳﯘﻗﯩﺮﻯ ﻣﺎﮬﺎﺭﯨﺘﯩﻨﻰ ﺋﯩﺸﻘﺎ ﺳﯧﻠﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﭘﻪﺩﻩ ﻳﻪﻛﻜﻪ ﻣﯘﯓ ﻗﯩﻠﺪﻯ. ﭘﻪﺭﮬﺎﺩﻣﯘﻣﯘﻗﺎﻣﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﯘﻗﯩﺮﻯ ﺋﺎﯞﺍﺯﺩﺍ ﺗﻮﯞﻟﯩﺪﻯ، ﻗﻮﺷﻨﺎ ﻛﺎﺭﯨﯟﺍﺗﺘﯩﻜﻰ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﺳﻮﺭﯗﻧﯩﻤﯩﺰﻏﺎ ﺯﻭﻗﻠﯩﻨﯩﭗ ﻗﺎﺭﯨﺪﻯ، ﺷﯘ ﺋﻪﺳﻨﺎﺩﺍ ﺋﯧﻐﯩﺰﮔﺎﺭﻣﻮﻧﻰ ﭼﯧﻠﯩﭗ ﺑﯧﺮﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮﺳﻰﻛﻪﻳﭙﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺗﻮﻻ ﺋﯘﭼﯘﺭﺩﻯ. ﺋﯘ ﮬﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﺳﻮﺭﯗﻧﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺑﻪﺵ ﻛﻮﻱ ﺑﻪﺭﺳﻪ ﺑﯩﺮ ﻣﯘﺯﯨﻜﺎ ﭼﯧﻠﯩﭗ ﺑﯧﺮﯨﺪﯨﻜﻪﻥ. ﺋﯘ ﺑﻮﻳﻨﯩﻐﺎ ﻛﯩﭽﯩﻚﺋﺎﯞﺍﺯ ﻳﺎﯕﺮﺍﺗﻘﯘ ﺋﯧﺴﯩﯟﺍﻟﻐﺎﭼﻘﺎ ﮔﺎﺭﻣﻮﻧﻨﯩﯔﺋﺎﯞﺍﺯﻯ ﺑﻪﻛﻼ ﻳﯘﻗﯩﺮﻯ ﭼﯩﻘﺎﺗﺘﻰ، ﺳﻮﺭﯗﻧﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﺳﺎﺯ ﺑﺎﺷﻼﻧﺴﯩﻼ ﮔﺎﺭﻣﻮﻧﻨﯩﯔ ﺋﺎﯞﺍﺯﻯ ﻗﯘﻻﻗﻨﻰ ﺋﺎﻏﺮﯨﺘﺎﺗﺘﻰ، ﺗﻪﻣﺒﯘﺭ ﺳﺎﺩﺍﺳﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥﮔﺎﺭﻣﻮﻥ ﺋﺎﯞﺍﺯﯨﻨﯩﯔ ﺗﻮﻗﯘﻧﯘﺷﻰ ﻣﺎﯕﺎ ﮔﻮﻳﺎ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺭﯗﺳﻼﺭﻧﯩﯔ ﺭﻭﮬﯩﻲ ﺗﻮﻗﯘﻧﯘﺷﯩﺪﻩﻙ ، ﮬﯧﻠﯩﻘﻰ ﺳﺎﺭﺍﯕﻘﯧﺘﯩﺶﺋﺎﺩﻩﻡ ﺧﺎﺋﯩﻨﺪﻩﻙ ﺑﯩﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ.
ﺩﻭﺳﺘﻼﺭﺑﯩﻠﻪﻥ ﺧﻮﺷﻠﯩﺸﯩﭗ ﺷﯘﻧﻰ ﻛﻪﭼﺘﻪ ﺋﯜﺭﯛﻣﭽﯩﮕﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ؛ ﺳﯚﻳﯜﻣﻠﯜﻙ ﻏﯘﻟﺠﯩﻨﯩﯔ ﺑﺎﻏﺮﯨﻐﺎ ﻗﺎﻧﻤﺎﻱ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﺪﯨﻢ. (داۋامىنى 3-خاتىرىدىن كۆرۈڭ

بىر جاۋاب قالدۇرۇش

ئېلخەت ئادرېسىڭىز ئاشكارىلانمايدۇ. * بەلگىسى بارلارنى تولدۇرۇش تەلەپ قىلىنىدۇ

*